Static-X - Cannibal (2007)

Nog iets minder dan voorganger Start A War helaas. En die was al niet best. Iedere song is opgebouwd volgend hetzelfde voorspelbare stramien: hoekige gitaarrifs, electronische accenten, gitaarsolo en klaar binnen de drie minuten. Steviger dan de voorgaande albums, dat wel, maar toch het minste album tot nu toe. De inspiratie lijkt definitief zoek.

Terug naar Cannibal:
Mijn eerste plaat van Static-X. Ik was helemaal weg van Cuts You Up toen iemand die aan mij liet horen. Dit was ook mijn eerste kennismaking met industrial metal, hiervoor luisterde ik slechts naar Iron Maiden en dat soort bandjes.

Het album is inderdaad enorm eentonig, maar als je de vervelende nummers weghaald (Forty Ways, Reptile en Electric Pulse) merk je snel genoeg dat het toch stuk voor stuk ijzersterke nummers zijn, hetzij een beetje kort. Vanaf snoeiharde opener Cannibal krijgen we toch een paar zeer vette nummers te horen zoals No Submission, Destroyer, Chroma-matic en Cuts You Up. Allemaal lekkere hoekige metal met electro-samples om het af te maken.

De discussies over de solos wil ik nog even aanvullen met mijn mening. Ik speel toevallig gitaar, en technisch zijn de solos van Fukuda niet makkelijk te spelen. Harmonisch zijn het niet de meest interessante solos, nee, maar bij een band als Static-X, waar het allemaal een beetje hoekig en robottig klinkt zijn de solos heel passend. En dan hoeven we niet meteen een thrash-gitarist erbij te halen om aan te tonen dat er betere gitaristen bestaan; en al helemaal niet omdat die meestal alleen kunnen shredden.

Al met al een vrij toffe plaat.