Jethro Tull - Rock Island (1989)

Ik had deze en Crest of a Knave op een bandje, 2 x 45 minuten. Toen was het de jaren 90 inmiddels en ik was 15 of 16 en werkte in de vakanties in de kassen. Dat was een eindje fietsen sochtends rond 6 a 7 uur. Want je werkte tot het middaguur. Daarna kon ik wat leuks doen. Wat meestal inhield dat ik ging fietsen door het Westland.

Mooie tijden, daardoor ken ik de platen ook van buiten. Vooral Budapest van Crest of a Knave was favoriet bij mij.

In de kassen verdiende ik minder dan met een krantenwijk. Wat een vergissing. Dus nam maar weer snel een krantenwijk. Niet meer vroeg op, niet meer ver fietsen. Maar toch, die herinneringen, die gaan niet weg.

Zelden zoveel gezwets over Tull bij elkaar gezien.

Iemand schreef dat de tekst van Kissing Willie gênant is en daar werd op gereageerd. Maar doordat die persoon zijn berichten achteraf heeft weggehaald is het gesprek onleesbaar geworden.

Ik vind dit een prima album, alleen lijkt de zang soms op die van Mark Knopler