Rag'n'Bone Man - Human (2017)

Human vind ik een heel erg sterk nummer. Ben erg benieuwd naar dit album!

Iemand de plaat al beluisterd? schijnt gelekt te zijn

Zeer goede stem maar de nummers zijn wat overproduced en het lijkt allemaal wat teveel op elkaar.
De nummers zijn naar mijn mening niet interessant genoeg.

Poeh, dit valt niks mee. Human blijft geweldig, en ook skin en arrow zijn goed. De rest is heel matig, hoewel hier en daar een echte stinker er nog tussen zit

Op zich niks mis mee. Je voelt het commerciële randje, terwijl het heel authentiek moet overkomen. Ik voel een Nathaniel Rateliff die in het zelfde vijvertje vist dan net even meer. Daarbij is dit album niet echt afwisselend genoeg waardoor de aandacht na verloop van tijd wat wegebt. Een beetje wat ik ook had met Maverick Sabre.

Maar verder is het gewoon een lekker plaatje. Niet te veel bij nadenken, opzetten en dan constateren dat het klaar is. Heeft het veel indruk gemaakt? Nee. Was het leuk? Ja.

Mag op z'n tijd ook wel vind ik.

De stem van deze man maakt al genoeg indruk je hebt er eigenlijk geen eens muziek onder nodig. Prachtig die stem.. Genre verlaten commercieel randje? Het interesseert mij geen reet het is gewoon goed

Heerlijk nummer.

Als je Rag'n'Bone Man - Wolves (2014) hebt dan hoor je 3 songs terug in de bonus tracks die op de deluxe cd en LP staan. Misschien een beetje een zwaktebod, maar ach, het zijn bonus tracks.

Ik heb de LP vandaag binnen gehad, en was wat huiverig gezien de commentaren hier, en ook de Volkskrant liet er weinig heel van.

Maar zo blijkt maar weer, persoonlijke smaak valt niet te beinvloeden of te bekritiseren. Ik vind het meer dan een prettige plaat.

De waardering volgt nog, maar dit is wat mij betreft absoluut een aanrader.

Ik ben een valsspeler want ik ken alleen de singel 'Human' die als een oorworm bij mij ingeprent zit.

De tweede singel heb ik oppervlakkig ergens op een radio gehoord, maar kwam minder direct binnen dan Human dat bij mij deed.

Ook gelijk zit Human vast in een herinnering. Typisch van die singels die sterk zijn die ik mooi vind.
Een herinnering betekend bij mij dat personen waarmee ik graag vertoef ze voor me haal en geniet van de tijd in gezelschap. De gesprekken en de omgang met elkaar. Een top team, op een bepaalde plaats.
Zeg maar wat velen hebben als ze op een vakantiebestemming zijn.
En dan kan het niet uitblijven dat Human een echt kampvuur song is. De nieuwe Mull of Kentyre.

Uiteraard wil ik na zo'n goede singel wel meer horen van zo'n artiest, ik hoor wel.

Human en Grace zijn de beste nummers van het album voor mij. Rest van het album luistert best aardig weg maar niet meer dan achtergrondmuziek. Echt enthousiast wordt namelijk nergens. Een stem met alle potentie van de wereld die op een te groot label terecht komt. Ik vraag me af of het daar niet mee te maken heeft. BIj George Ezra hetzelfde; toen ik voor het eerst de EP met Budapest en Did You Hear The Rain hoorde werd ik echt gek. Vervolgens komt het album uit op Sony en het is zo tam, suf en radio-friendly dat het voelt alsof Ezra aan alle kanten is aangestuurd. Ik ben een beetje bang dat dit ook met Rag'n'Bone Man is gebeurd en nog erger, dat dit ook met Barns Courtney (tip!) staat te gebeuren.

Ten slotte: bij Die Easy krijg ik een beetje het 'Idols auditie' gevoel. Ik voel dat nooit zo, een compleet acapella nummer. Maargoed, ieder zijn ding .

3* omdat de stem van deze man een hoop nummers naar een voldoende trekt.

Commercieel randje? Dit is helemaal van A tot Z uitgedacht hoor.

Dat is ook een beetje het probleem met dit album: je hoort het. Het klinkt heerlijk, ik zet het makkelijk op maar echt raken doet het niet en dat is zonde met zo'n stem.

Die vergelijking met George Ezra op dat vlak snap ik. Die plaat heb ik toen wel gekocht en daarvan denk ik nu 'waarom?'. Deze gaat mijn platenkast dus niet halen. Absoluut niet slecht, niks mis mee, maar ik had er meer van verwacht denk ik.

Overigens interesseert het me niet of iets commercieel is of niet; geen enkele moeite mee.

Human was wel goed, maar verder krijg ik hier een The Voice, Idols achtig gevoel bij; een soort van Ben Saunders.

Afschuwelijk, wat geeft dit een week gevoel in je maag en metaalsmaak in je mond, alsof je ziek wordt. Heb 't niet kunnen uitzitten. Tis echt nietszeggende wannabe rockpoppulp. Dat hoort die zanger toch ook? Waarom doet ie dat met zo'n stem?

Heerlijk album en wat heb ik hier naar uitgekeken. Commercieel of niet, doorgedacht of niet... Elk nummer zit prima in elkaar en voor nu nog geen zwak moment gehoord. Zijn stem is geweldig; rock met soms een strelende kant, zoals op Skin.

Die hoorde wellicht vooral de kassa rinkelen...

Hij doet mij aan een Voice of Holland-artiest denken. Iemand met een prachtige stem die hem niet naar volle potentie benut. Het klinkt vaak prachtig, lekker zwaar en somber. Alleen net niet té zwaar en somber, zodat het ook op de radio kan. Verder prima album met een paar mooie nummers, maar het is mij te veilig allemaal.

EP Wolves is beter, zou ik zeker checken

De gehele plaat valt me wel erg tegen. Erg gezapig, nergens raakt het dezelfde snaar die Skin wel weet te vinden. Dat nummer kan ik nog dagen op repeat horen, verder staan er 18 tracks te veel op de deluxe editie.

De hele plaat een aantal maal beluisterd, vind het niet slecht maar zijn manier van zingen en stem doen me erg aan Everlast denken.

Vanavond nog eens White Trash Beautiful van Everlast gedraaid maar die vind ik toch een stuk beter.

Ik snap niet dat er mensen zijn die dit hoger dan een 3 geven. Als geheel is het gewoon niet goed.
Human is heel sterk maar de rest is gewoon een commerciele filler en niks komt dan ook een beetje in de buurt van Human, Ik vindt het soms ook wat te soft allemaal op een gegeven moment pakt het je aandacht niet meer. Een uitzondering is het nummer Innocent Man.

Je moet persoonlijke smaak en voorkeur dan ook niet proberen te begrijpen, maar respecteren en accepteren.

Vind Human om te beginnen al best een zeiknummer waar hij, mijns inziens, op weinig opzienbare wijze weinig opzienbarends te melden heeft.

Een grote wereldhit scoren door vooral je bijzonder opvallende stem en dan je album ook de titel van die wereldhit meegeven. Het is veel artiesten niet vreemd en ook Rag’n’Bone Man doet trouw mee in die toch wel muziektraditie.

Je moet toch wel onder een steen gelegen hebben mocht je het nummer Human gemist hebben de afgelopen maanden. Of het nu in de kale versie of de opgehipte remix versie is. Je kon eigenlijk niet om dat nummer heen. Sowieso één van de betere hits van de afgelopen tijd en tevens openingstrack op dit album. Het daaropvolgende Innocent Man doet er trouwens weinig voor onder. De diepe, donkere stem van Rory Graham doet het ook hier weer goed. Net als de fijne intensiteit die in dit nummer zit. Dan valt Skin toch wat tegen. Een wat saai nummer waarin zijn stem teveel goed moet maken. En ook Bitter End valt wat tegen,. Een iets te zoet en overgeproduceerd nummer.
We moeten het sowieso wel de rest van deze plaat teveel van zijn stem hebben. Die staat constant als een huis, waar de nummers verder te veel productie hebben, te veel naar hitlijsten zijn geschreven. Ook songs als Be the Man, Love You Any Less, Grace, Die Easy, Life in her Yet, Your Way or the Rope en Healed vallen allen onder die noemer.
Dan vallen er nog een aantal songs extra negatief op. Arrow is de slechtste song van dit album, veel zoeter als As You Are wordt het niet en bij Wolves zit de stem veel te veel op de achtergrond.
Dan houden we ook wat tracks over die wat meer tot de verbeelding spreken, zoals het kleinere Odetta, het met rap opgesmukte Ego en The Fire, het lichtvoetige Fade to Nothing en redelijk meeslepende Lay My Body Down. Maar vooral een tegenvallend en matig album.

(bron: Opus de Soul)

Prima plaat met een dijk van een stem. Te gelikt of niet, ik vind het een goeie plaat.

Dat! +1

Het loopt me er dun van tussen de benen. Geloof er geen ene sikkepit van, met zijn 'I was thinkin' about you'. Well guess what, I won't be thinkin' about you, for quite a while...

Wat heeft deze man een stem, maar wat heeft hij daar op deze plaat zo weinig mee gedaan. De bekende nummers zijn meer dan prima, maar de rest kun je direct ook weer vergeten.

Als je dat dan vergelijkt met wat hij bijvoorbeeld in een live-versie heeft gedaan met het nummer Bitter End heeft gedaan, dan zie je pas de potentie van wat dit album had kunnen zijn.

Éen prettig eplaat dekt de lading goed. De man heeft een fijne stem en de nummers zijn prettig om naar te luisteren. Misschien iets te prettig. Het hele album had wat meer afwisseling mogen hebben, maar omdat het niet te lang duurt, wordt dat niet vervelend.

Ik kijk nu op NPO, North Sea Jazz 2019 terug.
En wat heeft deze man een stem zeg. We klinkt de song Giant, die ik nu luister, wat erg pop. Muzikaal mis ik wat spanning.

Wat is dat toch bij de moderne soul-artiesten? Kan dan niemand meer een lekkere plaat opnemen, of moet alles klaar zij voor de club?

Goede stem, vreselijke productie. Volgepropte sound, veel te weinig dynamiek, een dikke brei muziek zonder gevoel. Zelfs de soul in zijn stem wordt weggedrukt door dikke snoeiharde productie. Ik vind het een vlag op een modderschip. Helaas.