Donovan - Definitive Collection (1995)

In mijn jeugd was Donovan's greatest hits (1969) de meest gangbare compilatie van deze man, helaas incompleet omdat zijn grootste Nederlandse hit Atlantis (hier in maart 1969 3 weken op nummer 1) er niet opstond, maar ik deed het er maar mee. Déze Definitive collection-CD (ik herinner me uit dezelfde reeks ook compilaties van onder andere Albert Hammond, Santana, ELO en Roy Orbison) is volgens Discogs alleen in Nederland en Oostenrijk uitgebracht, en wie de Nederlandse top-40 volgt wordt dan ook op z'n wenken bediend, want deze verzameling bevat alle singles die Donovan hier tussen 1966 en 1975 uitbracht. In feite is dit dus een soort uitgebreide versie van bovengenoemde Greatest hits, want net als op díé compilatie wordt Donovans akoestische periode hier vertegenwoordigd door latere flatulente en totaal overbodige remakes van zijn eerste twee hits Catch the wind en Colours (want Epic kon of wilde de rechten van de oorspronkelijke versies niet van Pye kopen), en als bonus krijgen we van Universal soldier nog de live-versie die hier in 1991 in de tipparade bleef steken.
        Wat hier verder van te zeggen? Keurige chronologische volgorde (behalve die twee remakes), minimale annotatie, acceptabel geluid, mooie speelduur… en wat de muziek betreft is het opvallend hoe Donovan vrij probleemloos de overstap van Dylaneske folkie naar succesvolle leverancier van psychedelische kwaliteitspop kon maken, soms melig (Mellow yellow, Salvation stomp), soms aanstekelijk (There is a mountain, Wear your love like Heaven) en soms behoorlijk stevig (Season of the witch, Hurdy gurdy man), maar bijna altijd met een sterke melodie onder de afwisselende barokke arrangementen, en natuurlijk steeds voorzien van die sympathieke stem. Vooral ben ik blij dat het betoverende Celia of the seals hier ook aanwezig is, dus wie een aardige conpilatie van Donovan’s commercieel meest succesvolle periode wil kan hiermee mijns inziens uitstekend uit de voeten. En voor wie serieus geïnteresseerd is in zijn vroegste akoestische periode kan ik de prach-ti-ge dubbel-CD Summer day reflection songs (2000) met alle singles, EP’s en albums uit 1965 niet genoeg aanprijzen.

Dit is de enige Donovan-CD die ik in bezit heb. Vooral gekocht omdat hij inderdaad keurig alle Nederlandse CBS-hits op een rijtje zet, en daarmee aantoont hoe veelzijdig deze hippietroubadour zich ontwikkeld heeft.
Blijft jammer van die overbodige, heropgenomen versies van zijn eerste PYE-hits. De originelen zijn zoveel mooier en meer to-the-point. Maar inderdaad, een rechtenkwestie. Ik ben blij dat ik die nummers elders in hun originele versie wel op een paar sixties-verzamelaars heb, maar het blijft een smetje op een verder voorbeeldige collectie, die zich door zijn samenstelling vrijwel exclusief richt op de Nederlandse markt.

Ik heb trouwens flink wat méér van die Definitive Collection'-CD's uit deze serie. Ze zijn samengesteld door de Nederlandse tak van CBS/Columbia (tegenwoordig Sony Music) en het fijne is dat ze zich dan ook keurig op de Nederlandse hitlijsten richten en dus vaak alle Nederlandse hit- en tipnoteringen van de betreffende artiesten op een rijtje zetten.
Dat maakt deze reeks compilaties niet per se 'definitive', maar wel tot op zekere hoogte uniek, zeker wanneer - en dat gebeurde nogal eens - de single-keuzes en hitnoteringen afweken van andere landen. Want over het algemeen zijn de noteringen in Angelsaksische landen (lees: UK en US) leidend bij de samenstelling van compilaties.