Prince - The Vault ... Old Friends 4 Sale (1999)

Initieel zouden er meerdere versies van The Vault komen, zodat Prince onder zijn contract uit met Warner uit kon komen. Na extra onderhandelingen bleef het bij deze. Later konden we via weborder nog wel Crystal Ball bestellen.
The Vault is net als Chaos And Disorder een verzameling oude, bewerkte tracks. In tegenstelling tot de voorganger is deze echter opvallen consistent qua geluid en veel minder grimmig. Het hele album heeft een ontspannen jazzy sfeer. Dit luistert heel lekker weg. Enige teleurstellende is dat er te weinig uitknalt. Toch is het een album dat ik met plezier beluister. Enkele nummers waren oorspronkelijk bedoeld voor de musical I’ll Do Anything en dat verklaart de stijl misschien enigszins.

The Rest Of My Life
Korte, maar fijne track. De jazzy sfeer zit er gelijk in en ik merk dat ik ontspannen begin te luisteren.

It’s About That Walk
Het gevoel blijft exact hetzelfde als bij de opener. Het is heerlijk luisteren, zonder dat je echt uitgedaagd wordt. Ook tekstueel niet bijzonder spannend.

She Spoke 2 Me
Stond ook op het Girl 6 album in een veel te korte uitvoering. Deze lange versie legt veel muzikale virtuositeit bloot. Een nummer waar je elke luisterbeurt wel weer iets nieuws in hoort. Eerste echte hoogtepunt van het album.

5 Women
Uiteindelijk opgenomen door Joe Cocker. Dit is een soulvol nummer, zoals we die kennen van bijvoorbeeld De Dijk. De Prince versie voegt niets toe aan die van Joe, jammer.

When The Lights Go Down
Hier is een hele goede live-versie van, maar deze versie duurt veel te lang.

My Little Pill
Met terugwerkende kracht een beangstigend nummer vanwege de uiteindelijke doodsoorzaak van Prince. Dit geeft het nummer wat extra lading die het van zichzelf amper heeft.

There Is Lonely
Deze is heel fijn gezongen en is ook één van de betere tracks op dit album. Uit dezelfde periode is het thematisch aansluitende Empty Room vele malen beter, maar dat neemt niet weg dat dit een schitterend nummer is.

Old Friends 4 Sale
Een herbewerkte versie van een oude bekende. Het zou heel goed over de relatie met Morris Day kunnen gaan, maar helemaal duidelijk is dat nooit geworden. De oorspronkelijke versie is wat rauwer en verwijst meer naar Vanity en Morris die met hun neus in de poeder het contact met Prince verloren.

Sarah
Eigenlijk een niemendalletje, maar het wordt gered door de blazers. De blazers zijn al de reden van het consistente geluid van het album, maar hier redden ze de track echt.

Extraordinary
Dit nummer is dankzij de fantastische zang van Prince een prima afsluiter van het album.

In eerste instantie was ik wat teleurgesteld over dit album omdat Prince in die tijd live de pan uit aan het funken was en dat hier totaal niet terug te horen was. Met terugwerkende kracht en vele luisterbeurten later, moet ik echter zeggen dat dit gewoon een heel fijn Prince album is.

In het kielzog van Crystal Ball verscheen ook nog Old Friends 4 Sale, een verzameling oude nummers die Prince desondanks voor uitgave klaarstoomde, wederom om sneller van zijn contract met Warner af te komen. Onze held dropte de plaat al in 1996 bij Warner, waar het drie jaar op de plank bleef liggen alvorens het werd uitgebracht vlak voor Prince’s debuutalbum bij zijn nieuwe platenmaatschappij Arista. En de award voor beste ex-werkgever gaat NIET naar…

Wat kan ik hier verder over zeggen? Op Old Friends 4 Sale kiest Prince wederom voor de luchtige toer, zoals op Chaos And Disorder, The Truth en Emancipation (grondeels toch) ook al het geval was. Maar waar die vorige albums respectievelijk luchtig poppy, luchtig folky en luchtig, eh, R&B-y klonken, kiest Prince hier voor luchtig jazzy.

Ach, uiteindelijk is het allemaal één pot nat: ook op Old Friends 4 Sale zet Prince de trend verder die hij nu al een paar albums opgaat: de nodige pareltjes droppen (hier zijn dat It’s About That Walk, She Spoke 2 Me en Old Friends 4 Sale, stuk voor stuk magnifiek), om daartussen wat mindere goden te plaatsen die desondanks wel gewoon prettig wegluisteren.

Een aangenaam album dus, maar niet één die ik snel nog eens zou opzetten om aandachtig tot mij te nemen. Deze vederlichte jazzy popplaat zal het ten huize ArthurDZ voornamelijk goed doen op de achtergrond met volk over de vloer, vermoed ik. Van zodra het weer mag van mijn overheid natuurlijk