Megadeth - The World Needs a Hero (2001)

Hoewel deze plaat al een stuk beter is dan Risk, is het nog steeds niet geweldig. Het spat er hier nergens van af en Mustaine blijft zitten met een matig product. Nummers als Moto Psycho en Disconnect zijn nog wel ok en catchy, maar daarmee word dep laat niet gered.

Dave heeft anger managment therapie ondergaan zo lijkt het hier. Het duurt tot Burning Bridges om weer even lekker los te gaan. Disconnect is best een aardig nummer maar het kleurt wel erg netjes binnen delijntjes. Moto psycho gaat als een puch maxi terwijl je een dragracer verwacht. Het voordeel is dat de baslijntjes , de voorlopig laatste, van ellefson wel goed te volgen zijn. En dat de met violen begroeide prima Promises en het deels geblazen instrumentaaltje Silent Scorn mooi op de plaat passen. Weer eens wat anders.
Echter er zit ook wat stukjes leentjebuur bij (when = am i evil, dread...= sweating bullets, Recipe for hate = ach ja wat maakt het uit)
Al met al niet onaardig, een MD album waar je rustig bij kan blijven zitten.
highlights Burning Bridges, Silent scorn/return to hangar, Warhorse

Het is alsof de formatie van Megadeth helemaal de weg kwijt is geraakt in dit album. Ik vond het album goed beginnen, 'disconnect' had wel iets waarvan ik kon zeggen dat het misschien wel leuk was. Toch wist Mustaine en co. het niet op dit niveau te houden. Een onsamenhangend album waarvan je niet kan verwachten dat Megadeth er een bepaald stempel op zet en waarop lijkt dat de restjes van alle andere albums in één album worden gestopt. Het word nergens speciaal of leuk en Megadeth herhaalt zichzelf. Toch mocht het album afsluiten met twee leuke nummers 'Dread and the Fugitive Mind' en 'Return to Hangar'. De rest van nummers hadden soms goeie nukken maar het was in het algemeen echt niet geweldig. 'When' heeft een leuke solo maar daar is ook alles mee gezegd.