Prince - Prince (1979)

Er zullen er in Nederland maar weinig zijn die dit album gekocht hebben in 1979. Ook de eerste 'hit' van dit album (I Wanna Be Your Lover) zal aan eenieder in dit land volledig voorbij zijn gegaan indertijd. Niet zo vreemd, want Prince begon in de VS met dit album net wat door te breken. Dat scheen ook zijn bedoeling te zijn: doorbreken, een hit-album maken.
Dat hitje kwam er dus in de vorm van het nummer I Wanna Be Your Lover: lekkere funky beat, gladde synths eroverheen en een gelikt nummer is het resultaat. De synths hebben wat weg van trompetten, althans je zou ze er zo voor in de plaats kunnen denken. Misschien was het nummer dan wat minder gelikt, maar tegelijkertijd drukte Prince er wel een stempel mee op zijn werk want het was een truukje dat hij vaker zou gaan toepassen.
Ondanks dat vind ik het uitstekende opener en Prince zou het later nog regelmatig in zijn live-shows terug laten keren.
Why You Wanna Treat Me So Bad ? kent wederom een dikke laag synthesizer-geluid en daardoorheen is wat hardere rock gewoven. Knap is dat Prince alles zelf bespeelt en ook dat is iets waar hij toch wel bekent om werd. Drums, toetsen, gitaar, bas: hij speelde het allemaal. Het nummer vond ik live nog sterker en net even wat rauwer (ik ken bootlegs van concerten uit die tijd). Toch is de typische gitaar-solo van de man hier voor het eerst goed aanwezig en deze zou later nog vele malen terugkeren. Wat mij betreft blijft het een formidabele gitarist.
Het hijgerige Sexy Dancer is droge funk met een disco-saus. Korte staccato gitaar-rifs zorgen voor die funk-inslag en de synths voor de discosound. Nog steeds vind ik dit een geweldig Prince-nummer en het heeft dan ook een vinkje verdient. Het gehijg maakt het nummer een beetje ordi en ook dat zou al snel een kenmerk van Prince worden: de hitsige dwerg uit Minneaplos deed zijn intrede.
When We're Dancing Close And Slow is een schitterende ballad die akoestisch van toon is. Dit is typisch zo'n nummer dat gericht is om te scoren en dat doet het ook. Glad, maar niet té en daardoor goed toegankelijk.
With You vind ik een nog veel mooiere ballad. Jill Jones coverde het nummer op haar album uit 1987 en die versie vind ik eigenlijk nog veel mooier. Dit komt omdat ik de zang van Prince hier net wat te iel vind. Het mist kracht. Toch weet het me wel degelijk te raken en blijft dit een favorietje van deze tweede.
Bambi gaat lekker ruig van start door de gitaren. De tekst valt op omdat Bambi gaat over een dame die het liever met andere dames doet. De zanger probeert haar ervan te overtuigen dat het 'better with a man' is. De rauwheid van het nummer vind ik erg aangenaam en geeft dit album een uitstekende zwieper de andere kant op (lees: minder gelikt).
Still Waiting vind ik nog een beetje in de categorie nummers passen van het debuut-album For You. Nog steeds weet ik niet zo goed wat ik er mee aan moet. Prima koortjes die de falset begeleiden en dan houdt het wat mij betreft wel op.
I Feel For You zullen velen wel kennen in de cover-versie van Chaka Kahn. Het is hier een lekker disco-nummer wat een beetje hap-snap klinkt maar daardoor o zo pakkend is. Het gebeurt wel vaker dat ik de covers beter vind dan de originele als het om Prince-composities gaat. Dit is er ook zo eentje. Deze originele versie is uitstekend, maar die van Chaka Kahn vind ik net een tikkie boeiender.
Het slepende It's Gonna Be Lonely vind ik een heerlijke, romantische uitsmijter. De zang is smachtend en weet de tekst daardoor goed te doen uitkomen. Wederom een ballad en ook weer een zeer sterke.
Na For You vond ik dit al een hele stap voorwaarts. Lange tijd is dit ook wel een zeer favoriet ouder album van Prince geweest voor mij.
Helaas heeft het de tand des tijds niet helemaal weten te overleven, maar de composities zijn dusdanig sterk dat ik het nog steeds een aangename luistertrip vind en het mag zeker niet ontbreken in de collectie van de serieuzere Prince-liefhebbers.

Een zeer verlegen Prince die in American bandstand zijn opwachting maakt. De presentator probeert hem tevergeefs wat zinnen los te peuteren, maar Prince schijt bijna in zijn broek van ongemak, zo lijkt het. Hij krijg er een paar worden uit, zoals op de vraag hoeveel instrumenten bespeel je? Het antwoord na lang twijfelen: 1000... Als Prince zijn ding mag doen (playbak dat wel) zien we ineens een andere man. Hij voelt zich thuis met zijn muziek! Ik zie een Mick Jagger achtige beweging hier en daar, maar vooral een entertainer, die nog wel zijn juiste plek moet vinden. Raar ventje die Prince. Natuurlijk hilarisch om te zien, maar ook wel zielig. Het is uiteindelijk wel goed gekomen met zijn zelfvertrouwen, gelukkig maar. Hij speelde I wanna be your lover en Why you wanna treat me so bad. Prince in zijn gouden broek... zoek het maar eens op, mooi beeldmateriaal! (Prince videos vinden kost even wat meer tijd helaas, niet veel beschikbaar op youtube)

1.I Wanna Be Your Lover (5:47)
Het nummer zelf is een funky tune. De single deed niet zoveel buiten de zwarte lijsten in de USA. Dat snap ik ook wel als ik de single edit hoor. De lange versie die op dit album te horen is heeft een lekker muzikaal verleng stuk, en een heerlijk basloopje. Misschien hadden ze dat erin moeten houden. Lekkere opener!

2.Why You Wanna Treat Me So Bad? (3:49)
Een lekkere gitaar track. Prince voelt zich niet juist behandeld en gaat verhaal halen. Heerlijke mee zinger!

3.Sexy Dancer (4:18)
Een disco tune, waar Nile Rodgers zo gitaar op had kunnen spelen. Uiteraard is het niet zo, maar Prince lijkt wel wat geïnspireerd te zijn door zijn sound. Het is een hijgende Prince die het lichaam van een danseres bewondert. Deze versie doet me niet zoveel. De lange versie echter wel. Daar zit een heerlijke rauwe gitaar solo in. Helaas niet te vinden op de versie hier.

4.When We're Dancing Close and Slow (5:18)
Een erg mooie slow track die me altijd geraakt heeft. Groot was dan ook de vreugde toen hij 'm speelde tijdens een van de NSJ concerten in Ahoy 2011. Wat ontzettend mooi. Zowel op plaat als live!

5.With You (3:59)
Een ballad. De tekst vind ik erg mooi. De muziek trekt me wat minder. Later ook nog verschenen als cover op Jill Jones - Jill Jones (1987). Dan heeft het origineel toch mijn voorkeur. Al kan Jill erg mooi zingen, en zit er een goede stem op, Prince legt er wat meer gevoel in. Het laatste stuk vind ik overigens erg mooi gezongen. Die verhoging, het einde.. ja het nummer is daarom toch interessant genoeg. Het gitaartje (en het intro) doen me wat aan country muziek denken, en ook een beetje aan een Lionel Richie ballad (wat dan weer een link heeft, want die komt uit die hoek toch?)

6.Bambi (4:22)
Weer een lekkere rock track! Deze keer een tekst over een lesbienne. Prince probeert haar te overtuigen dat ze de vrouwenliefde moet laten voor wat het is, want het is beter met een man.
All your lovers, they look just like you
But they can only do the things that you do
Oh come on baby and take me by the hand
I'm gonna show you what it's like to be loved by a man.
Het verhaal gaat dat hij tijdens de Nude tour in 1990, toen Loïs Lane het voorprogramma deed, hij één van de zussen (die lesbisch is) recht in het gezicht heeft aangekeken terwijl hij dit nummer deed. Het heeft overigens geen effect gehad. Als het al echt is gebeurd, is het misschien iets respectloos geweest. Overigens is dit nummer ook nog eens gecovered door Duff McKagan als b kantje voor een van zijn singles. Een leuke poging, maar zeker geen geniale cover.
Overigens is dit overal als B-kant van Still waiting uitgekomen op single, behalve in België, daar was het andersom. En dat vind ik een logische keuze. Leuke single om te vinden in goede staat. Is te vinden voor een iets duurdere prijs, maar best nog te betalen.

7.Still Waiting (4:24)
Wederom een country achtige opening. Prince is eenzaam, en doet zijn beklag. Tja, dat krijg je als je je pijlen richt op een lesbische dame Een bescheiden hitje geweest in de USA, en dat snap ik wel. Er zijn sterkere tracks om op single te zetten. Dit vind ik niet slecht, maar zeker een van de mindere van dit album

8.I Feel for You (3:24)
Ik kende dit nummer van Chaka Kahn, en kwam er pas achter dat het een Prince song was nadat ik de lp voor het eerst draaide. Ze heeft er een dikke hit mee gehad, maar dat was ook in het jaar van Prince zijn enorme populariteit. Da's puur toeval natuurlijk, maar wel een leuk toeval. De versie van Chaka is wat bruisender, levendiger. En Stevie Wonder op mondharmonica. Ik ben niet zo van de disco sound, dus beide nummers zouden me normaal niet zoveel doen, maar het instrumentale deel vind ik echt verrekt funky! Nog steeds een feest als Prince live doet. Helaas heeft ie wat van de teksten veranderd, zodat het wat meer naar spiritualiteit neigt ipv sexualiteit. Maar we weten wel beter.

9.It's Gonna Be Lonely (5:30)
Een absolute mooie afsluiter. Prince lijkt dan toch zijn liefde gevonden te hebben, maar deze blijft deels onbeantwoord, want ze wil steeds weg... Dus is ie alsnog eenzaam. De plaat begint met een smeekbede om iemands "lover" te zijn, en eindigt in mineur, want het is blijkbaar niet gelukt. Dit nummer heeft een mooie sfeervolle synth meelopen tijdens het hele nummer. Ik vind het prachtig.

Ten opzichte van For You heeft Prince wat meer smoel gekregen. Het klinkt wat minder geforceerd, en wat vrijer. De gitaar krijgt meer ruimte, en de compositities worden sterker, dus duidelijk vooruitgang! Toch beleef ik aan dit album net zoveel plezier als zijn voorganger. De Prince trein was aan 't rollen, en kon voorlopig niet meer worden stop gezet!

Het tweede album van Prince is al behoorlijk anders dan de voorganger. De synths voeren nog de boventoon, maar de gitaar krijgt een veel prominentere rol, waarmee het allemaal wat funkier wordt. Met het verdwijnen van de afro laat Prince ook zien dat hij niet in de soul / disco hoek wil blijven hangen. Aangezien het budget voor de eerste 3 albums al bijna op was gegaan aan For You, moet dit album sneller en spaarzamer opgenomen worden. Dat komt de songs ten goede. Niet elke seconde wordt volgeduwd met geluidjes en de muziek krijgt zo meer ruimte. Tekstueel staat hij zichzelf ook al wat meer toe.....

I Wanna Be Your Loverheerlijk funky
Er was meer druk voor commercieel succes dan bij de voorganger en deze single wordt dan ook de eerste echte grote hit. Als je er goed naar luistert, is dat best bijzonder. Het is zeker geen standaard top 40 materiaal, maar een heerlijke funky track. Prince vond het zelf ook goed gezien het feit dat het later nog regelmatig langskwam. Essentieel Prince materiaal.

Why You Wanna Treat Me So Bad?
Prince laat gelijk horen dat hij het geluid van For You achter zich heeft gelaten met deze rocker. Op de achtergrond is zijn gewone stem weer goed te horen. Het tempo van het nummer is lekker hoog en de gitaar heerlijk.

Sexy Dancer
Vunzige funk waar de grote meester bekend om zou worden. Ontzettend fijne track met kenmerkend geluid. Dit nummer zou je de test voor het Dirty Mind album kunnen noemen.

When We're Dancing Close and Slow
Hele mooie ballad die in mijn ogen iets te lang duurt, maar qua timing op de goede plek op het album als rustpunt.

With You
Later ook nog door Jill Jones op plaat gezet, maar ik heb weinig met dit nummer.

Bambi
Het hoogtepunt op het album. Als gitarist heeft Prince zich altijd laten beïnvloeden door Santana en reageerde hij wat kriegel op Hendrix vergelijkingen. Dit nummer bevat echter de drive van veel Hendrix nummer. Tekstueel taboedoorbrekend als Prince aangeeft een lesbienne wel even te "genezen". Machogedrag waar ook Suzanne Klemann niet gevoelig voor was.

Still Waiting
Heerlijk rustpunt na Bambi weer. Zeer geslaagde ballad, die vooral live in die periode een hoogtepunt in de show was.

I Feel for You
Voor mij bekend geworden in de uitvoering van Chaka Khan die energieker en beter is. Uiteindelijk is dit een heel simple liedje dat nergens echt spannend wordt.

It's Gonna Be Lonely
Heerlijk opgebouwde en fantastisch gezongen ballad als waardige afsluiter van dit album.

Prince laat op zijn 2e horen dat hij meer is dan de nieuwe Stevie en dat hij niet in het zwarte hokje past.

Al meteen een grote stap voorwaarts in vergelijking met het debuut. De glazuren productie van For You is gelukkig nergens meer te bekennen, en dat levert een plaat op die veel rauwer en ‘echter’ klinkt dan zijn voorganger. De budgetrestricties die Warner onze held had opgelegd na het te dure en te slechtverkopende For You bleken zo uiteindelijk meer zegen dan vloek te zijn. Er was geen geld meer om eindeloos te pielen en schaven aan de nummers. Het grote budget had op For You geleid tot een Prince die (waarschijnlijk deels uit onzekerheid) zodanig lang bleef doorgaan met het oppoetsen van zijn liedjes, totdat ze uiteindelijk blinkend en levenloos waren geworden als muzikale stukken sierfruit. In deze valstrik kon hij godzijdank geen tweede keer trappen: vanaf nu moesten de composities immers op eigen benen kunnen staan.

En gelukkig is het songmateriaal ook gewoon van een veel hoger niveau: Prince maakte razendsnel vorderingen en komt op dit album met zijn eerste overtuigende rock ‘n’ rollers (Why You Wanna Treat Me So Bad, nog altijd mijn absolute favoriet van deze plaat, en Bambi), de eerste verstilde soulballads die gewoon oprecht mooi zijn in plaats van irritant (When We’re Dancing Close And Slow, With You) en zijn eerste dartelende pop-R&B hybride (I Feel For You). Dat hij aftrapt met I Wanna Be Your Lover, een discostamper die zo’n tien keer beter is dan de hit (en beste nummer) van de vorige plaat, spreekt boekdelen.

Eigenlijk tel ik hier maar één nummer dat ik niet goed kan uitstaan en dat Still Waiting, omdat ik er zo'n For You-flashback van krijg. Ander klein kritiekpuntje: sommige nummers gaan net iets te lang door. Geef mij bijvoorbeeld maar de vlotte singleversie van I Wanna Be Your Lover, die lange jam-outro hoeft van mij niet (is het eigenlijk nog wel een jam als jijzelf alle instrumenten bespeelt?), en hier en daar hebben ook andere liedjes er in meer of mindere mate last van.

Verder niks dan lof voor Prince: als je een magere 2*-plaat amper een jaar later al opvolgt met een dikke 4*-plaat, dan doe je iets goed. En het zou in het komende decennium alleen nog maar beter worden.