John Cougar Mellencamp - Big Daddy (1989)

Waardige opvolger van Lonesome Jubilee uit 1987, kan mijn inziens wedijveren met dat album.
Toppers: Jackie Brown, Pop Singer & Void In My Heart.

Berichten verplaatst naar John Mellencamp

Prima album, met bijna alleen maar goede nummers. Vooral 'Jackie Brown', 'Pop Singer' en 'Big Daddy Of Them All' behoren tot Mellencamp's beste werk. Geen verrassingen en weinig afwisseling in stijl, maar daarom niet minder goed.

Eh, ik schrijf een reactie en zie dit ik bijna alles wat hierboven staat loop over te typen. Dus laat ik maar zeggen: Ik sluit me aan bij Down By Law. Geweldig album, maar net even iets minder dan de voorganger. Ik draai hem de laatste tijd weer erg vaak.

Wat een geweldig artiest blijft het toch en : ga allen zijn laatste No Better Than This horen. De beste CD van de laatste 15 jaar. Zonder overdrijven.

Een van zijn beste prachtige songs heerlijke texten. Theo and weird henry als een van zijn beste ooit. Big daddy pop singer enz enz. Wat kan die man toch prachtige platen maken.Void in my heart niet te vergeten. Wederom een juweel van een plaat i love this dude. Kan me trouwens iemand uitleggen waarom hij nooit eens een prachtige dvd heeft uitgebracht?

Werd eens tijd om deze de volle mep te geven toch wel zijn beste vind ik.

Eigenlijk was deze plaat zijn tijd ver vooruit. Het is voor een groot deel roots van het zuiverste water, zoals dat tegenwoordig weer helemaal in is. Was Lonesome Jubilee naast artistiek ook commercieel heel verantwoord (en dan bedoel ik commercieel positief), op deze is de drang om een hit te scoren niet aanwezig en dat leidt bij enkele songs tot geweldige stukje muziek. Jackie Brown is me toch een song zeg met ook nog eens een geweldige tekst. Er staat gewoon helemaal geen slechte song op. Alleen Let it all hang out is een beetje jammer. Duurt eerst een paar minuten voor hij begint en dan blijkt het nummer totaal niet bij de sfeer van het album te passen al is het niet direct een slecht nummer.

Heerlijk album met louter sterke nummers en een glansrol voor Lisa Germano.
De muziek wordt op een vakkundige manier verrijkt met viool, accordeon & mandoline, vooral het middenstuk van de plaat van Theo And Weird Henry t/m Mansion In Heaven vind ik absoluut buitencategorie in het oeuvre van Mellencamp.
Geweldige muziek van een zeer onderschatte artiest.

In het verlengde van z'n voorganger, maar waar die qua songstructuren en teksten wat eenduidiger was is dít album wat grilliger, met teksten die soms introspectiever zijn (To live, Void in my heart, Mansions in Heaven) of anekdotische verhalen vertellen die (in de grote traditie van mensen als Guy Clark en Townes van Zandt) niet altijd een kop en een staart hebben (Theo and weird Henry), en muziek die af en toe wat melancholischer en ingetogener kan overkomen (Jackie Brown, Void in my heart, Mansions in Heaven). Of zijn dat alleen míjn indrukken? In ieder geval komt Big daddy op mij over alsof Mellencamp naast de onverhulde maatschappijkritiek van The lomesome jubilee (hier natuurlijk ook nog aanwezig bij Country gentleman en J.M.'s question) ook meer persoonlijke nummers over het voetlicht wilde brengen, en wanneer dat zo elegant als hier gebeurt kan ik dat alleen maar toejuichen, vooral omdat van die nummers de teksten zo mooi "open" blijven. Kortom, een geweldige plaat. En wat mijn favoriete moment van dit album betreft strijden de superbe regel "Martha say she don't need no stinking man making no decisions for her" (ook prachtig terugkerend op het einde van het nummer) en het knetterende intro van To live om voorrang.

Ik vind deze niet onderdoen voor Jubilee, maar ben nog niet echt gepokt en gemazeld genoeg in het Mellencamp-oeuvre, om echt zicht te hebben hoe de platen zich onderling verhouden. Daar gaan wel wat jaren luisteren overheen, voor ik daar wat zinnigs over kan zeggen. Verder kan ik zeggen dat deze muziek me wel echt heel erg raakt. De muziek in fantastisch mooi en erg goed ingespeeld. De zangstem van Mellencamp is erg goed en doorleefd. De teksten dringen (nog) niet tot mij door. Maar dat komt misschien nog wel.