Cyclone Temple - I Hate Therefore I Am (1991)

dit is Znöwhite voor het Znöwhite was maar nu alleen met een andere zanger best wel een goeie plaat

Geweldige plaat...iets meer mainstream dan Znöwhite...goede zanger !

Ik ben nu bezig met mijn eerste luisterbeurt van deze Cyclone Temple die ik enkel maar kende van naam destijds toen ik nog jong en schoon was. Openingsnummer is geweldige thrash en die zanger is fenomenaal: ik dacht spontaan aan John Bush, maar het is iemand anders. Prachtig open geluid ook en ik luister en geniet verder.

Vette trash met sterke zang. Als je van de oude Metallica houdt is dit zeker je ding.

Deze week het metal album van de week...




Dan ben ik benieuwd!!

Cyclone Temple brengt thrash van het wat intelligentere soort. Zowel in woord als muziek. De lange nummers zijn behoorlijk technisch, maar toch is het niet heel moeilijk om erin te komen. Vergelijken met Metallica vind ik wel wat gemakkelijk. Cyclone Temple heeft een heel eigen geluid. Met voorloper Znöwhite heeft het allemaal ook al niet veel meer te maken.
Gewoon ondergaan!

Na een eerste luisterbeurt op een mooie 3,5 ster uitgekomen. Wellicht na meerdere malen luisteren dat het hoger gaat uitvallen.

Op een 3.5 kom ik voorlopig ook uit. De zang vind ik niet altijd zo goed. Op zich wel goed gezongen maar het stemgeluid steekt me wat tegen. De stoere samenzang ook. En Words Are Just Words vind ik eigenlijk een redelijke draak van een song. Tja, ik ben niet snel tevreden. Tot zover het slechte nieuws.

Het goede is de strakke en snelle riffs, de afwisseling in de nummers en het gevoel voor melodie.

Heb hetzelde probleem als Kronos. Die stem... Niet dat hij slecht zingt, maar in combinatie met de muziek moet ik er aan wennen.
Kan waarschijnlijk er ook aan liggen dat ik ze teveel het vergelijken was met de 'oude' Metallica.
Volgende luisterbeurt dus maar niet meer doen

De zang beviel mij in eerste instantie ook niet. Later ben het klagerige aspect ervan wel passend gaan vinden bij de desperate sfeer die sommige nummers uitstralen.

Dat is wel een beetje het "probleem" bij Cyclone Temple, de euro valt niet onmiddellijk. Tip, neem er eens het tekstvel bij, daar staan best cynische teksten, vandaar denk ik ook dat klagerige aspect en die sfeer waarover Edwynn het heeft.

Ben nu voor de eerste keer aan het luisteren, en de zang vind ik hier een van de minpunten. Maar als ik de reacties hierboven zo lees, dan is er nog hoop

De eerste 2 min van de titeltrack zijn al even erg, en daarna word het ook niet veel beter...

Te onregelmatige plaat om een sterke indruk achter te laten. Pluspunt ook voor mij de afwisseling en ook de goede gitaarsolo's. De zanger stoort me niet echt, maar is toch ook zeker geen troef. Zoals in het forum al vermeld, voor mij een onopvallende trasher die uit de eerste helft van de jaren 80 lijkt te komen. Vijgen na Pasen.
Een 3,5 voor een iets beter dan gemiddeld album.

We zijn het wel een beetje eens, Cabeza.

Dit is zeker geen slechte plaat, maar niets om van op te kijken in die tijd. De rustiger delen bieden wel een mooie afwisseling maar ze raken mij niet echt, daar waar Metallica in hun goede dagen dat wel doet.

Cyclone Temple maakt op mij de indruk een beetje op 2 gedachten te hinken: lekker thrashen of toch liever een nummer schrijven dat ook een groot publiek aantrekt.
Wellicht is dat een van de redenen dat ik de agressie die veel thrahsalbums voor mij de moeite waard maakt, hier juist mis.
Bij eerste beluistering vond ik de zang helemaal niks. Na een paar keer luisteren heb ik daar geen moeite meer mee, maar ik vind het nog niet overtuigen. Voor mijn gevoel past de stem en de zanglijnen niet echt bij dit soort muziek.

Tot nu toe kom ik redelijk negatief over, vrees ik. Dat is niet terecht, want nadat ik eenmaal aan de zanger was gewend, heb ik dit I Hate Therefore I Am een aantal keren met plezier geluisterd. Met name de harde, snelle stukken wisten een glimlach op mijn gezicht te toveren.
Ik denk dat ik in de toekomst zo nu en dan dit album nog eens voorbij laat komen.

3.5

We zijn een week verder, dus ik recycleer even mijn mening bij die topic aldaar...

Mijn tweede inzending voor de topic “Het Metal Album van de Week” is Cyclone Temple – I Hate Therefore I Am uit 1991. Cyclone Temple is een Amerikaanse Thrashgroep met grote T met thuisbasis Chicago. Tot mijn verbijstering staan hier veel te weinig stemmen en als een plaat het ooit heeft verdiend om meer aandacht te krijgen, dan is het deze wel. In 1991 werd deze op een totaal verraste metalgemeenschap losgelaten en deze plaat heeft vele langharige hoofden op hol gebracht, in zoverre dat vele mensen per abuis dachten dat dit de nieuwe Metallica was. In 1991 bracht Metallica hun zwarte uit, alles behalve thrash maar dat is een ander verhaal dat op een andere plaats moet worden verteld.

Op een dag gaf de cultgroep Znöwhite, later veranderd in Znowhite om spraakverwarring uit te sluiten, de geest na twee EP’s, een livealbum en een legendarisch album Act Of God. Zangeres Debbie Gunn verkaste terug naar Sentinental Beast, de overige drie leden Scott Schafer (bass), bandleider en songwriter Greg Fulton aka Ian Tafoya (gitaar) en John Slattery (drums) richtten deze Cyclone Temple op. Voor de zang werd Brian Troch aangetrokken.

Op deze I Hate Therefore I Am staan negen geweldige nummers, in het straatje van de oude (goede) Metallica. Het gitaarwerk staat supervet op de voorgrond en doet alle pogingen om je oren van je hoofd te blazen, een geluid waar ik zo zielsveel van hou. Vanaf opener Why? tot afsluiter Silence So Loud staan hier machtige riffs en flitsende solo’s van gitarist Greg op. Bassist Scott doet meer dan zijn werk, maar drummer John Slattery kan het soms wel eens moeilijk hebben en dat kan een beetje eentonigheid qua drumwerk veroorzaken, zoniet ging deze bij mij de maximale score gehaald hebben. Dit is een kant-en-klare schotel voor Metallica fans old school en toch is dit verre van zinloos in één tempo doorbeuken. Er staat afwisseling genoeg op: balladachtige stukken met akoestische gitaar en dan weer snelle riffs. Het mooiste voorbeeld hiervan is Words Are Just Words dat alsmaar lijkt te versnellen.

Doet de zang jullie aan iemand denken? Inderdaad, je zou soms zweren dat John Bush (Armored Saint, Anthrax) hier alles inzingt maar schijn bedriegt. Er was ooit sprake dat Metallica John Bush als zanger ging aantrekken maar dat is nooit doorgegaan. Wil je echter weten hoe Metallica ongeveer zou geklonken hebben met John Bush dan is dit toch een goede leidraad.

We zijn al ruim een jaar bezig met onze geliefde topic en deze stond al vanaf de eerste dag op mijn shortlist van kandidaten, het was toen een nek-aan-nek race met mijn eerste inzending Vicious Rumors – Digital Dictator (1988). Ik heb toen gezworen dat ik deze als volgende zou nomineren in de hoop dat dit tot die dag een verborgen pareltje bleef.

Een goed bewaard geheim is uitgekomen: trek deze oester open en houd deze parel tegen het licht. Hij zal blinken of hij zal …, dus sluit ik net als vorige keer af met de woorden: “Geniet ervan, erger je eraan, verslind het of schuif het naar een kant van je bord, maar proef er tenminste van.” Veel luisterplezier met een thrash juweeltje!

Weer een thrash album uit het forum topic dat uit begin jaren negentig stamt, maar meer klinkt als mid-eighties. Als je dit ter zijde laat, is dit ook toch weer een album dat nu naast het betere werk uit die tijd (mid-eighties dus) kan beluisterd worden. De zanger stoorde mij al niet vanaf de eerste kennismaking, maar overtuigde ook niet echt. Dat is ondertussen echter al veranderd! Nu ik de songs echt begin te kennen, vind ik hem zelfs één van de troeven op dit album! Het is het hele plaatje samen, de stem, de zanglijnen, de soms naar Metallica refererende riffs en de composities die dit album een toch wel unieke air geven, dewelke pas na meerdere beluisteringen echt uit de verf komt.
Voordat het hier album v/d week gekozen was, had ik nog nooit eerder iets van deze band gehoord, dus sentimentele gevoelens bij mijn eerdere beoordelingen speelde geen rol. Integendeel, als iets uit '90 klinkt als '80, heb ik eerder de neiging extra kritisch te worden. Maar als je dit album, zoals Sir, vergelijkt met een parel, is het inderdaad zo! Eerst moet je de harde schelp kraken, maar dan vind je echter in dit geval een vuile parel, die lanzaam, en pas na vele keren opnieuw opwrijven, zijn ware schoonheid laat bewonderen.
Bij elke beluistering vind ik dit album weer ietsje beter worden, en dat maakt het een plezier deze nog maar eens uit de kast te halen.
Omdat ik (voorlopig?) vind dat er toch ook zwakkere momenten in voorkomen, hou ik het (voorlopig?) op een dikke 4**

Toen ik dit album gisteren, na het een paar weken onbeluisterd te hebben gelaten, opnieuw draaide, wist het me veel meer te boeien dan de vorige keren. Kennelijk heeft Cyclone Temple in mijn Winamp-bibliotheek liggen rijpen of zo.
Ik ga er niet meteen mijn beoordeling voor dit album aanpassen, daarvoor wil ik het toch nog wat vaker beluisteren, maar het is in ieder geval meer geworden dan een paar nummers waar ik blindelings overheen scroll als ik ga bedenken wat ik wil luisteren.

Cylone Temple is niet het soort thrash wat er gelijk makkelijk inschuift, maar dat is niet erg. Het heeft even de tijd nodig om te rijpen, maar dan heb je ook wel wat. Erg gaaf gitaar werk is hier op te horen!
Dat het hier en daar aan Metallica en zelfs Testament doet denken heeft over het algemeen met de zang en een aantal riffs te maken, maar verder weet de band toch best een aardige identiteit neer te zetten. Alleen de zanger is wat zwakker in de langzamere stukken, maar het is hem vergeven.

In god we trust!

Nog een aanvullende noot van mijnentwege, volgens mij alludeert de albumtitel op de uitspraak 'Cogito ergo sum' ('ik denk dus ik ben') van René Descartes. Ik was dat destijds vergeten te zeggen. Ik ben blij dat een aantal mensen dit album hebben gewaardeerd, al dan niet via de topic Het Metal Album van de Week.

Geweldig vet trash album is dit. En ik vind die zanger juist een uitstekende ruige strot hebben. Een meerwaarde omdat bij de meeste trashbandjes de zang juist heel slecht is. Komt vooral goed in uiting in het nummer 'Words are just Words'. Staan lekkere stevige riffs en powercords op. Een groot feest voor elke headbanger.
Heeft misschien iets weg in de verte van Metallica , maar daar houd elke vergelijking verder wel op.

Ontstaan uit de as van Znöwhite. Maar wel heel anders dan die speedmetal die die band maakte. Mooie doordachte thrashplaat die kan wedijveren met vergelijkbare platen als Justice For All, Victims Of Deception en In Search Of Sanity.

Ik vind de vergelijkingen met de oude Metallica erg vreemd. Als ik een referentiepunt zou noemen, dan vooral Persistance Of Time van Anthrax. Het is vrij sombere thrash ook. Het geluid is wat dof en de zanger heeft iets ongemakkelijks in zijn stem. Het is niet slecht, maar ook niet bepaald mijn ding. Thrash hoort aggressief te zijn. Deze muzikanten zijn niet kwaad, maar zijn hooguit wat aan het zeuren, lijkt het wel.

Metallica, Anthrax, tja. Ik snap de vergelijkingen wel, maar dit album staat prima op zichzelf. Vooral de snelle riffs, het bijbehorende hakwerk van de bas en drums en het gevoel voor melodie bekoren mij. Indertijd was dit echt overrompelend, maar dat sentiment is nu toch deels verdwenen. Wat overblijft is nog steeds een fijn thrash plaatje.

De 8 ball van de hoes 'Act of God' is hier ook terug te vinden, het zal wel een lucky symbol zijn...?
Van mij ook een 8.