Blanck Mass - World Eater (2017)

Als helft van Fuck Buttons zocht Benjamin John Power de grenzen van de elektronische muziek op, de laatste jaren gaat zijn focus vooral uit naar Blanck Mass waarbij hij doodleuk diezelfde grenzen blijft zoeken. Inmiddels is dat ook steeds meer een act geworden om rekening mee te houden. Als geen ander combineert Power namelijk prachtige melodieën met brute kracht. Die twee werelden wisselt hij keurig af op zijn derde plaat als Blanck Mass, World Eater geheten. Het imponerende 'Rhesus Negative' kan bijvoorbeeld door als een Swans op speed; beklemmend, soms zo hard beukend dat het bijna pijn doet aan de oren. Naar kille, industriële techno neigt ook het massieve 'The Rat', dat je naar adem doet snaken. Het is vermoeiend luistervoer, maar Power gunt de oren ook geregeld wat rust. Liever dan in het ruimtelijke, naar Arca-hintende 'Please' wordt het bij Black Mass niet. Wel indrukwekkender: 'Silent Treatment' is misschien wel het meest imponerende stuk muziek dat Power op zijn CV heeft staan. Een gelaagd, met samples volgestouwd avontuur waarin de luisteraar bijna overweldigd wordt.

Van: Daans Muziek Blog