Brutus - Burst (2017)

Meeslepend rock album met een punk attitude en een vleugje metal.Zang vind ik niet echt geweldig en lijkt ook een beetje ondergeschikt aan het ijzersterke instrumentale gedeelte.Het klinkt allemaal heerlijk strak met veel tempo wisselingen en de sound vind ik ook best nog vrij origineel.Vooral het drumwerk is fantastisch.
Tot echt heel grote hoogten stijgt het niet maar op één of andere manier heeft het allemaal wel wat.
Tweede gedeelte van Burst vind ik het sterkst met Child,Crack / Waste en Drive als hoogtepunten.
Van dat laatste nummer vind ik de zang overigens wel goed.
Veelbelovend debuut van het Belgische Brutus en zeker een band om in de gaten houden.
Ook een mooie hoes overigens.

Ik kan me nog perfect herinneren hoe ik kennis maakte met Brutus. Het was in de Canvas Popnacht waarin drumster Stefanie Mannaerts samen met haar grootvader te gast was. Leo Caerts was me al bekend (het was hij die de muziek schreef van de oorwurm genaamd Eviva España), maar het was het korte concertstukje van Brutus dat Canvas liet zien dat me wist te overdonderen. Wat een stem, wat een présence en vooral: wat een bangelijk geluid! Ik volgde in de loop der jaren Brutus hier en daar wel (check vooral ook haar passage in She's Lost in Music) en Live in Ghent kreeg al wel wat draaibeurten, maar pas deze maand na een geweldig concert in Trix (hoewel het geluid niet altijd even sterk was, zat een nogal vreemde galm/echo op) eindelijk ook eens de twee studioalbums op vinyl aangeschaft. Beginnen doen we bij het begin en dat is uiteraard Burst. Een album waar Brutus (naast Stefanie Mannaerts bestaande uit Stijn Vanhoegaerden en Peter Mulders) meteen zijn eigen sound vast legt en jongens toch, wat een geluid. Een aantal nummers waar je onmogelijk bij kunt stilzitten (All Along! Justice de Julia!) en het is vooral toch genieten van de stem van Mannaerts. Misschien niet altijd even zuiver, maar who cares als het zo fantastisch klinkt. Ik las ooit de vergelijking met een mythische sirene die zeevaarders naar hun ondergang lokte en als die effectief zoals Mannaerts hadden geklonken... Ik had ook overstag gegaan. Zelden ook nummers geweten waar de drum zo duidelijk de focus is, laat staan een volledig album, maar dit smaakt naar meer. Ruw, rauw en ze beuken/spelen erop los. Op naar Nest!