John Cougar Mellencamp - Big Daddy (1989)

In het verlengde van z'n voorganger, maar waar die qua songstructuren en teksten wat eenduidiger was is dít album wat grilliger, met teksten die soms introspectiever zijn (To live, Void in my heart, Mansions in Heaven) of anekdotische verhalen vertellen die (in de grote traditie van mensen als Guy Clark en Townes van Zandt) niet altijd een kop en een staart hebben (Theo and weird Henry), en muziek die af en toe wat melancholischer en ingetogener kan overkomen (Jackie Brown, Void in my heart, Mansions in Heaven). Of zijn dat alleen míjn indrukken? In ieder geval komt Big daddy op mij over alsof Mellencamp naast de onverhulde maatschappijkritiek van The lomesome jubilee (hier natuurlijk ook nog aanwezig bij Country gentleman en J.M.'s question) ook meer persoonlijke nummers over het voetlicht wilde brengen, en wanneer dat zo elegant als hier gebeurt kan ik dat alleen maar toejuichen, vooral omdat van die nummers de teksten zo mooi "open" blijven. Kortom, een geweldige plaat. En wat mijn favoriete moment van dit album betreft strijden de superbe regel "Martha say she don't need no stinking man making no decisions for her" (ook prachtig terugkerend op het einde van het nummer) en het knetterende intro van To live om voorrang.