Ryan Adams - Prisoner (2017)

mijn stem
3,86
75 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Pax-Am

  1. Do You Still Love Me? (3:59)
  2. Prisoner (3:11)
  3. Doomsday (3:01)
  4. Haunted House (2:42)
  5. Shiver and Shake (3:05)
  6. To Be Without You (3:21)
  7. Anything I Say to You Now (4:50)
  8. Breakdown (4:00)
  9. Outbound Train (4:21)
  10. Broken Anyway (2:57)
  11. Tightrope (3:56)
  12. We Disappear (3:29)
totale tijdsduur: 42:52
38 BERICHTEN 1 MENING
zoeken in:
avatar van Zwaagje
4,5
0
geplaatst: afgelopen zaterdag om 13:47 uur [permalink]
Toch een kleine teleurstelling voor mij. Misschien waren de verwachtingen te hoog gespannen of moet het nog groeien . Ik hoopte dat het meer de richting op zou gaan van to be with you..... Dat is het mooiste nummer voor mij op dit moment.
De lp koop ik desalniettemin evengoed. 😎

avatar van TEQUILA SUNRISE
 
0
geplaatst: afgelopen zondag om 02:54 uur [permalink]
Eerste luisterbeurt is mij uitstekend bevallen, Shiver & Shake en Breakdown zijn alvast pareltjes 👍

avatar van pdonidvie
3,5
0
geplaatst: afgelopen zondag om 09:49 uur [permalink]
Heb 'em gisteren meegenomen op rood vinyl. 'k Was ook best fan van zijn vorige plaat, alhoewel ik vond dat het daar op het einde wat inzakte.

Ik denk dat het niveau hier wel wat wordt doorgetrokken. Maar ik zit uiteraard nog maar aan luisterbeurt 2, dus er kan nog veel veranderen.

'Anything I Say to You Now' is momenteel grote favoriet.

avatar van Rudi S
 
0
geplaatst: afgelopen zondag om 09:58 uur [permalink]
pdonidvie schreef:
'k Was ook best fan van zijn vorige plaat, alhoewel ik vond dat het daar op het einde wat inzakte.

.


Tja dat is ook wel een beetje de schuld van Taylor Swift 😉 of bedoel jij Ashes and Fire 😛

avatar van pdonidvie
3,5
0
geplaatst: afgelopen zondag om 10:02 uur [permalink]
Rudi S schreef:
Tja dat is ook wel een beetje de schuld van Taylor Swift 😉 of bedoel jij Ashes and Fire 😛


Dat cover-album was ik aan het negeren en heb ik zelfs (buiten de single) niets van gehoord. Ik had het over deze. 😉

avatar van erwinz
4,0
1
geplaatst: afgelopen zondag om 10:22 uur [permalink]
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Ryan Adams - Prisoner - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De tijd waarin Ryan Adams meerdere platen per jaar maakte (en soms ook nog uitbracht) ligt achter ons en hetzelfde geldt voor de tijd waarin alles dat de Amerikaanse singer-songwriter aanraakte onmiddellijk in goud veranderde of op zijn minst de hemel in werd geprezen.

Prisoner verschijnt ruim anderhalf jaar na de remake van Taylor Swift’s 1989 en wordt hier en daar stevig gekraakt.

Daar kon ik me bij eerste beluistering van de groots klinkende rock-track waarmee de plaat opent wel iets bij voorstellen, want nog nooit lag de muziek van Ryan Adams zo dicht bij die van zijn in artistiek opzicht normaal gesproken toch beduidend minder interessante bijna naamgenoot Bryan Adams.

Prisoner volgt op de periode waarin het huwelijk van Ryan Adams met zangeres Mandy Moore op de klippen liep en kan dus worden gezien als een break-up plaat. Dat is voor Ryan Adams niets nieuws, want ook zijn debuut Heartbreaker uit 2000 was natuurlijk een echte break-up plaat.

Waar Ryan Adams op Heartbreaker de pijn van een verloren liefde in soms bijna hartverscheurende rootssongs stopte, kiest de Amerikaan dit voor een, zeker voor zijn doen, behoorlijk gepolijst rockgeluid. Prisoner werd geproduceerd door niemand minder dan Don Was, die het geluid van Ryan Adams flink heeft opgepoetst. Het is een geluid waar ik bij de eerste luisterbeurten wel wat moeite mee had, al raakt Prisoner ook meer dan eens aan de laatste paar platen van Bruce Springsteen.

Nadat ik de nieuwe plaat van Ryan Adams wat vaker had gehoord, begon mijn mening echter te veranderen. Prisoner concentreert zich misschien vooral op rockmuziek en heeft een nogal gepolijst geluid, maar na enige tijd komt ook de pijn van Ryan Adams naar boven, winnen de songs flink aan kracht en hoor je toch ook steeds meer rootsmuziek op Prisoner.

Zeker bij beluistering met de koptelefoon hoor je hoe mooi Don Was het geluid op de plaat heeft opgebouwd en hoor je bovendien nog meer van het recentere werk van Springsteen (en is de vergelijking met Bryan Adams al lang naar de achtergrond verdwenen).

Zeker de meer ingetogen songs worden eigenlijk alleen maar mooier en intenser. Het is prachtig hoe Ryan Adams door de ziel snijdt met mondharmonica uithalen vol weemoed, het is prachtig hoe in zijn stem soms een van melancholie overlopende snik is te horen en het is prachtig hoe Don Was de gitaren omgeeft door atmosferische elektronische wolken. Tenslotte moet gezegd worden dat ook de grootse rocksongs op de plaat steeds lekkerder klinken.

Natuurlijk kan Ryan Adams beter er is Prisoner geen Heartbreaker, maar de Amerikaan heeft ook volop platen gemaakt die uiteindelijk veel minder memorabel waren dan deze nieuwe plaat na flink wat luisterbeurten. Prisoner wordt afwisselend bejubeld en verguisd. Ik kon even meevoelen met het laatste kamp, maar kies nu toch met volle overtuiging voor het eerste. Erwin Zijleman

avatar van Vineyard
3,0
0
geplaatst: afgelopen maandag om 01:22 uur [permalink]
Prisoner (of your own desire). Another heartbreak album. Overgeproduceerde 80's Rock met cliché teksten en matige melodieën. Teleurstellend. Een album over verlies en verlangen. Ik verlang zelf erg terug naar de alt-country Ryan Adams van het vorige decennium en 90's Whiskeytown, die mij emotioneel wist te raken.

avatar van Zwaagje
4,5
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 12:33 uur [permalink]
Ieder zijn mening natuurlijk, maar ik heb de lp inmiddels in huis en kan " wat grondiger" luisteren inclusief de teksten en ik moet zeggen dat de plaat voor mij juist steeds beter bevalt. Groeibriljantje....