The Pineapple Thief - Where We Stood (2017)

Qua live-registratie zeer boeiend, met gelukkig weinig arty achteraf-beeld-"verfraaiingen" zoals verspringende kleuren, krassen, schokkerige overgangen enz. Muzikaal zit het ook prima in elkaar, de sound is uitstekend en de korte interviewtjes tussendoor op de DVD zijn informatief en zeer grappig (de gestolen gitaren!). Desalniettemin ga ik hier geen waardering in sterren aan geven, want ik blijf heel veel moeite hebben met de stem van Bruce Soord. Ik ben steeds bang dat hij naast de melodie gaat vallen en dus vals gaat zingen, en hoewel dat nergens ècht gebeurt vind ik het ook niet aangenaam om naar zijn stem te luisteren. Eigenlijk verdient die prachtige muziek een betere zanger, maar ja, dit is natuurlijk zijn band, dus dat zou nergens op slaan. Misschien als je echt helemaal in deze band opgaat en de zanger "persoonlijk tot je spreekt", dat je dan die stem juist prachtig vindt (zoals ik vroeger had met Morrissey, die mensen die niet van de Smiths hielden vermoedelijk op de zenuwen werkte, of Dylan natuurlijk, over wie een criticus ooit schreef dat zijn stem leek op die van een prairiehond die in het prikkeldraad vastzit), maar voor mij schiet zijn stem echt tekort, en dat is jammer, want de muziek is fraai.