Tristania - Illumination (2007)

Het tweede album van de band dat ik heb beluisterd, maar ondanks dat deze plaat me meer bevalt dan voorganger [Ashes] is er vooralsnog geen klik tussen mij en deze noren. De melancholische gothische metal is me iets te traag en abstract; het klinkt allemaal net niet spannend en interessant genoeg. En zowel de zanger als de zangeres kunnen me niet helemaal overtuigen. Neemt niet weg dat het album best goed in elkaar steekt, met naar het einde toe een aantal sterke tracks. Wellicht dat het ooit nog goed gaat komen tussen mij en de band; ik ga toch de hierop volgende albums toch nog een kans geven.