Van een ontdekking gesproken. Spoon stond al een tijdje op mijn 'to listen'-lijst, maar het was er nog nooit van gekomen. Nu ze op BKS 2018 staan, komt het er eindelijk van en dat is maar goed ook. Ben nog niet bijster enthousiast over het 'middenveld' van BKS, maar nu blijkt Spoon toch wel een zéér mooie naam te zijn.
'Hot Thoughts' zet meteen de toon. Zelden zo positief verrast geweest door een eerste luisterbeurt, dan nog van een band waar ik niets van kende. Geweldige opener. Een beetje een funky Mansun.
'WhisperI'lllistentohearit' is meteen een tweede favoriet. Er zit een zekere spanning in deze song die na een tweetal minuten ook opgevolgd wordt door een versnelling hoger te gaan. Het brugje van deel 1 naar deel 2 vind ik fantastisch. Die eerste 2 nummers zijn dus werkelijk geweldig, maar ook de rest van het album mag er zeker zijn.
Bij 'Do I Have To Talk You Into It' en 'First Caress' krijg ik af en toe zowaar een dEUS-gevoel. De stem doet me een beetje aan Tom Barman denken. Beiden zeker leuke nummers. Van een geweldig openingskwartier gesproken.
Met 'Pink Up' wordt de voet een eerste keer van het gaspedaal gehaald. Een grotendeels instrumentaal nummer. Het pianootje op het einde brengt me in de sfeer van Muse's Isolated System in combinatie met wat Radiohead's Daydreaming. Een oké tussendoortje, maar niet meteen meer dan dat. De funky gitaar- en baslijn van 'Can I Sit Next To You' schudt me echter meteen weer wakker. Nu ik toch met namedropping bezig ben, Kasabian zou trots zijn op de oosterse synth(?)melodie. Correct me if I'm wrong wat betreft de synth.
'I Ain't The One' en 'Tear It Down' zijn degelijke nummers, maar hou toch wat meer van hun meer uptempo (funky) nummers. Het einde van 'Tear It Down' vind ik dan weer wel prachtig. Mooie wat ingehouden climax.
Met 'Shotgun' luister je dan weer ineens naar I Was Made For Loving you van Kiss. Redelijke 'cover', maar zelfs deze nieuwe fan weet nu al dat ze toch heel wat meer in hun mars hebben. 'Us' sluit het album muzikaal af. Niet meteen in de stijl van het album, maar vind het wel een mooi nummer. Interessante afsluiter.
Spoon toont op dit album dat ze dus heel wat stijlen aan kunnen. Ik ben geen kenner, maar meen hier elementen van jazz en funk te horen in een indiepop/rock sausje. Heb ook misschien wat veel aan vergelijkingen gedaan, maar het is best wel interessant wanneer ik in 1 album flarden van Mansun, dEUS, Muse, Kasabian en Kiss kan horen. Voor alle duidelijkheid, net door de veelzijdigheid behouden ze zeker wel een eigen sound, met uitzondering van Shotgun misschien. Dit veelzijdige Spoon staat nu alleszins hoog op mijn lijstje om op BKS te gaan beluisteren. Benieuwd wat de vroegere albums bevatten.