Static-X - Cannibal (2007)

Wow, nieuwe van Static-X, ik kijk er naar uit

De eerste 3 liedjes die ik al gehoord heb, zijn gewoon niet goed...
Cannibal, No Submission en Forty Ways lijken allemaal op elkaar, hoewel ik dat bij hun vorige cd's ook had, maar dit is gewoon niet goed genoeg.
Start A War was opnieuw geweldig, maar tja, hier gaat het opnieuw de verkeerde kant uit. Ook hebben ze in elk liedje bijna de gitaarsolo ontdekt, in alle 3 de songs op ongeveer 2 minuten komt er een gitaarsolootje en dit past gewoon niet bij Static-X en hun muziek.

Hopelijk waren dit de 3 mindere liedjes van de cd

Ik heb de 3-track sampler ook gehoord en ik vind de songs inderdaad niet bepaald geweldig. Ligt in de lijn van eerder werk en neigt helaas meer naar de kwaliteit van Start A War dan Shadow Zone. De klad zit er een beetje in zo te horen. En die gitaarsolo's zijn inderdaad behoorlijk knullig.

Dit wordt het hardste en bruutste album van Static-X, maar of het ook een goeie wordt denk ik niet, wisconsin deathtrip blijft de beste, al is het goed om the horen dat Wayne en Co gewoon de studio in zijn gedoken en hebben gedaan wat ze wouden doen, en niet net als bij shadowzone streven naar een goed album. Op deze CD probeert Wayne Static tenminste niet te gaan zingen en ik vind no submission toch wel erg vet. Effe afwachten tot ik meer heb gehoord en bij Static-X lijken liedjes altijd op elkaar, het is nou eenmaal geen geweldige band. Voorlopig 3 sterren.

Heb je hem dan al gehoord?

cannibal, no submission, chemical logic, chroma-matic, reptile, electric pulse en team hate heb ik al weten te bemachtigen, de rest lukt (nog) niet, ik moet zeggen dat Static-x beter is als ze de volle beuk er in gooien. Deze nummers van het album zijn wel snoeihard, zeker chemical logic, maar het klinkt veel beter dan als Wayne Static probeert te zingen wat ie niet kan zoals op shadowzone en start a war.

Nog iets minder dan voorganger Start A War helaas. En die was al niet best. Iedere song is opgebouwd volgend hetzelfde voorspelbare stramien: hoekige gitaarrifs, electronische accenten, gitaarsolo en klaar binnen de drie minuten. Steviger dan de voorgaande albums, dat wel, maar toch het minste album tot nu toe. De inspiratie lijkt definitief zoek.

Waar me (in tegenstelling tot vele anderen) het vorige album me nog wel kon bekoren is deze ondanks de heftigheid toch wat minder. Zang was op dat album misschien niet goed, maar het zorgde wel voor afwisseling, wat op dit album totaal ontbreekt. 12 korte nummers die allemaal hetzelfde klinken en na ruim een half uurtje is de koek alweer op.

De eerste 2 albums waren ook best hard, maar deze vind ik toch best slecht. Dan heb ik toch liever Shadowzone en Start A War.

En de eerste 2 albums natuurlijk

Dan maar in de tegenaanval

Mijn favoriete album van Static-X tot nu toe is hun leftover album "Beneath ... Between ... Beyond". Bruut spul dus, luister maar naar Anything But This en Burning Inside. Hun debuut ken ik (nog) niet, "Machine" viel al tegen (de Industrial-invloeden zijn iets te groot daar), het gedeelte dat ik van "Shadow Zone" gehoord heb klinkt dan weer zeer goed, en "Start A War" vond ik een redelijke plaat, niet meer, niet minder.

En nu komen we bij "Cannibal". Wat waren mijn verwachtingen van deze plaat? Ik wist echt niet wat ik ervan moest verwachten. Ergens hoopte ik op bruut (allez ja, 'bruut') spul in de vorm van BBB, maar om realistisch te blijven, verwachtte ik meer iets in de vorm van SaW.

Wat is het nu geworden? Ja, wat ik toch al veel liever wou: bruter spul. Het valt hier niet te ontkennen dat het Nu/Industrial-Metalgeweld weer teruggekeerd is. Luister maar naar nummers als Chemical Logic en Cuts You Up. Het hakt er dus weer lekker door. Wat vooral opvalt, is dat Wayne zijn lekker machinale geschreeuw herontdekt heeft. En dan kan het al niet meer stuk.

Ook de Industrial is weer van de partij, op een al dan niet subtiele manier (Reptile).

Wat hét grote minpunt is aan deze plaat, is toch wel de eentonigheid. Zowat alle nummers hebben dezelfde vorm, en dat bevordert het beluisteren van dit werkje niet echt... Maar na een tijdje raakte ik daarover, naarmate ik de plaat meer beluisterde. Het blijft verdomd eentonig, maar het is zo verdomde lekker.

Conclusie?
Ik vind dat Static-X zichzelf hier overtroffen heeft. Ze hebben een album uitgebracht dat meer klinkt als hun oude platen, en het klinkt echt goed.

Kort samengevat:
Lekker hakkende schreeuw-Nu Metal, met een stevige portie Industrial. Gaat er bij mij altijd goed in

Een precies cijfer kan ik nog niet geven, maar ik zet in met een 4*.

En oh ja, nog voor ik het vergeet, iets over de solo's, wat hier blijkbaar kritiek te verwerken krijgt:
Ik vind het een goede toevoeging aan de nummers. Het mag dan misschien knullig overkomen, maar moesten de solo's hier niet geweest zijn, dan zou er pas echt geklaagd worden over eentonigheid. Het is een welkome afwisseling. Bij Team Hate vind ik het bvb een goede zaak. Niet dat de solo's zo goed zijn, maar wie had dat eerlijk gezegd nu verwacht van een band als Static-X?

Ik neem aan dat je zelf geen gitaar speelt

Het gaat er natuurlijk niet om dát er solo's in zitten maar wát voor solo's er in zitten. Elke kleuter van 4 kan zo'n knuddesolo van Static-X op zijn gitaartje, totaal niet interessant. Voor het betere hak- en zaag werk verwijs ik je dan ook door naar de goeie ouwe thrash-bands zoals Sepultura en Slayer. Hakkende riffs en vette solo's, gitaristen die écht kunnen spelen.

Het debuut van Static-X is overigens hen beste plaat, tevens ook hun enige die echt interessant is.

Kort samengevat: Dit is een saai en eentonig album, technisch van laag niveau, mooi links laten liggen dus.

Neen, ik speel zelf geen gitaar, en moest je even naar mijn stemmen gekeken hebben, zou je zien dat ik best wel weet wie er goede solo's kan spelen
(En voor het echte goede gitaarspel verwijs ik je liever naar Necrophagist en verwanten.)

Ik heb trouwens ook nooit gezegd dat de solo's van een hoog kwaliteit zijn, en zoals ik al eerder vermeld heb in mijn post, kun je dat ook moeilijk van een band als Static-X verwachten. Ik vind het juist wel eens een welkome afwisseling om een "solo", hoe knullig die ook is, te horen.

En onze meningen over Static-X stroken niet echt, dat had ik al eerder gemerkt

Een 4.5 vind ik idd een belachelijk hoge waardering voor een inspiratieloze plaat als deze. Met je muzieksmaak is verder niks mis trouwens hoor (veel beter dan die van bro maar zeg dat maar niet tegen hem )

Die waardering vind jij belachelijk hoog. En ik vind het een goed cijfer, zeker voor een plaat waar ik nu al een paar dagen van aan het genieten ben

Het heeft er volgens mij niet zo veel mee te maken hoe moeilijk een solo is, maar hoe die klinkt. Ik heb hier een Sepultura bootleg liggen en daar staat ook een solo op van Andreas Kisser. Dat klinkt toch wel zo kut. (Arise tijdperk)

Verder ken ik dit album niet, zal hem binnenkort checken!

Creativiteit en gevoel zijn voor een gitarist het belangrijkst om een goede solo te verzinnen imo, al ben ik niet vies van een beetje techniek en vind ik dat ook zeker belangrijk.

Overigens zit het bij Kisser wel goed met zijn solo's, zal wel door de geluidskwaliteit komen van die bootleg dat ie zo kut klinkt.

Wat een ongelooflijke bout post van mezelf was dat trouwens zeg haha. Alsof techniek allesbepalend is.

Ja dat dacht ik ook wel. Gelukkig, weet jij ook beter .
Ik zweer serieus dat het niet door het geluidskwaliteit komt . maar goed..

Ach, het zou goed kunnen hoor. Ik heb die bootleg zelf niet dus ik kan verder ook niet oordelen.

Terug naar Cannibal:
Mijn eerste plaat van Static-X. Ik was helemaal weg van Cuts You Up toen iemand die aan mij liet horen. Dit was ook mijn eerste kennismaking met industrial metal, hiervoor luisterde ik slechts naar Iron Maiden en dat soort bandjes.

Het album is inderdaad enorm eentonig, maar als je de vervelende nummers weghaald (Forty Ways, Reptile en Electric Pulse) merk je snel genoeg dat het toch stuk voor stuk ijzersterke nummers zijn, hetzij een beetje kort. Vanaf snoeiharde opener Cannibal krijgen we toch een paar zeer vette nummers te horen zoals No Submission, Destroyer, Chroma-matic en Cuts You Up. Allemaal lekkere hoekige metal met electro-samples om het af te maken.

De discussies over de solos wil ik nog even aanvullen met mijn mening. Ik speel toevallig gitaar, en technisch zijn de solos van Fukuda niet makkelijk te spelen. Harmonisch zijn het niet de meest interessante solos, nee, maar bij een band als Static-X, waar het allemaal een beetje hoekig en robottig klinkt zijn de solos heel passend. En dan hoeven we niet meteen een thrash-gitarist erbij te halen om aan te tonen dat er betere gitaristen bestaan; en al helemaal niet omdat die meestal alleen kunnen shredden.

Al met al een vrij toffe plaat.

Het ging er om dat mooie solo's niet altijd moeilijk hoeven te zijn. En dat technisch moeilijke solo's ook niet altijd mooi hoeven te zijn.

Al kunnen deze solo's nog zo moeilijk zijn, als het niet klinkt dan klinkt het niet. Niet dat ik dit album heb gehoord.

Of all places....gaan jullie hier een discussie over gitaarsolo's houden? Ik heb ze namelijk even beluisterd, maar het is bedroevend.

Het klinkt allemaal als een slechte grap. Ik ben aardig fan van het genre, maar Pathetic-X mag wat mij betreft stoppen met plaatjes maken.

Donald Duck Industrial. Met Kwik, Kwek en Kwak op de gitaar.