Amplifier - Trippin' with Dr. Faustus (2017)

Mijn review op Zware Metalen

Het Engelse Amplifier timmert al bijna twintig jaar aan de weg. Vanaf het titelloze debuut uit 2005 levert de band steevast kwalitatief uitstekende albums uit. Met Trippin’ with Dr. Faustus is de band toe aan album nummer zes.

Met voorganger Mystoria legde de band de focus meer op stevige rocksongs en minder op de expirimentele uitstapjes die eerdere albums kenmerkten. Deze lijn wordt op Trippin’ With Dr. Faustus doorgetrokken. Psychedelische, epische rock op een fundament van stevige gitaarriffs met elementen van bands als Soundgarden, Black Sabbath, Pink Floyd en een vleugje King’s X. Uitzondering hierop is het folknummer Anubis, dat een prettige afwisseling biedt op het album.

De band heeft voor dit nieuwste album ruim de tijd genomen en dat is te horen. De nummers klinken stuk voor stuk ‘af’ en ook de productie klinkt als een klok. Voor de opnames van dit album heeft men er voor gekozen het album volledig analoog op te nemen. Helaas moet ik het voor deze recensie doen met een digitale versie van het album, maar ik ben benieuwd hoe dit album op vinyl zal klinken.

De laatste paar albums schoten wat mij betreft regelmatig te ver door richting psychedelisch geneuzel, maar gelukkig bevat dit album weer de lekker lome groovende rock van het debuut. Hier en daar is de boel iets te flowerpowerig en opgewekt om echt indruk te maken, maar voor het grootste gedeelte zit het wel snor met de songs. Prima uitgevoerde en uitstekend geproduceerde retro rock, derhalve.