Depeche Mode - Exciter (2001)

Sla me neer als je wil, maar ik vind dit wèl een ( zeer ) goede DM plaat... Ik hou ontzettend veel van de dreamy electro sfeer die ze uitstraalt, en waarvan ik zo'n lekker cozy haardvuur gevoel krijg. Heerlijke productie, heerlijke klanken... Alleen "The Dead of Night" doet mij wat minder.

De composities zijn inderdaad misschien wat ver gezocht, in die zin dat ze het vaak moeten hebben van allerlei electronica gefutsel om het boeiend te houden, maar ik kan hier persoonlijk perfect mee leven. Al die kleine fijne details die ze overal verstopt hebben, het is echt wel een lust voor de oren. Die gefilterde/geknipte hi-hat samples bij de opening van Comatose bv., da's toch fantastisch gewoon? En zo zijn er onnoemelijk veel dingen op deze plaat... Bovendien is Easy Tiger, ondanks z'n korte duur, zowat het beste instrumentale tussennummertje dat DM ooit gemaakt heeft.

4,5* krijgt ie van mij. En neen, ik vind dat niet teveel!

Depeche Mode debuteert in de eenentwintigste eeuw met Exciter. Depeche Mode is niet meer de band die het in de jaren ’80 was en lijkt met dit album ook hun ‘90s-periode achter zich te willen laten. De band laat hier duidelijk een ander geluid horen dan we van ze gewend zijn: Elektronischer, maar ook puurder.

Op Exciter lijken de synthesizerloopjes plaats te hebben gemaakt voor ‘echte’ elektronica. Met de vele hakkelende beats en losse bliepjes doet dit album muzikaal zelfs een tikje experimenteel aan. Het jammere aan dit album is echter dat de heren die elektronica slecht weten te doseren. Sommige nummers lopen ervan over, terwijl de meeste nummers er maar heel summier gebruik van maken. Depeche Mode probeert een album vol zwoele liefdesliedjes op te leuken met een paar kille elektrostampers. Dat pakt niet al te best uit, want de rustige setting wordt regelmatig tot de grond toe afgebroken om daarna met horten en stoten weer aan de wederopbouw te beginnen. Het maakt Exciter een nogal onsamenhangend album.

Van de ene kant laat de band zich hier van hun gevoeligste kant zien en horen, door intieme liedjes te brengen met veel teksten over de liefde. De zang van Gahan is bovendien zwoeler dan ooit. Het zorgt voor een aangenaam broeierig sfeertje en kan de luisteraar gemakkelijk 50 tot 60 minuten boeien, mits die luisteraar zich daarvoor openstelt. De meeste nummers kruipen namelijk erg kalmpjes voort en kunnen zomaar verveling oproepen.
Van de andere kant giet Depeche Mode soms zoveel venijnige elektronica over hun gevoelige liedjes heen dat die liefdevolle sfeer regelmatig wordt verdrongen of zelfs volledig om zeep wordt geholpen. Dancetrack I Feel Loved is daar het beste voorbeeld van. Hoe lekker dit nummer ook klinkt, het zorgt voor een lelijke breuk op het album dat juist bezig was een intieme sfeer te creëren.

Met Exciter lijkt Depeche Mode twee kanten op te willen: richting een puurder en emotioneler geluid, maar ook richting elektronica. In veel rustige nummers blijkt dit heel mooi samen te gaan, maar blijkbaar kan de band hun elektronische ei daarin niet voldoende kwijt. Bovendien zou een te rustig album zomaar fans kunnen afschrikken. Daarom hebben ze besloten om in sommige nummers wat meer pit te stoppen. Erg fijn om live te kunnen spelen, ideaal om als single uit te brengen (wat ze dan ook gedaan hebben), maar niet goed voor het gehele album. De rustige liedjes sneeuwen onder en de sfeer die deze liedjes proberen op te bouwen wordt door nummers als The Dead of Night en I Feel Loved vakkundig afgebroken. Eeuwig zonde.

Exciter is het geilste album dat Depeche Mode ooit gemaakt heeft. Dit album combineert verleidelijke, jazzy melodieën met spannende en kinky elektronica. Ook Dave Gahan, die hier zwoeler en verleidelijker klinkt dan ooit, draagt een belangrijk steentje bij. Door de stemmingswisselingen en de relatief zwakke laatste nummers wordt het een wat lange zit, maar op zichzelf blijven de meeste nummers prima overeind. Dit album is opwindend, prikkelend en spannend en draagt de naam Exciter met het volste recht.

Vrij ingetogen album van Depeche mode dat enkele erg mooie momenten kent.Natuurlijk I feel loved maar ook Dead of night en Dream on zijn erg sterk.De rest is van een stabiel niveau,vrij rustig en kent zelfs hier en daar wat ambient invloeden.Ook vind ik Dave Gahan hier een sterke vocale prestatie leveren.Exciter blijft daardoor een boeiende luisterervaring en wordt met de loop der jaren alleen maar beter.Half punt erbij.

EXCITER 2001

Ik heb dit album nu voor de eerste keer integraal en met de volle aandacht beluisterd.

DM kiest duidelijk voor een compleet andere koers: het elektro register van de band staat slechts ten dienste van composities die verbazingwekkend genoeg als echte songs klinken. Het singer-songwriter album van DM. Dat het zo lang heeft moeten duren voor wij eens doorheen het elektropantser mochten kijken. Misschien heb je Exciter wel nodig als sleutel om de latere albums beter te begrijpen.

Dat gezegd zijnde zijn we wel erg verwijderd van de muziek die we met DM associëren. De plaat laat zich derhalve erg moeilijk in een lijstje met DM favorieten rangschikken. Ik heb dat probleem ook bij Apple Venus en Wasp Star van XTC. Bands die op gevorderde leeftijd een ander muzikaal jargon gebruiken waardoor die platen, hoe goed ze ook op zichzelf mogen klinken, toch wat buiten tijd en ruimte lijken te staan.

De nieuwe muzikale taal van DM op Exciter is opwindend genoeg om de plaat groeikansen te geven.