The Rolling Stones - Ladies & Gentlemen (2017)

waarom nu al een stem terwijl ie de 16e juni pas uitkomt?

Ik heb de dvd

Zoveelste live opname van de heren. Ik kan wel een beetje spreken van een overload eerlijk gezegd. Kwalitatief natuurlijk super, en mooie periode, maar veel luisteren doe ik het niet meer. Teveel dezelfde songs op teveel live albums. (uitzonderingen daar gelaten natuurlijk)

Met dit verschil de Stones met Taylor is niet alleen Studio maar ook Live de beste periode
Zoals ook dit Livealbum een stetlist Vnl van Bleed ,St Fingers en Exile ,dus ......goed materiaal met de betere gitarist
Van mij ook bij voorbaat een stem ,in bezit van Dvd

Dvd wil ik ook nog in de collectie hebben.
Ik ga helemaal met teus mee in deze.
Beste periode by far.

Hopelijk komt ie ook op vinyl uit!!
Zag hem bij bol.com al staan voor 16,99 op cd.
Leuk voor de collectie, uit n idd geweldige periode van de Stones!
Mooie set list!!!

Toen V&D nog bestond was ie maar €3.33

Shit!

Natuurlijk al bekend met deze en is een uitstekende registratie.
De gitaartandem Richards/ Taylor vlamt hier geweldig.
Keef die laat horen dat hij een prima rhythmgitarist is en Taylor maakte gewoon de blits met geladen en smaakvolle solo's.
Die man was echt goud voor The Stones en artistiek werden de beste albums met hem gemaakt.
De setlijst is misschien niet heel verrassend, maar krijgen door een net ff andere behandeling een andere lading mee.
Midnight Rambler overtrof de studioversie toen altijd al en Can't Always Get What You Want vind ik ook beter dan de wat geregisseerde studioversie.
Voor het mooie hadden er overigens best live versies van Sway en Can't You Hear Me Knocking gespeeld mogen worden. Twee klasse rockers van Sticky Fingers.

The Stones waren hier gretig en hongerig en enorm hecht. Charlie watts was toen echt de machine, die de boel bijelkaar hield en Jagger was absoluut op zijn best.
Langzaam maar zeker begon de routine het zaakje over te nemen.
Nadien wisselend erg goed tot laks en matig.

Dit is een onmisbaar livedocument uit de geschiedenis van The Stones.

Die periode met Mick Taylor was natuurlijk beter dan de periode erna, fantastische gitarist, die nu samen met zijn Nederlandse vriendin zijn dagen slijt in het Drentse Diever..

Absoluut Lura.

Ik zou best eens met de man willen praten, toch een turbulent leven gehad.
In 1973 zat ie in hetzelfde schuitje als Keef.
Aan de heroine dus en in een relatief kort tijdsbestek de snelle en onbetrouwbare rock 'n roll wereld tot zich genomen.
Het is triest dat hij de credits binnen The Stones nooit heeft gehad waar hij recht op had.
De man heeft meer bijgedragen dan dat je aanvankelijk zou denken.
Songs als Moonlight Mile, Winter en Time Waits For No One bijvoorbeeld...... tja, tussen de Glimmer Twins was nu eenmaal geen spelt tussen te krijgen.
Een te bescheiden persoon voor de bizz en hij stapte op tijd uit denk ik, om er vooral niet aan onder door te gaan.
Maar ook de waardering te krijgen als artiest op zichzelf staand.
Misschien net niet te origineel of onderscheidend genoeg, maar het samenwerkingsproject met Jack Bruce beloofde veel goeds, maar kwam dan weer onvoldoende van de grond.

Hoe dan ook, hij was de beste gitarist die The Stones zich konden wensen.
Mick Taylor is een geweldenaar en een gitarist die technisch veel kan, maar altijd het juiste gevoel brengt.
Ik had hem echt een mooier vervolg gegund.

Taylor's vriendin houdt interviews af.
Mick schijnt er weinig behoefte aan te hebben.

Dit verhaaltje heeft weinig betrekking tot het album, maar hoop dat de moderators dit laten staan.
Een terechte spotlight voor Mick Taylor.

Ja. Dat zou mooi zijn. Van mij zijn recensies weggehaald van K3 en van zogenaamde R&Blues artiesten. Terwijl het mijn volledig eigen mening was. Omdat er totaal geen seconde Ritme en Blues in zat. Dat zit wel in the Stones. Oók in dit album. Ik ben pas 30, maar in de toenmalige 'oorlog' tussen de Bietels en de Stoons had ik altiijd gekozen voor de Stoons> Puur omdat ze echter zijn.

Toenmalige oorlog??
Welnee, ze waren beste maatjes.
Deden beiden hun ding, maar de massa zelf maakte het heel groot.
Je was of voor Beatles of voor Stones.
Terwijl beide bands gewoon bij elkaar over de vloer kwamen.

Het werd veel groter gemaakt.
Er zal best wel iets van concurrentie geweest zijn, maar het respect en de vriendschap naar elkaar toe was er gewoon.

Ze zijn zelfs op elkaars opname,s te horen o,a You Know My Name....We Love You....All You Need Is Love
The Beatles gaven ook een compositie weg aan de Stones omdat ze in het begin een hit nodig hadden
I Wanna Be Your Man

FF on topic de DvD beelden zijn echt anno '72 dus verwacht geen show zoals pakweg de laatste 20 jaar
En vaak vrij donker gefilmd ,het is meer de sfeer van die tijd en puur de muziek
En Bikkel ..je kunt mss nog de 3 in 1 Dvd set aanschaffen, met de Exile docu en Some Girls Live in Texas

Dat lijkt mij een mooi setje teus.
Bedankt voor de tip!

Geldklopperij

The Brussels Affair '73 is tog echt minder dan deze cd was er bij in rotterdam ahoy geluid is ook veel beter

Er is om voor mij onduidelijke redenen alleen een promo 2LP versie uitgebracht. En laat ik die nou net vanmiddag bij Plato Utrecht tegenkomen voor 20 euro... Dit is 'm:

The Rolling Stones - Ladies & Gentlemen (The Soundtrack) (2010, Vinyl) | Discogs

Mooie aanwinst!

Kwalitatief super, toch maar 3,5*? En teveel dezelfde songs? Hier nummers die je niet vaak hoort als Bitch, Dead Flowers, Love in Vain, Sweat Virginia, All Down the Line, Bye Bye Johnny en Rip This Joint. En dus Mick Taylor die nog meespeelt en hoe.

De gouden periode. Een must have. Energiek en een tijd dat de groep nog "gemeen" klonk.
The Brussels Affair is tevens een live killer. Beter werd het na 1973 niet meer naar mijn idee.
Al is de Some Girls tour ook prima. Meer uitgekleed en de Stones rauw en punky.

Oei, deze gemist van de band.
Ga ik eens gauw beluisteren want er staan erg veel nummers van Let It Bleed, Sticky Fingers & Exile op dit plaatje.
Voor mij het supertrio van The Stones.

Topplaat en staat reeds te pronken in de kast.
Lekkere rauwe vuige rock zoals enkel The Stones kunnen spelen.
Geweldige setlist !

Score had wat mij betreft hoger uitgevallen als de geluidskwaliteit wat beter was geweest.
Tevens vind ik het publiek op sommige momenten de muziek overheersen zoals op het einde van het nummer Happy.
Blijft natuurlijk wel een mooi document met een geweldige uitvoering van Midnight Rambler.
De band is hier absoluut in topvorm !

Behalve dat het een bootleg is, dus geen officiële promo, of iets dergelijks.
Ik heb 'm destijds ook aangeschaft en kwam hier later pas achter. Er is een versie op zwart vinyl en eentje op gekleurd vinyl (rood geloof ik) van uitgebracht.
Dus dan zit je eigenlijk op vinyl naar het dvd geluid te luisteren, want jaren later kwam pas officieel de cd hier van uit.

Matige geluidskwaliteit en dito mix. Dat geldt niet voor de uitvoering, die is fantastisch! Ik ga verder niet zeuren over dit schijfje want hier luister je naar een band in topvorm, strak en opwindend.