Geir Jenssen - Cho Oyu 8201m: Field Recordings from Tibet (2006)

Ja, dat snap ik wel, en dan hecht je dus voornamelijk waarde aan de moeite die erachter steekt en niet aan de geluiden zelf.

Overigens is het bij field recordings ook lang niet ongebruikelijk die dingen (zwaar of minder zwaar) te bewerken. Dat kan zonder de documentatie veel schade aan te doen (Kiyoshi Mizutani - Yokosawa-iri, of deze van Geir Jenssen die ook wel degelijk ietwat bewerking kent), of door het juist actief te manipuleren (Sawako & Asuna - Aihara, waaroop een schijnbaar onbehandelde field recording bij nadere bestudering uit opeengestapelde loops blijkt te bestaan) met eender welk doel. Dat het dan ook vrij logisch is materiaal als dit niet te bewerken ben ik dan ook absoluut niet met je eens; dat ligt er puur aan wat je doel is. Daarbij ligt het bij Cho Oyu ook weer net iets anders, aangezien het, in zekere zin, "toevallige" opnames zijn. Documentatie kan op verschillende manieren plaatsvinden; door de documentatie als uitgangspunt (of motivatie, geef het beestje maar een naam) te nemen en in die hoedanigheid op zoek te gaan naar geluid, of door het geluid tegen te komen en dat vervolgens te documenteren (ergo, toevallig of accidenteel; iets waar hier sprake van is). Of je al dan niet je geluiden vervormd is in die zin, tot op zekere hoogte, inherent aan de motivatie erachter. Maar dat het logisch is dat het niet gebeurd is volstrekt onwaar.

Zoals ik zei, het verhaal achter de plaat verschaft wel extra diepte, maar om aan de geleverde moeite punten te gaan hangen lijkt mij onzinnig (en tuktak ook, want het was een grapje). Ik kan wel heel veel moeite gaan steken in de één of andere opname, maar als het kut is blijft het gewoon kut. Dan geeft het nog wel extra diepte, zo van, ha, wat leuk dat die jongen tienduizend maal een krantenartikel heeft voorgelezen en de opnames opgestapeld heeft, maar als het slecht klinkt blijft het slecht klinken.

Daarbij denk ik dat de 'moeite' geen voorwaarde is voor waardering van een field recording; sowieso staat het geluid op zich. Echter, zoals ik ook al zei, vormt de documentatie wel een (groot) deel van de charme en kan samenhang daarbinnen, een duidelijk idee erover of een streven naar een prachtig gedistilleerde beeldvorming (Mizutani's Scenery of the Border) een plaat nog interessanter maken dan 'ie is.

voor mij is het wel logisch iig...voor mij heeft dit album dan ook juist meerwaarde omdat het echt is gebleven.
de geluiden op dit album gaan samen met de moeite die er in is gestoken. zonder moeite hadden de geluiden immers niet opgenomen kunnen worden. of er dan bewust gezocht is naar geluiden of dat dit bij toeval is opgenomen, boeit me weinig en staat ook los van wat je hoort. of de geluiden bewust of onbewust zijn opgenomen, de geluiden blijven hetzelfde.

Ja, poe hé, da's makkelijk discussiëren.


Dus samengevat maakt het uiteindelijk toch niet uit wat er buiten het hoorbare om gebeurt (moeite, motivatie, verzin er nog maar wat)? Of weer wel? Ik ben de draad even kwijt hoor...

een geluid opzich wordt niet anders als er een andere gedachte achter zit idd.
de manier van documentatie maakt het geluid ook niet anders. en de moeite van het creeeren van een geluid maakt ook niet uit voor het geluid. het gevoel dat je hebt bij het luisteren kan wel anders worden, maar dat verschilt per persoon.
in dit geval is de moeite die genomen is echter wel essentieel bij de opname, aangezien die niet mogelijk was zonder die moeite. of hij deze geluiden had opgenomen met 2 vingers in de neus, of op de toppen van zijn kunnen, vind ik niet belangrijk.

Wat is dit een gave ervaring, qua verhaal moet je een paar berichten hierboven zijn
Het moment om dit album op te zetten is qua jaargetijde nu een goede keus.
Maak een wandeling van 17 Km in de natuur, Hak wat hout voor de open haard, en zet Sigur Rós - ( ) eens op, drink ook gerust eens een glaasje Wodka.
Duik daarna je thermo slaapzak in samen met je Ipod en een goede koptelefoon.....
Laat deze muziek op je inwerken en ik beloof dat u nooit meer zo'n ongelovelijk warm gevoel zal krijgen in deze koude tijden.

Wat me opvalt is dat deze cd eigenlijk best wel veel stemmen heeft gekregen, terwijl de grote meesters van de Field-Recording, zoals Chris Watson, eigenlijk maar heel weinig aandacht krijgen op deze site.
Ben wel benieuwd wat mensen eigenlijk vinden van dingen zoals Jana Winderen, Marc Behrens, Francisco Lopez (zijn field-recordings zoals La Selva, Buildings [new york] en Wind [patagonia]) en de al genoemde Chris Watson (om er maar enkele te noemen).
Wat mij betreft hebben die allemaal dingen gedaan die boeiender zijn dan de opnames hier, en die zelfs zonder verhaal er omheen mee kunnen.

[i]

Zelf ben ik op dit album gekomen omdat Geir Jenssen natuurlijk onder Biosphere wel aardig bekend is, ik neem aan dat dat voor meerdere users de reden is geweest om hier eens na te luisteren.

Qua pure Field-recording ben ik nog niet al te bekend, Fennesz - Field Recordings 1995-2002 is wel een plaat die ik graag mag horen.

Van Chris Watson ken ik eigelijk niks, op Music on demand, free and unlimited music without download - deezer.com ben ik nu stepping in the dark aan het luisteren en dat bevalt goed
Die andere artiesten ga ik zeker ook eens opzoeken, bedankt voor de tip

Maar dit is dan ook geen field recordings album...maar een verzameling van compilatie tracks, ep's, nieuw materiaal en remixes

Je hebt gelijk Sietse, mijn fout

Desalniettemin heb ik erg genoten van de door jouw genoemde artiest, Chris watson.
Bedankt voor de tip

tof