Tristania - Illumination (2007)

Ik zag deze nieuwe cd liggen bij Boudisque in onze mooie hoofdstad. Vervolgens zag ik in de bakken nog meer cd's van Tristania liggen. Ik dacht: ik kijk op MuMe voor wat commentaar. Nergens zie ik een bericht. Wel allemaal goede waarderingen. Ik weet dat ze uit Noorwegen komen en zij metal spelen maar voor de rest weet ik dus helemaal niets van deze band Wie informeert mij . En welke cd is een goede kennismaker

Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen en via www.gomusic.ru heb ik dit nieuwste album "Illumination" op deze mooie zondagmiddag maar even gedownload . Vergis ik mij nu of komt alle goede metal/gothic muziek uit Scandinavië Vroeger moest ik niet zoveel van metal hebben maar sinds ik de muziek van de Finse metal/gothic band Nightwish ken ben ik me steeds meer gaan interesseren voor dit soort muziek .
Tristania verrast mij in ieder geval op een aangename wijze .

Met hartelijke groet , Hans

Er komt wat mij betreft in ieder geval veel goede metal uit Scandinavië, Hans. Misschien moet je een band als Sonata Arctica ook eens proberen. Ik weet niet of jou dat ligt, maar ik vind het in ieder geval fantastisch (goede albums: "Silence" en "Reckoning Night").

Net geluisterd voor de 1e keer en tot nu toe valt het zeker niet tegen, mooie cd Ik ga nog lekker even verder luisteren en voorlopig 3,5 *

Echt een juweeltje in het genre. Ik ken het album al weer een paar weekjes, en het is zoveel beter als voorganger "Ashes". Ook de grunts zijn een stuk minder, wat voor mij een belangrijke verbetering is. Mooie melodieuze songs, vooral "Destination departure", maar ook heavy tracks zoals "Mercyside" en het geweldige "The Ravens". Ik heb de luxe digi-pack uitvoering, met bonus track "In the wake" erop.

Ik ken Tristania nog maar een kleine 2 maanden. De eerste songs die ik hoorde waren afkomstig van hun album Widow's Weeds. Afhankelijk van het feit dat ik fan ben van vrouwelijke Gothic Metal, vond ik Tristania niet zo toegankelijk en kon ik hen pas na een paar luisterbeurten apprecieren.
Na World of Glass na een paar luisterbeurten te hebben onderworpen, was het de beurt aan Illumination en ik moet zeggen Illumination Is fantastisch!
Het album gaat hevig van start met Mercyside gevolgd door het semi-rustige Sanguine Sky met een killer reffrein en dito gitaarwerk.
Daarna zet Tristania het hevige Open Ground in, waar de stem van zangeres Vibeke luguber en spokend op je wordt losgelaten om later helemaal los te knallen in het reffrein. In het mooie The Ravens wordt Vibeke's stem naar de achtergrond geschoven en nemen de cleane zangpartijen van Østen Bergøy de leiding en naarmate het einde van deze song worden de brute grunts van Svein Terje Solvang en Anders Høyvik Hidle op je losgelaten. In Destination Departure laat Vibeke voor de eerste keer op Illumination haar vertrouwde Opera Vocals horen. In dit nummer word je van de zachte strofen in een hevig reffrein gesleurd. Down begint zacht maar barst na een paar seconden hevig los met een zeer dynamische dubbelzang van Vibeke en Østen.
Het voor het grootste deel instrumentale Fate vind ik persoonlijk het mindere nummer op dit album. Østen slaagt er niet in om me te overtuigen met zijn eentonig stemgeluid en al snel mis ik Vibeke als ondersteuning.
Met Lotus wordt het mindere Fate al snel goedgemaakt. Vibeke fluistert dreigend de eerste strofe tot ze hevig losbarst in het reffrein. Sacrilege begint met koorpartijen die een christelijk lied brengen. Al gauw barst het moordende tempo los en neemt Østen de eerste strofe op zich terwijl het koor dreigend op de achtergrond zingt. Tijdens de drumsolo wordt een bijna techno-achtig geluid op ons losgelaten dat perfect past in de sfeer van Tristania. Een van de toppers van het album!
Illumination sluit af met het prachtige Deadlands dat begint met akoustische gitaren en wordt gezegend door de prachtige engelenstem van Vibeke.
Alles bij elkaar een top album! Een must-have voor liefhebbers van het Gothic Metal genre!

Helaas is Vibeke er mee gestopt. Niet dat het zón bijzonder talent was, maar ze is wel erg mooi. Dit album is op zich wel goed, met weer een ander blik op Gothic, maar zelfs met dit album zullen ze nooit echt doorbreken...

Wat een saaie cd is dit zeg... Het boeide me allemaal niet meer sinds *World of glass* en deze cd is er niet beter op geworden. nergens iets indrukwekkends te bespeuren. Echt dik standaard goth metal is dit!! 2* voor het mooie zangeresje en een paar rustige nummers die wel te pruimen zijn..

Toen ik dit album kocht werd ik gelijk overspoeld met wat Tristania moet inhouden. Werkelijk waar schitterende muziek. Het album begint met ''Mercyside'' zeer krachtig en dat blijft het gedurende het hele album, elk liedje op een andere manier. Ik geef het meteen een 5.0! Heerlijk album! Aanrader!

Dit is een typisch voorbeeld van een lekker in het gehoor liggende CD met niet al teveel moeilijk gedoe. Tristania heeft een leuke zangeres en kan aardige nummers schrijiven. Echte klasse komt er echter niet bovendrijven, maar dat kan nog komen?

In ieder geval niet meer met lekker ding Vibeke.... Die komt helaas niet meer terug waarschijnlijk...

Ik was eigenlijk niet zo'n fan van Tristania,
totdat ik dit album hoorde dan..

Dat is waarschijnlijk omdat 'Illumination' naar mijn mening melodieuzer is dan zijn voorgangers, en omdat er minder grunts in voorkomen.
Mijn lievelingsnummers zijn 'Mercyside' en 'Destination Departure'

Jammer dat Vibeke weg gegaan is, maar de nieuwe zangeres is ook wel leuk.
Ze doet me een beetje aan Christina Scabbia (Lacuna Coil) denken.

voorlopig vier sterren.

Vibeke was toch al gewoon te zwaar geworden, althans zo rond 2003 toen ik voor het laatst iets van haar vernomen had, want het is lang geleden dat ik iets van Tristania gehoord heb, eerste 3 albums draaide ik nog wel eens, maar dacht eigenlijk dat ze na World of glass gestopt waren en het is toch een beetje een jeugdzonde .

Niet zo'n hele bijzondere plaat. Ik vond hun voorgaande werk toch wel wat beter.

Illumination is wat minder hard dan zijn voorgangers, maar heeft nog altijd een lekker duister sfeertje. De muziek is wat vastomlijnder geworden, het zijn nu duidelijk losse nummers die soms zelfs enigszins catchy te noemen zijn! De vaste grunts zijn vervangen door een minder vaak voorkomende gastgrunter, terwijl Osten wat meer naar de voorgrond wordt gebracht, soms in spannende samenzang met Vibeke. Sowieso gebeuren er op dit album veel interessante dingen op vocaal gebied: mooie arrangementen met meerstemmigheid en ook Vibeke zelf laat meer verschillende kanten van zich zien. Dat zij de vaandeldrager van dit album is, wordt duidelijk als ze ontbreekt: op Fate bijvoorbeeld mis ik haar. Ook is het album als geheel wat minder machtig en indrukwekkend dan zijn voorgangers. Die dingen zijn jammer, maar de luisteraar krijgt er veel voor terug, en over het algemeen is dit een zeer geslaagd album met een heel herkenbare, eigen stijl. De duistere nummers Lotus en The Ravens zijn favorieten van me, maar ook de wat hardere nummers als Mercyside en de prachtige ballads mogen er zeker wezen, en dan vooral Destination Departure, wat een mooie zang en sfeer.

Het tweede album van de band dat ik heb beluisterd, maar ondanks dat deze plaat me meer bevalt dan voorganger [Ashes] is er vooralsnog geen klik tussen mij en deze noren. De melancholische gothische metal is me iets te traag en abstract; het klinkt allemaal net niet spannend en interessant genoeg. En zowel de zanger als de zangeres kunnen me niet helemaal overtuigen. Neemt niet weg dat het album best goed in elkaar steekt, met naar het einde toe een aantal sterke tracks. Wellicht dat het ooit nog goed gaat komen tussen mij en de band; ik ga toch de hierop volgende albums toch nog een kans geven.

Na jaren weer een suite de kast getrokken en deze week weer een.paar keer in de speler gehad. Het lijkt wel of ik nu met een andere insteek naar het album.luister, maar het is in mijn oren blijven staan als een huis. De meeste nummers klinken mooi afgewogen en vooral ook op sfeer geschreven. De drie stemmen binnen de band dier het nog steeds goed. Blijft een mooi album.