menu

Leprous - Malina (2017)

mijn stem
3,80 (67)
67 stemmen

Noorwegen
Metal
Label: Inside Out

  1. Bonneville (5:28)
  2. Stuck (6:48)
  3. From the Flame (3:51)
  4. Captive (3:43)
  5. Illuminate (4:21)
  6. Leashes (4:09)
  7. Mirage (6:48)
  8. Malina (6:15)
  9. Coma (3:55)
  10. The Weight of Disaster (6:00)
  11. The Last Milestone (7:30)
  12. Root * (4:08)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 58:48 (1:02:56)
zoeken in:


avatar van Zagato
4,5
Dit nummer is wel de beste van de drie nu bekende nummers van Malina, ik kan niet wachten!

avatar van THEMARSVOLTA
4,5
Als je niet kan wachten, hij is al paar dagen gelekt.

avatar van legian
4,5
De drie singles klinken in best fijn, maar weten nog niet zo te pakken als The Price bijvoorbeeld deed. Ben benieuwd hoe het geheel gaat worden, las een tijdje terug een korte review dat dit album alles behalve Leprous zou zijn. Hij was dan ook net erg te spreken over het album trouwens.

avatar van uffing
4,0
Erg avontuurlijk album wat mij aangenaam heeft verrast. Ik vind hem erg goed.

1,5
De plaat staat inmiddels op (mooi rood is niet lelijk!).

Een toegankelijke plaat. Lijkt wat minder avontuurlijk. Een oordeel volgt uiteraard later

avatar van legian
4,5
Ik vind het weer een geweldige cd geworden. Het klinkt inderdaad toegankelijker, maar dat komt voornamelijk omdat het een stuk rustiger klinkt. Nu na een paar luisterbeurten kan ik wel concluderen dat hier nog veel meer inzit dan het eerste gehoor laat blijken.

Trouwens wat is The Last Milestone een wonderschoon nummer.

avatar van Wous
4,0
Zoals legian aangeeft gewoon een prima plaat. Dat sommige recensent(en) het niet wat vinden vindt ik flauw. Zeker als recensent moet je (enigszins) objectief zijn en een album niet te veel met voorgaande werken vergelijken. Rustiger? Over de lijn genomen wel. Saai? Absoluut niet. Iets minder complex dan gewend wellicht maar ook dit is misschien een kwestie van schijn bedriegt. Als je alleen al goed luistert naar het drumwerk van Baard Kolstad dan is het echt niet zo simplistisch als de uitgekomen singles je moeten geloven. Daarbij vindt de sound ook erg lekker in de mix klinken: niet kapot geproduceerd. Die synth/bass in het begin en het midden van Leashes knalt lekker. Coma is een best lekker stevig plaatje en The Last Milestone is inderdaad een wonderschoon nummer.

avatar van james_cameron
3,5
Het oeuvre van deze eigenzinnige noorse progressieve rockband begint zo langzamerhand behoorlijk imposante vormen aan te nemen, al is dit zeker niet hun beste album. Daar is het songmateriaal net wat te gelikt en te weinig onderscheidend voor. Het geluid neigt ook erg vaak naar een band als Muse, nog meer dan voorheen. Bij vlagen briljant en heerlijk tegendraads, maar het materiaal herbergt een bepaalde knieval richting een groter publiek. Begrijpelijk, maar wel jammer.

avatar van stoepkrijt
4,0
Wous schreef:
Iets minder complex dan gewend wellicht maar ook dit is misschien een kwestie van schijn bedriegt. Als je alleen al goed luistert naar het drumwerk van Baard Kolstad dan is het echt niet zo simplistisch als de uitgekomen singles je moeten geloven.
Dit album is inderdaad complexer en interessanter dan de singles (op het eerste gehoor) deden doen geloven. Misschien zelfs wel wat complexer dan de voorganger, al vind ik dat altijd moeilijk in te schatten na slechts een paar draaibeurten. De echte genialiteit dringt meestal pas na verloop van tijd tot me door.

The Last Milestone doet mij overigens helemaal niets. Die hoge noten van de zanger worden soms erg mooi ingepast, maar een heel nummer lang op deze vervelende toon wordt me echt teveel. Het titelnummer vind ik daarom ook niets.

Mirage steelt voorlopig de show met zijn tegendraadse ritme en verrukkelijke refrein.

avatar van SOAD
3,5
Zo dit is een fijn bandje zeg. Weer iets ontdekt door deze site.

avatar van Wous
4,0
stoepkrijt schreef:
Mirage steelt voorlopig de show met zijn tegendraadse ritme en verrukkelijke refrein.


Wous schreef:
Die synth/bass in het begin en het midden van Leashes knalt lekker


verdorie, toch te gehaast mijn review neer geplempt, ik bedoelde ook Mirage in plaats van Leashes in mijn vorige bericht. Kwestie van verkeerd tellen

1,5
Ik heb het album nu twee keer beluisterd. En ik ben helaas nog niet erg onder de indruk.
Ik mis de uitspattingen een beetje. De vocalen zijn zeker imponerend, maar soms lijkt het mij te storen. Het is allemaal een beetje soft, en nummers blijven bij mij niet hangen. Ze lijken een beetje op elkaar.
Één uitzondering hierop is Mirage, met die heerlijk brommende en dreigende bas en het meeslepende refrein.

Ik moet het album zeker nog wat draaibeurten gunnen, daar niet van. Ik hoop dat deze plaat zich later alsnog openbaart aan mij.

avatar van THEMARSVOLTA
4,5
Ik zou 'm zeker vaker luisteren! Ik was er ook niet erg van onder de indruk de eerste paar luisterbeurten, het is een groeier. Favoriet is momenteel toch wel de titeltrack, de drums die er rond de 3 minuten bijkomen klinken echt fantastisch, zou zo maar het nummer van het jaar voor mij kunnen worden. Zo rustig is het albums trouwens helemaal niet vind ik, valt genoeg te beleven.

avatar van Sake
4,0
Het kostte een paar luisterbeurten, maar dan valt het kwartje toch wel weer. Wel weer anders dan de voorganger: naar mijn idee iets minder bombastisch, maar daar komen weldoordachte, lang uitgesponnen nummers voor terug. Ook komt hier minder lomp stampwerk bij te pas, maar dat maakt de uitbarstingen niet minder intens. De Noren voorkomen hiermee dat elk album een kloon gaat lijken van de vorige. Ze innoveren, maar wel zonder in te boeten op hun eigen smoel en stijl.

avatar van Alicia
3,0
Ik heb Leprous weer geprobeerd. Hopende dat het nieuwe album wat meer in de smaak zou gaan vallen. De band zou volgens de 'aanbevelingen' toch echt in mijn straatje moeten liggen. Helaas is dit dus niet zo. Muzikaal is het allemaal best in orde, maar op mij heeft de zanger op sommige momenten het effect van een uit de bocht vliegend krijtje over een ouderwets zwart schoolbord.
Helaas...

avatar van legian
4,5
Grappig, ik hoor (en lees) meerdere mensen 'klagen' over zijn zang maar heb daar zelf nooit problemen mee gehad. Ik kan het juist wel waarderen eigenlijk. Zo zie je maar dat 'aanbevelingen' lang niet alles zeggen Alicia.

Heb gisteren de cd mogen ophalen en dat bleek dus de deluxe uitgaven te zijn. Altijd leuk dat soort verassingen. Ik vind het tot nu toe een erg fijne plaat die telkens weer een beetje prijs geeft. Echter mis ik toch wel een beetje de uitspattingen die op voorgaande albums vaker voorkwamen.
Net zoals voorgaande albums is ook deze weer lastig te plaatsen.

avatar van Alicia
3,0
Ja... het heeft natuurlijk met smaak (maar ook met het gehoor) te maken. Ik kan zangers (en vooral zangeressen) die voornamelijk in de hogere registers zingen (en zeker 'falset') niet goed hebben. Dat gaat bij mij door merg en been met als resultaat hoofdpijn. Al zijn er altijd uitzonderingen. Ik ken wel meer mensen die dit hebben, vooral vrouwen.

Allicht dat aanbevelingen niet alles zeggen. Toch vind ik die 'beruchte aanbevelingen' altijd wél leuk. Zo heb ik al heel veel mooie muziek ontdekt.

avatar van Zagato
4,5
Potverdrie, ze hebben het wat mij betreft weer geflikt. Heerlijke plaat. Nog even een paar keer luisteren voor een oordeel!

avatar van Kronos
3,0
Alicia schreef:
Ik ken wel meer mensen die dit hebben, vooral vrouwen.

Mijn moeder houdt ook niet van dat hoge gegil. Liever een zware stem als die van Cohen. Mijn voorkeur is eerder omgekeerd. Heb me wel eens afgevraagd of dat een man - vrouw ding is.

Het heeft natuurlijk ook met stemklank te maken. Wat de zanger van Leprous betreft, die vind ik soms tegen het irritante aan, a la Muse. Maar het stoort me niet in die mate dat ik de muziek ongenietbaar vind.

avatar van Alicia
3,0
Kronos schreef:
(quote)

Mijn moeder houdt ook niet van dat hoge gegil. Liever een zware stem als die van Cohen. Mijn voorkeur is eerder omgekeerd. Heb me wel eens afgevraagd of dat een man - vrouw ding is.


Interessant! Ik kan natuurlijk niet voor iedereen spreken, maar het is wel heel toevallig dat bijna al mijn vriendinnen liever die warme, diepe stem willen horen!
De klank is zeker eveneens van belang. Maar als het verder niet stoort is het prima. Voor mij is het echter net iets teveel van het goede wat Leprous betreft.

avatar van Zagato
4,5
Malina is wat mij betreft gelijkwaardig aan Leprous - The Congregation (2015) - MusicMeter.nl maar de verrassing is minder. Geef ik het album daarom een lagere score? Nee natuurlijk niet. 4,5 ster!

avatar van namsaap
4,5
Mijn review op Zware Metalen

Binnen het genre progressieve rock/-metal is Leprous een van de zeldzame bands die progressief is in de ware betekenis van het woord. Vanaf het debuut Tall Poppy Syndrome maakt de band een gestage ontwikkeling door waarbij geen twee albums op elkaar lijken.

Ook op hun nieuwste album Melina laat Leprous horen niet stil te staan in hun ontwikkeling. Ten opzichte van voorganger The Congregation heeft de markante stem van zanger en toetsenist Einar Solberg een nog grotere rol gekregen, zijn de gitaren verder op de achtergrond verdwenen en is het songmateriaal op het eerste gehoor wat minder complex. Daarmee heeft het album ook een wat lichter en dynamischer geluid meegekregen, dat in sommige opzichten doet denken aan het geluid van Pain of Salvation ten tijde van de Road Salt albums, met name het lichtere gitaargeluid.

Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik aanvankelijk niet erg enthousiast werd van deze ‘light’ versie van Leprous. Echter, na diverse luisterbeurten geeft het album steeds meer van zijn geraffineerde schoonheid prijs en ben ik helemaal om.

Opener Bonneville is daar een mooi voorbeeld van. Het nummer begint ingetogen, bijna jazzy. Langzaam wordt er een spanning opgebouwd tot het nummer halverwege losbarst. Waar dat eerder met zware gitaren zou zijn, nemen hier de toetsen duidelijke het voortouw in het tweede deel van het nummer. De absolute hoofdrol in dit nummer is echter voor de stem van Einar, die hier van zijn beste kant laat horen.

Ook op de rest van het album zijn het vaak de zang in combinatie met de strijkerpartijen die de hoofdrol opeisen in de nummers, zoals in het tweede deel van Stuck, het prachtige Illuminate en het wonderschone The Last Milestone, waar Einar Solberg alleen ondersteund door strijkers laat horen wat een unieke zanger hij is.

Natuurlijk is Leprous niet opeens een compleet andere band geworden en klinkt de band op nummers als Captive en Coma nog steeds erg vertrouwd. Wel is de band zich steeds verder van de oorspronkelijke metalsound aan het verwijderen. Een boeiende ontwikkeling als je het mij vraagt. Malina is dan ook een enorm boeiend album, dat tijd nodig heeft om te rijpen. Maar dat blijken vaak de albums die je jaren later nog steeds graag draait.

avatar van Don Cappuccino
4,0
Leprous heeft overduidelijk de meest afwijkende tracks als singles vrijgegeven. Na beluistering kan ik concluderen dat Malina zeker een wijziging in sound is, maar onmiskenbaar als Leprous klinkt. Het metalgehalte is vooral een stuk minder, er lijkt meer een poppy en jazzy richting aan te worden gekaart. Ik heb zo'n voorgevoel dat het IJslandse Agent Fresco een erg grote inspiratie voor deze plaat is geweest: zij maken namelijk ook popnummers met zeer complexe ritmes, hoekig gitaarwerk en falsettovocalen.

Vergeleken met The Congregation is Leprous een stuk meer ''to the point'' geworden. Daar waar de eerste twee platen wild om zich heen slaan, was Coal een duister en gefocust album met uitwaaierende songstructuren. Ik vond dat dit aspect op The Congregation te ver werd uitgemolken: het te vaak herhalen van melodieën en bepaalde motieven. Malina lijkt de balans tussen hectisch en concreet gevonden te hebben. Vooral in Illuminate is dit zeer goed te horen.

Baard Kolstad is toch wel de sterspeler van deze plaat. De jonge drummer zet hier een topprestatie neer: hij overheerst nergens, maar de timingswisselingen en vernuftige accentjes vliegen je om de oren. Toch is hij niet aanwezig op het mooiste nummer van de plaat: The Last Milestone. Een prachtige cinematische track waarin Einar Solberg zijn vocale kwaliteiten compleet kan laten horen.

1,5
Ik heb het geprobeerd....

Maar dit is voor mij een vreselijk saaie plaat. Jammer, de voorgaande platen draai ik nog regelmatig.

Na de plaat gisteren voor de 5e of 6e keer te hebben gehoord sloeg de irritatie toe.
Ik mis de uitspattingen. Het klinkt muzikaal heel erg alsof de band zich inhoudt.
De roffeltjes van drummer Baard in elk nummer worden vervelend.
Wat mij vooral erg opviel is dat de zangpartijen vaak niet lekker lopen, dat hij woorden oprekt of juist een regel tekst er sneller doorheen 'zingt'. Het voelt heel erg alsof de teksten er op het laatste moment nog zijn bijgeschreven. Teksten die overigens ook geen opzien baren. Het lijken wel een zooitje aan elkaar geregen emo kreten...

Ik pakte de LP van The Concregation er eens bij om te kijken wie er verantwoordelijk was voor de muziek, maar er staan geen credits bij de teksten.
Voor Malina heetf Einar alle muziek én teksten geschreven. Hij krijgt op een tweetal nummers wel hulp.
En dat verbaast mij dus; muziek én teksten geschreven, en dan nog loopt het niet.

Sorry, ik vind dit erg jammer. Maar Malina is een doodsaaie plaat geworden waar de band nooit zijn potentieel laat zien.

avatar van larco
2,5
Helaas blijft er niets hangen van dit nieuwe album. Eerder materiaal blijft wel in afspeellijst staan. Blijf het proberen .

avatar van legian
4,5
Hoe vaker ik hem hoor hoe duidelijk het vorm begint te krijgen. Ik ga dan ook niet mee in de kritieken dat het saai klinkt en dat er niks blijft hangen. Ook mis ik de ' uitspattingen' van de vorige albums eigenlijk totaal niet meer. Het gaat hier allemaal veel subtieler en het zit veel meer onderhuids. En na een luisterbeurt of 10 voelen de nummers overduidelijk als Leprous maar tegelijkertijd ook nieuw.

Eerlijk is eerlijk, het heeft wel even geduurd voordat het album echt goed beviel, de interesse was er vanaf het begin maar het verschil met de vorige is aanzienlijk. En ik waardeerde juiste de hardere kant van de vorige albums. Maar uiteindelijk blijkt dat die eerste indruk toch niet geheel correct was, het lijkt allemaal wat rustiger, maar onderhuids gaan ze toch flink tekeer. Het blijft deze keer echter zonder geschreeuw, gegrunt en zonder het keiharde knalwerk. Ik zei het al eerder, het is hier allemaal veel subtieler. En misschien ook wel wat toegankelijker.

het is een boeiende ontwikkeling die de band ondergaat, ben benieuwd waar het ze uiteindelijk zal brengen. Voorlopig gaat deze nog heel wat luisterbeurten krijgen, al is het alleen maar voor het magistrale The Last Milestone. Wat een wonderschoon nummer.
Ik begin met een 4, maar zoals voorgaande albums duidelijk hebben gemaakt is de kans groot dat dit cijfer doorgroeit.

avatar van notsub
4,0
Malina gaat duidelijk een andere kant op dan zijn voorganger. Dat heeft zeker zijn charme, maar ik mis hier regelmatig de gecontroleerde chaos en heavy intensiteit die The Congregation zo ijzersterk maakte. Malina is een stuk lichter van aard en zet de vocalen van Einar Solberg wel erg centraal neer. Nu klinkt hij geweldig, maar de soms wel zeer catchy refreinen zoeken wel erg nadrukkelijk grenzen met popmuziek op. Dat zag ik niet aankomen. De metal is er dus niet meer, maar gelukkig is het qua ritmes weer regelmatig zeer sterk en een nummer als Mirage laat voldoende ruimte voor bizarre creativiteit. Ik ga deze Leprous CD vast nog meer waarderen, maar The Congregation blijft duidelijk mijn favoriet van de band.

avatar van The_CrY
4,0
Dit bevalt me al beter dan The Congregation, welke weinig variatie bevatte. Op Malina lijkt de band ook wat lichter, maar nog steeds staat de Leprous sound overeind. Fijne verrassing.

avatar van Metalwou
3,5
Voor mij wordt dit de eerste plaat die ik kan hebben van Leprous. Het voorgaande werk heb ik telkens beluisterd maar ondanks de vele lovende recensies en reacties vond ik het telkens niks....

Maar deze dus wel. Ik denk bij de meeste nummers aan Coheed and Combria. Vooral de stem vertoont gelijkenissen vind ik. Muzikaal gaat het eerder naar Pain of Salvation en dat is net één van mijn favoriete bands!

avatar van andnino
4,0
Tsjongejongejongejongejongejonge!

Leprous, de band die met de vorige twee albums mijn jaarlijst wist te halen, bracht een half jaar geleden een album uit. En dat is volledig langs mij heen gegaan!

Nou, die gaat op repeat voor de komende weken. Of de jaarlijst ook aangepast gaat worden, dat zullen we spoedig zien...

avatar van legian
4,5
En dan is er ineens een nieuw nummer van de band, hoewel nieuw?
LEPROUS - Angel

Van mij mogen ze wel een heel album in deze stijl uitbrengen. Vind hem misschien nog wel beter dan het origineel.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:40 uur

geplaatst: vandaag om 08:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.