The Tourists - Reality Effect (1979)

New Wave met een ´wall of sound´ productie. Én niet zomaar wat, want dit is voorloper geweest van wat later the Eurythmics werd. Belangwekkend document dus, met veel mooie nummers erop en, vind ik, nog verrassend ongedateerd. Cover ´I Only Want to Be with You´ werd een enorme hit in Engeland, en maakte The Tourists minder populair bij de alternatieve fan van het eerste uur.

Ik heb deze op LP. Met een nogal andere tracklisting:

kant 1
1. It Doesn't Have to Be This Way
2. I Only Want to Be with You
3. In the Morning (When the Madness Has Faded)
4. All Life's Tragedies
5. Everywhere You Look
6. So Good to Be Back Home Again 3:25

kant 2:
1. Nothing to Do
2. Circular Fever
3. In My Mind (There's Sorrow)
4. Something in the Air Tonight
5. Summer´s Night

The Loneliest Man in the World, Blind Among the Flowers en Fool's Paradise staan er dus niet op, maar de laatste 2 van mijn kant 2 staan dus blijkbaar niet op het (CD?) Album. Voor Summer´s Night is dat wel een gemis; alleraardigst Flamenco-intro, en een hele mooie tweede stem van de Annie lennox.

Mooie licht-psychedelische new-wave plaat die af en toe erg jaren 60 klinkt, van deze Tourists.
Met mooie liedjes, die toegankelijk klinken en blijven hangen.
The Tourists staan natuurlijk bekend als voorloper van The Eurythmics en we vinden hier dan ook Annie Lennox op toetsen en zang en Dave Stewart op gitaar en zang.
Belangrijkste songschrijver en bandleider is echter Pete Coombes (ook zang en gitaar), maar die trok zich halverwege de jaren 80 al terug uit de muziek.

De cover van I Only Want To Be With You is eigenlijk het minste nummer.
Erg mooie liedjes zijn In My Mind There's Sorrow (heerlijk psychedelisch sfeertje), It Doesn't Have To Be This Way (beklijvende opener), All Life's Tragedies (en ook mooi zo gezongen door Annie Lennox), In The Morning en Nothing To Do.
De rest is ook niet slecht, alleen het Spaans/Latin aandoende Summer's Night is dan weer een buitenbeentje.

Ik heb hier overigens ook de LP van met dezelfde tracklisting als "sq" hierboven beschrijft en dit lijkt me dan ook de enige juiste.
Eigenlijk verplicht deze voor iedereen die van 70's en 80's wave houdt.
Derhalve 4*

Het in april 1979 verschenen debuut vond ik al aardig, opvolger Reality Effect is meer samenhangend en nog beter. The Tourists was de groep van Pete Coombes die ook hier alle nummers schreef, op Circular Fever na dat van gitarist Dave Stewart is. Dezelfde die met toetseniste en zangeres Annie Lennox twee jaar later Eurythmics begon.
sq meldde bijna twintig jaar geleden al dat de trackvolgorde op MuMe afwijkt van hetgeen hij op geluidsdrager heeft. Ja inderdaad, de Nederlandse én Britse oorspronkelijke persingen zijn anders, zie hier. Blind Among the Flowers ontbreekt daarop. Hetzelfde geldt voor The Loneliest Man in the World, eigenlijk afkomstig van het debuut. Ik heb een correctie ingediend.

Powerpop en mooi refrein op It Doesn't Have to Be This Way, hybride synthesizerpop op z'n Ultravox' op cover I Only Want to Be with You. Terecht wordt gemeld dat dit oorspronkelijk (1963) van Dusty Springfield is - dank Mjuman! - maar ik kende het toen van boyband Bay City Rollers. In de versie van The Tourists hoorde ik het op een zondagmiddag bij de VARA op Hilversum 3. In Nederland desondanks geen hit, in het VK pingpongde het van half december '79 tot half januari '80 tussen #4 en 5.
Jaren '60-psychedelica echoot dankzij het orgeltje van In the Morning (When the Madness Has Faded), iets wat meer op het album gebeurt. Afwisseling is er zeker, zoals scheurende gitaren dankzij Circular Fever of lichte psychedelica via In My Mind (There's Sorrow).
Opvallend is dat de muziek steviger is geworden en dat Lennox kennelijk een nieuwe synthesizer had aangeschaft, al speelt die op dit gitaaralbum een bescheiden rol. Coombes en Lennox staan afwisselend bij de microfoon, zijn stem is aangenaam en enigszins melancholisch van aard. Reality Effect omschrijven als psychedelische powerpop dekt de lading zo ongeveer.

Eind februari haalde So Good to Be Back Home Again als single #8 in het VK. De elpee (dit is de Nederlandse persing) miste bij ons de albumlijsten, bij de Britten echter een dubbel verblijf: eerst van eind oktober tot begin december 1979 met als hoogste positie #41; daarna van half februari tot eind april 1980 met in maart #23 als piek.

In oktober 1980 verschijnt zwanenzang Luminous Basement, mijn volgende halte in de wondere wereld van new wave.