Prince - For You (1978)

For You (nee, nog geen 4 U) was een aanschaf terug in de tijd nadat ik Purple Rain als eerste Prince-album ik huis had gehaald.
Dat album vond ik zo goed dat het oudere werk al snel moest volgen.
In 1984 was aERo nog een jonge tiener die zuinig met zijn centjes om moest gaan waardoor het aanschaffen van de oudere LP´s nog wel even wat tijd in beslag nam. Hierdoor gebeurde het dat ik net niet alles op tijd voor verschijnen van Around the World in a Day in huis had. Dit album was het enige ontbrekende en werd de eerstvolgende na de aanschaf van Around the World in a Day.
Het was toch wel even slikken indertijd. Dit klonk allemaal gladder en veel minder spannend. Nu vond ik het tweede album, Prince, die je diezelfde eigenschappen kunt toedichten wel erg goed maar dat kwam mede omdat de composities al een heel stuk sterker waren.

Het eerste nummer For You opent acapella. Aardig maar niet noemenswaardig.
In Love is een leuk dansnummertje met wat funk en reggae-invloeden. Zomerse pop.
Soft and Wet is de eerste single van Prince en schijnt de oudste compositie van hem te zijn die op plaat is verschenen. Hier leren we de dubbelzinnige artiest al goed kennen. Het is een lekker nummer met uitstekende synthesizer-solo en wat leuke effecten.
Ik had het al over zomerse pop en daar kun je Crazy You wel aan toevoegen: lekker in je hangmat tussen de palmbomen genieten van een zoet drankje en een goed boek. Een zwoel, jazzy nummertje wat op zich niet zo heel veel voorstelt.
Just As Long As We're Together is mijn favoriet van dit debuut. Het heeft een enorme disco-vibe en swingt als een trein ook al vind ik het allemaal nogal gedateerd overkomen. Het instrumentale stuk aan het einde brengt je in hogere sferen als je op een dansvloer mocht staan. De huiskamer voldoet ook.
Bij Baby springt het glazuur spontaan van mijn tanden en kiezen. Doo-wop............. nee bedankt. Dit is mij echt veel te zoet, een probleem wat ik wel vaker heb met Prince-ballads.
My Love Is Forever is een onopvallend nummer in Stevie Wonder-stijl. Dat hij het niveau van Stevie hier nog niet te pakken heeft laat dit nummer zeker wel horen.
Het album blijft verder inkakken met So Blue, wederom een jazzy ballad. Ik vind het een ietwat puberaal zwijmelnummer wat op zich niet vreemd is als je bedenkt dat Prince 19 was toen hij dit album opnam.
I'm Yours blijkt gelukkig een lekkere 'rock'-uitsmijter. De gitaar speelt hier een grotere rol en het rockt lekker weg. Dat Prince later met veel betere rockers op de proppen kwam is een feit (dit nummer klinkt nogal gedateerd inmiddels) maar het toont al wel aan dat deze jongeling wat in zijn mars heeft.
Het is typisch zo'n album dat gewoon in de verzameling thuishoort. Puur op zichzelf bekeken zou ik het niet snel in huis gehaald hebben. Leuk om te zien hoe Prince zich steeds meer is gaan ontwikkelen hierna.

Prince op de hoes met een Afro kapsel. Zoals hij nu anno 2015 ook rondloopt. Eigenlijk is de cirkel rond. Zeker nu zijn nieuwe album HitnRun ook weer opent met een stuk van For you. Dit album met terugwerkende kracht gekocht. Dat was in 1987. Prince was enorm populair, en alle albums waren vollop te krijgen. Deze kocht ik bij de V&D, ik ging 'm luisteren alvorens te kopen, en naast me stond iemand Sign O the times te luisteren, daarnaast luisterde iemand Purple Rain, en daarnaast iemand Dirty Mind. 4 luister units, en Prince was het enige wat men toen leek te luisteren Mooi plaatje moet dat geweest zijn. Jammer dat er geen mobiele telefoons bestonden, want ik had er zeker een filmpje van gemaakt.

1.For You (1:06)
Wat een mooi intro voor een debuut! Prince maakt een belofte:
All of this and more is for you
With love, sincerity and deepest care
My life with you I share
Iets wat ook waar bleek (als die jaren later) Knappe gewaagde opener. Mooi ook nog!

2.In Love (3:38)
Een disco nummer wat lekker wegluistert. De typische Prince sound is nog niet aanwezig, en Prince lijkt nog wat zoekende. De teksten zijn al wel erg mooi op sommige punten. We moeten niet vergeten dat hij pas 18 was ten tijde van dit album

3.Soft and Wet (3:01)
De titel geeft al een vermoeden, en de tekst bevestigt het: Prince was op zijn 18e al een durfal en vooral een geilneef. (logisch op die leeftijd) Dat je afdwingt alles zelf te doen is al uitzonderlijk, maar dat je dan in 1978 een nummer met zo'n tekst gewoon op de plaat zet, getuigt van heerlijke arrogantie! Al is Prince in deze tekst nog niet recht toe recht aan, weet iedereen waar dit nummer over gaat natuurlijk. Enige subtiliteit was hier nog aanwezig! Heerlijk nummer

4.Crazy You (2:17)
Een lekker laidback liedje. Heerlijke sfeer zit er in dit nummer. Heel erg niet Prince achtig, en daarom zo leuk dat ie op dit album nog zulke muziek maakte.

5.Just as Long as We're Together (6:24)
Alles wees nog richting disco, funk en soul op dit album. Hier horen we Prince een deel zingen met zijn lage, normale stem. Heerlijk uptempo nummer, met een waanzinnig mooi instrumentaal climax. De drums, de synths, de funky gitaar.. Prince bespeelde ze allemaal, en het is zo verdomd lekker, en zo verdomd knap als je bedenkt dat het allemaal van zijn hand komt!

6.Baby (3:09)
Prince heeft het onveilig gedaan, en zit nu met een dillema.. maar besluit uiteindelijk om zijn verantwoording te nemen. Een leuke woordspeling met de titel, want pas aan het einde van de tekst blijkt dat zijn partner zwanger is. Dat maakt het liedje ook leuk! Voor zover ik weet heeft de man geen kids, dus in hoeverre dit over zijn eigen leven gaat weet ik niet, maar ik vermoed dat er enige fictie in zit.

7.My Love Is Forever (4:09)
Een vrolijk disco deuntje, waar een heerlijke gitaar solo in zit. Het nummer zelf doet me niet zo veel, maar die solo maakt het toch een vermakelijk nummer.

8.So Blue (4:26)
Het intro met de bas zet me op het verkeerde been, want er lijkt een funky track aan te komen, maar dan klinkt er een nummer wat een vervolg lijkt van Crazy You, Weer dat laid back sfeertje. Prince zijn stem leent zich uitermate goed voor dit soort muziek. Kan ie niet alsnog zoiets maken? Je voelt de weemoedigheid van de man in het nummer. Dat is zo knap! De zon schijnt wel, maar toch voelt ie zich echt heel erg klote. Hij hullt de hele dag, en dat brengt ie over. Mooi!

9.I'm Yours (5:01)
Prince laat op het allerlaatste moment zijn rock kant horen, en daar ben ik gelukkig mee. Wat een intro, Prince laat horen waar hij vocaal toe in staat is, en gooit er een lekkere gil uit. Hij zingt nog steeds met kopstem, maar op een agressieve manier. Ik vind het heerlijk. De gitaar die volgt na het zingen van I'm yours is werkelijk om van te smullen! Het instrumentale deel wordt alleen maar lekkerder. Het plotselinge einde waar tock langzaam naar toe wordt gewerkt is wat teleurstellend. Niet omdat het slecht wordt, maar omdat het zo lekker is, en nu ineens afgelopen! Dit smaakt naar meer.

Ik kan natuurlijk nooit meer zeggen hoe ik dit album zou beoordelen als ik nooit eerder ander werk van de man had gehoord. Maar dat dit geen slechte plaat is moge duidelijk zijn. Het is echt een vermakelijk album, met hier en daar al echt erg sterke songs. Muzikaal gezien ook al erg knap, zeker met de wetenschap dat ie alles alleen deed. Ook de productie. Ik denk dat met een andere producent dit album nooit zo eerlijk had geklonken als het nu doet. What you see is what you get, en dat hoor je.

De officiële eersteling van het genie uit Minneapolis. De eigenzinnigheid is gelijk zichtbaar met het legendarische "Produced, arranged, composed and performed by Prince". Prince had Warner gevraagd hem niet als zwarte artiest weg te zetten, maar als je de hoes met de afro ziet, denk je toch gelijk aan soul en disco. Het feit dat hij het album in zijn eentje volspeelde, riep uiteraard herinneringen op aan Stevie Wonder. Aangezien dit album nog erg om synths heen is gebouwd, laat je die vergelijking niet makkelijk los. Prince kreeg vrije hand op dit album en laat horen dat hij zeer ambitieus was. Ik heb het album altijd wat klinisch gevonden, maar nu bij her beluistering heb ik daar veel minder last van.

For You
Leuke a-capella song. Duurt misschien iets te lang, maar laat wel horen dat Prince een goede stem en studiovaardigheden bezit.

In Love
Disco georiënteerd nummer. Niet helemaal mijn ding.

Soft and Wet
Tekstueel was Prince baanbrekend als het gaat om het doorbreken van taboes. De eerste tekenen dienen zich hieraan. Dit schijn het oudste nummer te zijn dat hij heeft opgenomen en op plaat is verschenen. Heerlijk funky, ondeugende teksten. NIet zo briljant als later werk, maar absoluut een essentiële song.

Crazy You
Prince zou later hele mooie ballads maken, maar daar valt deze nog niet helemaal onder. Het is mij nog iets te zoet.

Just As Long As We're Together
Een andere favoriet. Heerlijke funky track, een voorbode van de funkjams waar hij later patent op zou krijgen. Ook is zijn gewone stem hier in de achtergrond te horen, waar hij vooralsnog alles in falsetto doet. Beloftevol!

Baby
Dit is wel geslaagd. Dit is echt een vooruitwijzing naar het type ballad waar Prince patent op had. Zeer geslaagd nummer.

My Love Is Forever
Vind ik vooral heel fijn door de gitaarsolo aan het eind, waarmee het nummer meer cachet krijgt.

So Blue
In het verlengde van Crazy You en daarmee is alles wel gezegd.

I'm Yours
Verrassende uitsmijter van het album is een lekkere rocker. Prince zingt agressief en laat horen dat hij een bovengemiddeld gitarist is. Hiermee zorgt hij met het 3e hoogtepunt van de plaat voor een waardige afsluiter.

Al met al heeft Prince op dit album iets teveel zijn best gedaan om perfectie af te leveren, terwijl hij daar qua ontwikkeling nog niet toe in staat was. Ik moet wel zeggen dat het met het verstrijken der jaren niet zwakker wordt, integendeel.

Ik heb het idee opgevat om in de komende periode eens alle Prince-platen in chronologische volgorde voorbij te laten komen, iets wat ik nooit eerder gedaan heb (sowieso is er hier en daar nog een plaat over die ik nog niet ken, op deze manier hoop ik dit eindelijk eens weg te werken). Ik ga niet proberen om bij elke plaat een lange recensie te schrijven, ik vrees dat ik me er dan mijn tanden toch teveel stuk op zou bijten (dus respect voor lennon, Funky Bookie en aERodynamIC dat het hen wel gelukt is, jongens, bij deze weten jullie ook dat ik mijn eigen soort-van poging doe) maar een berichtje schrijven bij elke plaat (dan eens wat langer, dan weer wat korter) moet toch lukken

For You dan: een plaat die ik denk ik maar één keer volledig gehoord heb, toen Prince zijn muziek nog ongestraft op Youtube liet zwerven, al een heuuuul lange tijd geleden dus. Ik luister er vandaag dus met nieuwe oren naar, want alleen Soft And Wet stond me nog bij (maar die staat dan ook op The Hits/The B-Sides en dat album heb ik stukgedraaid als jonge tiener, dus vandaar). Dat blijft een leuk nummer, maar niet meer dan dat. Het talent is duidelijk hoorbaar aanwezig, maar het komt er nog onvoldoende uit. Prince moest nog een beetje loskomen, zeg maar.

Dat laatste geldt eigenlijk voor dit hele debuut, waarvan Soft And Wet nog het beste nummer is ook, en met voorsprong. Ontzettend knap hoe Prince dit als 20-jarig snotneusje in elkaar heeft gebokst terwijl hij zich niks aantrok van de man die eigenlijk was ingehuurd om de productie te doen, maar een sterk album levert het mijn inziens niet op. Heel For You is gedrapeerd met zo’n satijnen glossy jaren ’70 Hollywoodsoul/disco-kleedje waarvan alleen Michael Jackson’s Off The Wall voor mij de tand des tijds goed doorstaan heeft, een heel album in deze stijl is dus niet aan mij besteed. In het begin gaat het nog, mede omdat ik In Love en Just As Long As We’re Together ook best ok vind, maar deze sound gaat me hoe langer hoe meer irriteren, tot het op So Blue bijna niet meer uit te houden is. I’m Yours is ook helemaal niet zo’n goed nummer, maar het brengt op de valreep tenminste nog wat pit de plaat in zodat het toch niet helemaal op een sisser eindigt. Uiteindelijk vind ik de ontstaansgeschiedenis nog het leukste aan dit album.

Sowieso is Prince hier nog te weinig onderscheidend, een fout die hij gelukkig snel zou afleveren.

Dus om samen te vatten: platen maken kon onze held al meteen… nu moest hij alleen nog goede platen leren maken. Maar ach, je moet ergens beginnen.

Zo, plens ik er toch nog zo’n lang verhaal uit. Toch een blauw sterretje erbij dan maar

Sinds 1982 verbonden aan de muziek van His Royal Badness. Nadarm’n platenzaakvried Luut” trok destijds 1999 uit de bak en vroeg me deze eens te beluisteren. Vanaf toen feitelijk altijd aanwezig in m’n leven en ik weet niet hoeveel uren, bootlegs etc beluisterd! En dan nu pas, ik schaam me enigszins, eigenlijk voor het eerst écht geluisterd naar “For You”. Alles n.a.v podcast van “AMSTERDAM loves Prince”. Deze week een aantal maal met aandacht beluisterd. Dat is prima te doen met een album van 33 minuten.
En … wat een geweldig debuut. De sfeer, de potentie, het gemak en het vertrouwen is al zo voelbaar. Het album voelt licht en misschien wat onbeduidend, zeker m.b.t. wat komen gaat. En toch hoor ik deze sound erg graag. Nog geen doorgeproduceerde albums, al die bekende hits. Nee, vintage Prince, O’school.
Mocht van mij gerust wat langer zijn. Nummer 5, Just as long we’re together en 7, My love is forever springen er voor mij uit (disco), maar het gehele album als één geheel smaakt naar meer ….