Starsailor - All This Life (2017)

Eerste track "Listen To Your Heart" belooft wat. Laatste worp, album "All The Plans", dateert alweer van 2009. James Walsh solo was zeker aardig en soms best (heel) goed, maar ik heb wel zin in een nieuwe Starsailor.

All This Life vind ik ook wel aardig. Het blijft Starsailor, altijd makkelijk en luistert lekker weg.

Met Listen to Your Heart maakt dat al 2 genietbare nieuwe songs.

Zie dat ze volgende week op 2 festivals staan in de buurt.
19 augustus Nirwana Tuinfeest, Lierop
26 augustus Maanrock Festival, Mechelen
Blijkbaar even inspelen na de winterstop. Daarna alleen UK tour.
Ik rij even naar Mechelen, geloof ik.

Mijn eerste indruk van het album is dat dit Starsailors beste tot op heden is. Nog een paar keer luisteren voor de zekerheid.

Gelekt?
Starsailer staat bij mij bekend als makkelijk verteerbare Britse pop, met meerdere uitschieters, maar nog nooit een compleet goedgekeurd album. Podiumprestatie is veel beter dan in de studio,. omdat ze zelf ook wel weten wat echt geslaagd is. Als er nu een eerste album met constante kwaliteit is zou dat een goede impuls zijn.

Ja hij is gelekt.

Staat één nummer op spotify, wanneer komt het album uit?

Beide vrijgegeven nummers klinken lekker vertrouwd. Ben benieuwd.

Typisch Starsailor!

Na een vliegende start van 3 energieke songs gaan we over naar luistersongs, gestuurd door piano.. Uitzondering Best of Me is gemaakt om tijdens concerten de zaal mee te laten zingen.
Na 8 jaar rust komen James & Barry krachtig terug met een geïnspireerd album, dat inderdaad hun beste so far is. Er is geen vernieuwing te horen, maar alle songs zijn beluisteren meer dan waard.

Inderdaad geen verrassing....helaas. De nummers met een beetje meer pit (Listen to your Heart, All this Life en Best of Me) spreken mij nog wel aan maar verder staan er weer veel nietszeggende tracks op die ik nu wel onderhand genoeg van Starsailor gehoord heb. Had gehoopt dat ze na 8 jaar wel met iets beters op de proppen zouden komen. Beste tot nu toe? Dat is schier onmogelijk. Het album Love is Here zal nooit meer geëvenaard worden.

Voor mij geldt dat voor Silence is Easy; perfecte popplaat. Maar deze nieuwe ga ik al niet eens meer luisteren. Heb geen zin in een slap aftreksel van welk album dan ook.

Ok, beter dan Love is Here is iets overdreven. Gelijkwaardig in luisterplezier. Ook of LiH staan meer juistersongs dan stampers.
Was bij concert op de markt van Mechelen. en zelfs op een festival spelen ze (te) veel rustige songs. dat hoort bij Starsailor blijkbaar Heb er geen probleem mee, hoor graag de goede zangstem.van James.

Die rustige/luister songs op Love is Here, snijden dwars door je ziel heen. Dat heb ik zelden daarna meer op hun volgende albums mogen waarnemen. Ook niet op dit nieuwe album. Maar dat is mijn bescheiden mening. Ik moet wel eerlijk toegeven dat de prachtige stem van James nog iets van compensatie levert.

Geloof dat we het wel eens zijn.
Maar Sunday Best, Break the Cycle & No One Else hebben hart en ziel op de juiste plek.
Gewoon een paar luisterbeurten geven.

Leuke cd met weer de bevestiging dat de stem van James Walsh toch wel erg bijzonder mooi is.
Opener "Listen to Your Heart" knalt er lekker in maar samen met de andere uptempo nummers ("All This Time", "Best of Me", "Take a Little Time") toch vooral de Starsailor zoals deze de laatste jaren klinkt: niet echt bijzonder.
"Caught in the Middle" is het minste nummer, saai en voorspelbaar.

Bij de rustige(re) nummers komt de stem van James Walsh het best tot zijn recht en zijn voor mij dan ook de betere nummers op deze cd.
Hoogtepunten vind ik het zwellende en dramatische "Sunday Best" en "Blood", wat zo op "Love is Here" had kunnen staan. Ook "Fallout", met die heerlijke gitaarsolo op het einde, bevalt mij prima.

Wow echt een bijzondere plaat uiteindelijk na paar goede luisterbeurten. Toch wel het beste van Starsailor.

Ik kan mij nog herinneren dat na de release van All The Plans James Walsh erg teleurgesteld was over de verkoopcijfers en bijzonder kritisch was over het download tijdperk. Volgens mij was dat ook een van de redenen dat ze er een tijdje mee stopten.
Na acht jaar zijn ze dus terug en ook All This Life klinkt zeer degelijk. De stem van Walsh klinkt vertrouwd en de nummers zitten goed in elkaar. Tot nu toe springen Listen to Your Heart, Take a Little Time en Best of Me eruit.

Tijdje geleden zeg. Debuut vond ik destijds prachtig, lekker rauw op momenten en veel sterke nummers. Vorige album was duidelijk hun minste.

Nu dit album. Na 2 luisterbeurten ben ik verre van overtuigd. Eerste 4 nummers zijn erg matig, middelmatige popriedeltjes. Stem is uiteraard ok, maar nergens zoekt hij meer het randje op.
Sunday Best is wat mij betreft het beste nummer, Blood is ook nog wel aardig. De rest is echt heel matig.

Een heerlijke Starsailor cd. Zelfs naar de eerste luisterbeurt al mooi.
Hoewel ik verwacht dat ik hem de komende dagen vaak zal draaien.
En het blijft een genot om naar de zanger te luisteren.

Jup - dit overtreft toch wel de verwachtingen, althans de mijne. Een bijzonder fijn album van de heren uit Wigan. Baanbrekende innovatie is van Starsailor not to be expected, daartegenover is er wel zeker weer een ruim handvol nummers waarin de bijzondere elementen van deze band zo goed hoorbaar zijn. De rafelrandjes, de kleine twists en soms ronduit verrassende hooks. De typische melancholie met hoopvolle lichtpunten, maar vooral het meer dan fraaie stemgeluid van James Walsh. Wat een geweldige drager van emoties is die stem toch. Ik hoor het allemaal weer terug in dit album.

Het eerder aangehaalde en werkelijk schitterende Sunday Best had zo op het debuutalbum kunnen staan. Listen To Your Heart is een heerlijke track in de geest van het 3e album On The Outside. Vertrouwd, zeker ja. Een herhaling van zetten? Voor mij niet. Daarvoor is ook teveel te vinden waar wel degelijk vernieuwing in zit met Fall Out als treffend voorbeeld. Dit nummer schurkt dan iets tegen het solowerk aan van James' Lullaby album uit 2012 maar heeft wel absoluut een eigen Starsailor identiteit.

Debuut Love Is Here wordt niet overtroffen, dit is echter wel een uitstekend comeback album.
Ach, lang niet iedereen zal het met me eens zijn. Maar ik geniet ervan. Fijn dat ze er weer zijn.
Ik kijk uit naar eind oktober in De Melkweg.

ben ook erg blij met deze nieuwe plaat. Starsailor heeft een speciale plek in mijn muziek verzameling. ook op deze plaat zetten ze weer een fijn sfeertje neer. bijv. fia is echt weer niveau ´love is here´.
begin voorzichtig met 3,5*

Vrij goede plaat van een band waar van ik blij ben dat ze er nog zijn. Prijsnummer is "Sunday best". Wat een parel is dat.

Prima titelsong, en het outro van Blood is buitengewoon lekker. Maar 'overall' kan dit album, ondanks de hoorbare kwaliteit (zowel vocaal als muzikaal) me niet bovenmatig boeien.

Mooiiiii, veel beter dan ik had verwacht!

Ik was van de single All This Life namelijk juist niet zo onder de indruk. Leuke popplaat, maar verder niet.
Juist de liedjes op hun eerste album waren zo intens en eigenzinnig. Er staan liedjes op die je absoluut in vervoering brengen. Dat gevoel kreeg ik maar bij weinig andere nummers op de albums die volgden.

Ik moet All This Life nog een paar keer luisteren om er echt een duidelijke mening over te vormen. Het is geen herhaling van zetten geworden, hun geluid is volwassener, vocaal is het sterk, de liedjes zijn iets minder rauw dan op hun debut, maar het gevoel dat ik vaker wil luisteren is er.
'Fallout' heeft me in elk geval alvast dat ultieme Starsailor-gevoel gebracht!

Dat gevoel heb ik ook bij deze plaat olivia. Mooi gesproken!

Als dit album pakweg 15 jaar eerder was uitgebracht, als opvolger van Love is Here, had All this Life voor Starsailor kunnen zijn, wat 'A rush of blood through the head' voor Coldplay was. Namelijk de definitieve doorbraak naar de absolute top.
Deze bewering legde ik voor aan James Walsh, gisteren na afloop van zijn solo optreden in de Vondelkerk. Ik was niet de eerste die zoiets had beweerd, zei James.

Om vervolgens (helaas) niks van dit album live te spelen. Concert in Vondelkerk was voor de rest magistraal.

Luister nu voor het eerst naar deze plaat, maar de stem van Walsh is zowat onherkenbaar - vergeleken met zijn stem in de beginperiode (1e 3 albums) van Starsailor.