Jamiroquai - Automaton (2017)

De soul, reggae en wereldinvloeden zijn al een tijdje grotendeels verdwenen bij Jay Kay en zijn mannen. De funk gaat ook ook steeds meer op de achtergrond. Jammer, maar ook niet onlogisch. Op zich pleit het voor ze dat ze steeds weer net wat anders willen klinken. Zoals Jamiroquai toch steeds wel een beetje de sound heeft aangepast, mede geholpen door veranderende samenstelling. Helaas is het wel steeds minder mijn straatje.
Deze Automaton klinkt behoorlijk electronisch. Dat is niet nieuw natuurlijk ("Electric Mistress" en, ondanks dat het meer rockt, "Deeper underground", zijn wat mij betreft geslaagde voorbeeld uit het verleden).
De retro electro elementen die soms langs komen vind ik wel leuk, maar het wordt wel steeds meer een niet beklijvend mengelmoesje en als je de heavy sound er af pelt blijven er erg povere liedjes over.
"Automation", "Cloud 9" en "Dr. Buzz" zijn de uitschieters. Eigenlijk vind ik dat elk album na Traveling without moving slechts een stuk of 4 interessante nummers bevat.

Ook over het concert van 2 weken terug in de Ziggodome heb ik dubbele gevoelens.
Jay Kay was nog opvallend goed van stem. Maar wat zijn nou de elementen die de band zo leuk maakten voor mij?
Ten eerste die spetterende funk brand met een organischer geluid van de eerste 2 a 3 albums met veel conga, blazers een reggae vibe en allemaal tropische elementen als een didgeridoo.
Ten tweede het charisma en de energie van showman Jay Kay. Beiden ontbraken t.o.v. eerder concerten. Maar goed we leven niet meer de jaren 90. Ik tel m'n zegeningen: een paar leuke nieuwe nummers in een frisse sound, en een leuke concert waarbij ik allerminst omver werd geblazen. Alle elektronische bassen en lichteffecten ten spijt.

Ik was misschien iets te negatief eerst, na verdere luisterbeurten vind ik het wel beter worden. Ik verhoog met een halfje

Automaton klinkt aanvankelijk als dé sound voor een goed feestje, maar na track 4 lijkt de afterparty begonnen en stroomt de dansvloer leeg. Aan het eind weten we waarom: de gastheer wil dat alleen Carla overblijft.

Het klinkt allemaal weinig overtuigend. “Gezapig” is het woord dat in me opkomt. Alsof ze op een bruiloft een routine optreden geven.

Jammer, ik vind Jamiroquai een leuke band, Rock Dust Light Star draai ik nog vaak.