Low - Drums and Guns (2007)

Hier ben ik heeeeel benieuwd naar.

Lek!

Al een tijdje, TSP7

Best een verrassend plaatje toch, ik hoor allerlei nieuwe dingen. Drummachines, excentrieke Tuxedomoon-invloeden, en zelfs Jon Hassell-trompetjes. Ik ben er nog niet helemaal uit wat dit gaat worden. Wat is dat toch dit jaar, dat ik geen vat lijk te kunnen krijgen op de nieuwe albums die ik luister...

Toch wel een vooruitgang t.o.v. The great destroyer, maar wel een definitieve breuk met het verleden. Low's unieke, narcoleptische geluid van weleer is nog vaag terug te horen in sommige tracks, maar de drummachines en uptempo-nummers hebben de macht gegrepen. Deze coup pakt nog niet eens zo slecht uit. Er staan hier een aantal geslaagde nummers op: Pretty people is een opener die doet terugdenken aan Trust. Ook Take your time doet terugdenken aan hun laatste meesterwerk: de zweverige vocale tapeloop lijkt zo uit Shots and ladders te zijn genomen. Breaker en Always fade betreden nieuw terrein, en met succes.

Een goed album, maar hij mist helaas de nodige diepgang en focus voor meer dan een 3,5/5.

Ik ken alleen 'Murderer', maar wat een prachtig nummer zeg. Ben benieuwd naar de rest.

dit is echt heel mooi

man man

Verdammt noch mal, welke aap zat er achter de productie-knoppen van dit album? Of ligt het aan mij dat de instrumenten en vocalen compleet links of rechts in het stereobeeld gezet zijn? Vooral als je dit album met koptelefoon luistert is dat echt niet om aan te horen zo storend. Jammer, want het album bevalt me muzikaal gezien erg, érg goed.

Dave Fridman. Ik ben doorgaans ook geen fan van zijn produktiewerk. Wat jij zegt is mij nog niet opgevallen eigenlijk, zit je soms stiekem naar een gelekte versie te luisteren?

*Ahem!*.. in elk geval geen legale versie.
Maar ik heb 'm twee keer gepindakaast en beide keren hetzelfde euvel.

Ik zal er eens op letten de volgende keer.

Ik geloof dat het vooral bij Always Fade het geval is. Je hoort hem rechts en haar links (zachtjes en met veel echo) zingen. Ben het eens met Yak, het is niet om aan te horen. Dus vooral lekker in de huiskamer draaien en niet op de koptelefoon!

mooi plaatje , niks meer of min , wat meer machines , vooral drum , en dat siert de anders zo duffe brij wel wat , maar de productie , ja , dat kon stukken beter

Recensie met hetzelfde commentaar

dus vooral zonder koptelefoon luisteren

Of je versterker op mono zetten.

een paar hoogtepunten, maar iets meer mislukkingen dan me lief is.

altijd goed als artiesten de bakens durven verzetten ... en ik hoop dat ze bij low's volgende release wéér verzet zullen worden.

dit is het net niet.

middelmatige plaat.
een paar hoogtepunten hier en daar inderdaad en heel wat nummers die lekker wegluisteren maar niet blijven hangen.
kan simpelweg niet tippen aan ''i could live in hope'', ''the long division'' en ''trust''

''murderer'' is toch wel een draak eerste klas, doet me heel erg denken aan damian rice.
ik kan goed begrijpen als men het mooi vind, maar sorry ik vind het afschuwelijk.
het nummer schijnt trouwens geinspireerd te zijn door de gebeurtenissen van 9/11.
dat maakt de zaak alleen maar erger.

en ja, de productie heeft ervoor gezorgd dat dit niet bepaald een koptelefoon-vriendelijke plaat is.

Inderdaad, zeg! Ik beluister hem nu noodgedwongen met koptelefoon en ik erger me te pleuris. Snel afzetten. Of eerst nog even Murderer meepikken...

Wat een eindeloos indrukwekkende plaat. De vorm is simpel, de impact is groot. Apocalyptische teksten, prachtige samenzang en eindeloos kippenvel. Mooie documentaire ook bij Uur van de wolf. Een ware ontdekking, een nieuwe verslaving!

ik kan gewoonweg niet geloven dat zowel the great destroyer als trust een hoger gemiddelde hebben dan deze, of toch?

the great destroyer en trust zijn toegankelijker, simpeler, minder beklemmend,... en gewoonweg beter voer voor de occasionele luisteraar. the great destroyer en trust worden waarschijnlijk beter begrepen door mensen die niet houden van moeilijkdoenerij of experiment, en hebben dus een groter publiek

maar,

zowel op the great destroyer als trust was low een beetje verworden tot een karikatuur van zichzelf, en was het songmateriaal echt zwak. drums and guns bevat een paar failures maar bevat ook zovele ijzingwekkend mooie momenten dat ie ondertussen verworden is tot één van mijn favo low platen

en ondertussen snap ik nog altijd niet waarom the great destroyer als trust een hoger gemiddelde hebben dan deze. mensen kunnen toch soms echt doof zijn....

Of gewoon een andere smaak hebben dan jou?

Ik vind dit album bij vlagen niet om aan te horen, eerlijk gezegd.

Wat een vergissing...

Als Low zich ergens in onderscheid, dan is het wel de ontzettend trouwe fanschare die haar werk volgt.

Ik krijg meer de indruk dat je zélf een zogenaamde 'occasionale luisteraar' bent.

vind je het mss lelijke muziek?

dat was mi net de bedoeling van low met dit album. een lelijk album maken dat moeilijk te verteren valt.... vergeet niet dat alan sparhawk net uit een heel moeilijke periode kwam

ik vind juist dat onder die lelijkheid heel veel schoonheid zit

je mist mn punt...

ik denk dat veel low fans een beetje geschokt waren door het relatief "lelijke en moeilijke" karakter van drums & guns

dit is geen plaat die je zomaar kan draaien. ik althans moet er voor in the mood zijn. maar telkens ik er zin in heb pakt ie me bij de strot zoals geen enkel ander low album

ps. ik heb bijna alle low platen. zeker GEEN occasionele luisteraar

Volgens mij mis jíj de point.

Low-fans waren indertijd juist enigszins geschokt door het relatief 'makkelijke' karakter van The Great Destroyer. Dat was dan ook een beetje een plaat met een rock-attitude. In mijn optiek is Drums & Guns zeker geen lelijke of moeilijke plaat, maar wél een waar met de productie iets fout is gegaan. Iemand heeft daar nadrukkelijk een stempel gezet op materiaal dat sowieso al overeind stond. Alsof de band plots uit 4 man bestaat: drums gitaar bas en knoppen. Het maakt de plaat ook wat fragmentarisch imho.

Sorry hoor, maar dit is zo'n beetje de meest toegankelijke plaat die ze hebben gemaakt. Kan me voorstellen dat mensen even moeten wennen of in ieder geval de rust op moeten brengen om een oude Low-plaat te kunnen waarderen, maar dit valt toch wel mee?


Nee, ik vind de productie erg slecht. Die links-rechts-effecten waar al eerder over gesproken werd vind ik bv. afbreuk doen aan de muziek. Verder vind ik het wel een mooie plaat hoor, al heb ik meer met het debuut en The Great Destroyer.

khonnor, wat kunnen mensen soms doof zijn...

1) Drums & guns is helemaal niet lelijk en moeilijk maar zowat Lows toegankelijkste plaat, zoals Herman al zegt. Terwijl Trust dat nou juist niet is, veel trager, meditatiever en diepgaander dan deze bijna 'uptempo'-plaat. Noem mij eens een nummer hier dat ook maar in de buurt komt van het 'lelijke en moeilijke' van Shots and ladders'?

2) Je spreekt schande over de productie van Trust terwijl hier nou juist de plank verschrikkelijk is misgeslagen. Draai dit album maar eens over de koptelefoon, je weet niet wat je overkomt.

Heel eerlijk, dit is niet voor iedereen toegankelijk. Een hele cd vind ik ook wel wat veel van het goede. Live is het uitstekend. Apart stel, deze twee. De extraversie van hem tegenover de lijzige stem en ingehouden drum van haar. Humor heeft ze wel. Plezier moet je zoeken. Ze STAAT te drummen met een air van: hier sta ik, ik kan niet anders. Het is mijn kennismaking met, maar draaien doe ik hem nauwelijks...

Mooie plaat van een intrigerende band. Niet voor iedereen toegankelijk, maar de schoonheid moet iedereen kunnen ruiken.

Mijn favoriete track van de plaat is Murderer. Onheilspellende muziek, onheilspellende tekst, één en al sfeer, en ook nog eens een goed liedje. Interessant is ook de documentaire van David Kleijwegt (You May Need A Murder) die een paar maanden geleden op tv is uitgezonden, maar ook -in een iets langere versie- verkrijgbaar is op dvd. Het schijnbare conflict tussen hun Mormoonse geloof en sommige van de bands teksten (waaronder die van Murderer) wordt hierin ook belicht. Mooie soundtrack voor die docu.

Wisselvallige plaat vind ik toch. De nummers klinken elk op zich wel goed maar als een geheel is dit album iets te weinig verrassend waardoor het moeilijk is om Drums and Guns in één keer helemaal uit te zitten.

Het feit dat de vocals aan één kant zijn geplaatst irriteert me soms mateloos en dan vraag ik me af wat de bedoeling hiervan geweest is. Het beste wat ik kan bedenken is dat ze op deze manier willen aantonen dat de muziek, de melodieën datgene voorstelt wat zich op deze aardbol afspeelt en dat ze op dit album zelf daarbuiten staan, ze geven als het ware commentaar op wat er gebeurt of leven zich in de situaties van anderen zonder er zelf bij betrokken bij te zijn.

Maar waarschijnlijk is dit een overbodige denkoefening en hebben we gewoonweg te maken met zeer eigenwijze muzikanten/producers

Hoedanook, een degelijk album, 3.5*

Voor het eerst heb ik een album van Low volledig beluisterd en ik vind de muziek wel meevallen, al waren er enkele luisterbeurten voor nodig. Sfeervol en vrij apart, zowel tekstueel als melodisch behoorlijke tot sterke songs (Belarus en Breaker vind ik de beste hierop) en ondanks de trage tempo's verveelt de muziek niet snel.
Het minpunt vind ik hier de zwakke productie, vooral wanneer je het album met koptelefoon beluistert is dat storend. Nu merk ik dat er nog anderen daar zo over denken.
Ik zal zeker nog een album van Low beluisteren.