Paul McCartney - Off the Ground (1993)

Afgelopen weekend deze plaat weer eens beluisterd. In de kritieken is Off the Ground altijd afgedaan als een matig werkstuk, maar ik vind dit album toch behoorlijk goed. Typische McCartneysongs, maar deze keer wat minder glad geproduceerd. Er staan geen slechte nummers op. Beste nrs in mijn ogen: Off the Ground, Looking for Changes en C'mon People.

Een Mc Cartneyfreak als ik doet hier graag zijn zegje over. Deze plaat is niet bepaald zijn beste, maar het is wel degelijk.
De openigssong is lang niet slecht, Looking For Changes is een goede rocker, Hope of Deliverance zullen velen als typisch "zoetsappig" betitelen, maar is een sterke melodie die goed in elkaar zit, typisch Macca in vorm, Dan volgt een zwakker gedeelte... Peace in the Neighboorhood is toch niet onaardig; Maar de betere tracks staan op het eind; de stevige rocker Get Out of My Way en C'Mon People dat een soort hymne wil zijn. Aardig album, maar niet zo sterk als Band on the Run, London Town, Ram, Back to the Egg. Toch stukken interessanter dan ondingen als Mc Cartney II en Press to Play. Al bij al redelijk - middelmatig - album 3.5 ster ?????

Ja , ook ik word niet echt gecharmeerd door Paul's ' Off the ground '.
Een niet meer dan middelmatig album uit zijn ouevre.
Hope of deliverance is in al zijn 'simpelheid' een hoogtepunt op de plaat.
In ' Get out of my way ' rockt Paul als vanouds en is voor mij het 2e hoogtepunt van ' Off the Ground '.
Te weinig om dit album sterk aan te bevelen.

Nooit echt goed gevonden deze plaat, weer die veel te keurige band van de al even keurige voorganger flowers in the dirt, ben er niet dol op. Sommige nummer zijn best te pruimen hoor. Golden earth girl en mistress & maid mogen er wezen evenals het lekker rockende get out of my way. Verder een lekkere plaat voor bij het stofzuigen, afwassen en het afstoffen van een oude boekenkast, waar verder niets mis mee is, maar wel een stuk oppervlakkigheid bloot legt.
3 sterren en geen halve meer!

Ik dus een halve méér

Ik vind het nummer 'Mistress & Maid' erg mooi! Mijn moeder draaide het vroeger grijs!

Ik zei het al in een vorig cyberleven; dit is geen meesterlijke plaat, maar ook geen al te slechte; Nogal doordeweeks, maar toch staan er een paar uitschieters op; de rocker Get Out Of My Way, de afsluiter C'Mon People, de titelsong Off The Ground, Looking For Changes en natuurlijk één van Macca's beste singles; Hope of Deliverance.
Al bij al worden er véél slechtere platen op de wereld losgelaten.

***1/2

Ik ben het eens met Father McKenzie.Geen meestwerk,maar zijn beste plaat sinds jaren in ieder geval.McCartney rockt weer en de composities klinken fris en wat puurder.Het slotstuk C'mon People is met zijn ruim 7 minuten een hoogtepunt.Mooie boodschap en lekker bombastisch.
Ondanks de matige kritieken is dit een onderschat album.

Een meesterwerk zou ik het ook niet noemen, maar het album behoort beslist tot de betere solo-albums van Paul McCartney en is zelfs zijn beste album in tijden en een lichte verbetering t.o.v. "Flowers in the Dirt". De productie is niet meer zo glad, Paul McCartney wordt begeleid door een echte band i.p.v. de nummers van synthesizers en ritmeboxen te voorzien, hij kan weer rocken en vooral : er staat geen skipnummer op.
De single "Hope of Deliverance" vind ik ook één van zijn beste mede vanwege dat gitaartje, "Looking for Changes" (over dierenmishandeling) en afsluiter "C'Mon People" zijn eveneens uitstekend.

Prima Macca plaat. Geen meesterwerk, maar een fijne popplaat met enkele juweeltjes als:

'Off The Ground' (leuke hook),
'Winedark Open Sea' (super mooie melodie!),
'Lovers That Never Were' (sterke tekst en sterke rythm track),
'Looking For Changes' (bijna 3 min perfecte popsong),
'Hope Of Deliverance' (leuk zonnig nr)
'C'Mon People' (had beter gekund, maar toch werkt dit epische nr, met name door de sterke vocaal van Macca).

Aardig zijn 'Get Out Of My Way', 'Golden Earth Girl' (lijkt wel heel erg op 'Warm And Beautiful' van Wings At The Speed of Sound), 'Owe It All To You', 'Mistress and Maid' en 'Peace In The Neighbourhood', maar niet echt imponerend.

Al met al krijgt deze plaat een 3,5 van mij.

Helemaal met MMK eens, het is geen meesterwerk, maar slecht is het ook niet.

Staan wel een paar sterke nummers op, ikzelf vind Hope Of Deliverance en Winedark Open Sea de 2 topnummers van deze plaat.

Matige plaat van Macca.
De helft van de nummers zijn goed te noemen, maar daar tegenover staan dan weer nummers die het ene oor in, het andere uit gaan. Het geeft me een beetje een Wings At The Speed Of Sound-gevoel: Nergens schiet er echt iets uit, het blijft een beetje kabbelen in een soort van automatische piloot.

Hierna kwam dan redelijk onverwachts HET Macca meesterwerk!!!

Leuke plaat, maar nergens wordt het echt spannend. Gewoon degelijk, leuke teksten, prima muziek, maar eigenlijk voornamelijk wat saai.

Get Out Of My Way is een heerlijk rocknummertje. Ik zou het graag eens live horen met Pauls huidige band. Ben benieuwd hoe Rusty Anderson die solo's doet.

Verder vind ik vooral The Lovers That Never Where eruit springen. Hoe de 3kwartsmaat door een 4kwartsmaat bass-drum wordt ondersteund vind ik werkelijk briljant.

Dieptepunt van deze plaat is Biker Like An Icon. Die komt wel in mijn top 10 van minste Macca-nummers.

Dit album heeft zowat dezelfde sfeer als "Band on the Run", mijn favoriete Macca-album. Ik hoor hier spelplezier en Paul McCartney kan weer stevig rocken, alleen zijn de composities iets minder. Opvolger "Flaming Pie" vind ik nog beter dan dit album.

Flaming Pie is perfect. Een geweldige plaat. Zijn allerbeste sinds London Town

Weer eens met iedereen die schrijft dat de cd een goede van McCartney is, maar geen meesterwerk.

Ook eens met de kritiek, dat de plaat te negatief is bekritiseerd. Flowers in the dirt vond ik ook gewoon goed, de eerste na Tug of war.

De bovengenoemde matige waardering van 43 andere MuMe schrijvers, daar herken ik deze cd gewoon niet in.

Kijk, als je (vrijwel) alles hebt van een artiest, is het onderscheid tussen wat goed en slecht van hem/haar is echt wel te maken. En McCartney heeft hier een prima, degelijke McCartney cd afgeleverd.

Looking for changes, Biker like an icon en C'mon people zijn in mijn optiek nog de aardigste nummers

Ik vind dit album stukken beter dan zijn (meestal matig) jaren '80-werk, "Tug of War" (dat op hetzelfde peil staat) uitgezonderd.

Deze plaat is een opleving van zijn jaren van matig en veel te gezapig werk. De opwaardse spiraal begon met Flowers in the dirt en met deze, hoewel nog steeds niet op zijn niveau van de jaren 70, dat kwam pas weer terug vanaf Flaming pie.

Zéér acceptabele lp uit de nineties van Mr. McCartney. Leuke afwisselende nummers op dit album, dat zeer 's zomers klinkt. Lovers That Never Were, Bikers Like An Icon, Off The Ground en Hope Of Deliverance (met prachtige clip) klinken boven 23 graden Celsius ineens een stuk beter. Golden Earth Girl betoverend, ontroerend mooi en Get Out Of My Way swingt als een trein. Lang niet beluisterd? Gewoon weer eens opzetten, je zult er van opkijken. Misschien niet Paul's beste maar wel een van zijn meest sfeerrijke!!!

Ik vind dit ook een van Paul" s betere albums, zit wat mij betreft geen misser tussen en beland daardoor regelmatig in de CD speler.
Golden Earth Girl, Winedark Open Sea & Biker Like An Icon zijn prachtige nummers om van een typisch pakkend McCartney nummer Als Hope Of Deliverance maar te zwijgen.

Grappig. Ik vind dit een sterk album, maar aan Biker Like An Icon heb ik echt een hekel. Komt bij mij in het (korte) rijtje McCartney missers met verder oa. Wonderfull Christmastime en Freedom.

Zojuist weer gedraaid, maar wat een goed album blijft dit toch !
Alle nummers zijn catchy en zitten goed in elkaar. Tuurlijk, het is 'lekker' geproduceerd, maar veel van de nummers zijn live in de studio opgenomen en dat speelplezier hoor je er aan af (goed te horen op Get out of my way). De twee McCartney/MacManus composities zijn weer van hoge kwaliteit.

Het zwakste nummer hier vind ik "Peace In The Neighbourhood" dat echt geen enkele kant opgaat, "I Owe It All To You" vind ik dan weer wel leuk, al klinkt het als een nummer dat George Harrison geschreven zou kunnen hebben zo eind jaren '70.

Ook "Off The Ground", "Hope Of Deliverance", "Golden Earth Girl", "Get Out Of My Way" en "Winedark Open Sea" kunnen er wat mij betreft mee door, de rest is slap tot matig.

De twee nummers die Paul met Elvis Costello schreef vind ik niet bijzonder. Ik had graag wat van die mindere songs vervangen zien worden door de nummers die uiteindelijk als B-kantje gebruikt werden of zelfs helemaal afvielen, zoals de volledige versie van "Cosmically Conscious" (dat nu slechts gedeeltelijk voorbijkomt aan het eind van "C'mon People"), "Big Boys Bickering", "Down To The River" en "Long Leather Coat", die hadden het album zeker sterker gemaakt en minder wisselvallig.

Een nummer als Winedark Open Sea is echt heerlijk! Ook Get Out Of The Way, Biker Like An Icon, Hope Of Deliverance en Looking For Changes zijn geweldig. Ik snap de kritieken dat dit album wisselvallig is niet echt, ik vind het stuk voor struk nummers met een erg hoog niveau. Klinkt allemaal zeer lekker en steekt van alle kanten goed in elkaar.

Ben het helemaal met je eens X-man

Wederom leuk, maar niet een heel bijzonder album.

Een aantal songs springt er tussen uit, maar toch te veel middelmatigheid...

Heb trouwens ooit eens een versie gezien met een extra cd, met daarop wat bonus tracks...

(zoals het hele nummer wat je na come on people als "surprise track" hoort op het reguliere album)

Iemand enig idee?

Tuurlijk: PAUL McCARTNEY.COM . MUSIC - paulmccartney.com

En als iemand 'm voor een schappelijk prijsje wil verkopen ...

Sterke Macca-plaat, alleen jammer van het saaie Peace In The Neighbourhood.
Wat een draak van een nummer zeg.
Bij het beluisteren van de intro van "I Owe It All To You" krijg ik altijd kippenvel. machtig mooi!