Mercy John - This Ain't New York (2017)

Ik had me voorgenomen eens naar een optreden van John te gaan als hij in de buurt is. Maar dat voornemen is wel een stuk minder sterk geworden vandaag. Suzanne Bosman, die ooit het RTL nieuws presenteerde zit nu 's middags op radio 1. Een parel voor de Nederlandse radio. Ze heeft een enorm prettige manier van presenteren en is bovendien een enorm groot muziekleifhebster. Sinds haar komst kun je op radio 1 muziek horen die je echt nooit op een andere zender hoort. Zelfs Chuck Prophet werd laatst gedraaid. Ik draaide de laatste jaren eigenlijk alleen nog CD's in de auto, maar nu kun je voor een prettige middag ook prima op radio 1 terecht. Gisteren op de verkiezingsdag had Bosman een live programma met als muzikale gasten Tangarine die een aantal heerlijke nummers brachten. Enorm gegroeid die 2. Vandaag werd in Den Haag de dag van gisteren nabeschouwd. Gast vandaag was Mercy John. Of hij was niet in vorm, of hij kan niet beter, maar dat ging bepaald stroef. Alsof hij telkens op een blaadje moest kijken wat hij nu ook weer moest zeggen. Hij las het meer voor en leek nauwelijks te weten waar hij het over had. Dat zal op zich wel meevallen, maar zo klonk het wel. Als je dat een uur lang aan moet horen, dan is dat geen pretje. Maar zoals gezegd, wellicht was hij niet in vorm.

@Hendrik68: niet in de war met een gast aan tafel? Heb zojuist de uitzending snel even terug geluisterd, maar volgens mij heeft Mercy John alleen maar 4 nummers gespeeld en is verder niet aan het woord geweest.

Bij de uitzending die ik hoorde zong hij wel degelijk.

Wat een heerlijke plaat is dit zeg. Vooral Strangers vind ik geweldig en heeft een prachtige solo. Niets virtuoos maar het raakt letterlijk en figuurlijk precies de gevoelige snaar.

Live bij spijkers met koppen bleef hij knap overeind. De nummers werden overtuigend gebracht. Jammer dat ik hem binnenkort niet live kan zien ergens en gaat het optreden in juni in het Patronaat in Haarlem niet door (waarom niet eigenlijk? )

Op zaterdag 12 augustus in, het dorpje Leuth bij Nijmegen, kun je genieten van een een fantastische line-up op het festival Polderpop Roots and More. Daar treden op JW Roy - The Dix - Ralph de Jong en Mercy John....mooier gaat het niet snel meer worden!

Er wordt wel eens gesproken over iets dat on-Nederlands goed is. Ik vind dat daar ook iets van een belediging in zit, kan iets niet ook gewoon goed zijn en uit Nederland komen? Moet er een buitelandreferentie zijn om het beter te maken?
Ik vind Mercy John en zijn album helemaal oke. Uitstekende Americana en doet niet onder voor zangers als Chris Isaak en Ryan Adams. Sterker nog, als op dit album nummers van hen verdeeld stonden, dan rekenden we dat tot hun betere werk.
Maar misschien kunnen we Mercy John nog beter recht doen door This Ain't New York met niets of niemand te vergelijken. Heerlijke muziek, en dat is soms de beste kwalificatie die je een album kan geven. Of niet?

Deze plaat en de laatste van Bettie Serveert en Ralph de Jong zijn stuk voor stuk van internationale allure en vooral heerlijk, bijzonder en een genot om naar te luisteren, ook maanden na de release....dat is meestal een goed teken!

Fish: kan iets niet ook gewoon goed zijn en uit Nederland komen ? Zeg volmondig ja en dan hoef je er alleen op zaterdag 12 augustus in een plaatsje die dan naam en faam gaat maken erbij te zijn, zie bericht van gisterenmiddag.

Leuth heeft voor mij sinds zaterdag 12 augustus iets magisch gekregen. Op die dag stonden JW Roy, Ralph de Jong en Mercy John te spelen alsof het hun laatste concert zou kunnen zijn. Hollands glorie in topvorm, zowel Ralph de Jong als Mercy John staken ook op plaat ver boven de middelmaat uit en eindigen als 'vanzelfsprekend' hoog in mijn top 10 over 2017.

Nou, kom ik dit album even tegen in de uitverkoop bak in die prachtige Boekhandel Dominicanen in Maastricht. Goed voor mij, maat toch 'n beetje jammer.
Anderzijds: in deze Spotify tijden was ik hem enkele maanden volledig uit het oog verloren.

Begon hier hoopvol aan maar vind dit echt te makjes, te makkelijk in het gehoor liggend, te "Bevrijdingsfestival". Raakt me geen moment. De muziek bedoel ik dan. De teksten komen daardoor ook niet echt binnen.
Het stoort niet, zoals een DeLange wel doet, maar verder verschilt het er niet veel van (naar mijn mening, zeg het toch maar even).

Veelzijdig artiest, die hier en op het volgende album magisch mooie liedjes zou schrijven. Is ook mede verantwoordelijk voor Rollercoaster, het nummer wat Danny Vera naar plek 1 bracht in de top 2000.