The Stooges - The Weirdness (2007)

Hmm, afbraak aan de legende...
Ik vind het op zich sterk dat Iggy op zijn 60ste nog altijd blijft doorgaan.
Het feit dat hij al enkeel jaren wordt afgeschreven en dat hij dan toch blijft doorgaan vind ik persoonlijk sterker.
Het lijkt me ook redelijk normaal dat de kwaliteit minder is dan in de periode van de cd Raw Power...
Maar niemand kan die periode naar mijn gevoel overtreffen.
Iggy was geen god, Iggy wordt ook geen god, maar Iggy blijft rocken....

beter te stoppen dan dit uitbrengen? ik ben bang van wel. liever had ik wat meer eigentijdse invloeden gehoord, of tenminste een minder wanhopig vasthouden aan oude tijden. ik ben een sucker voor nostalgische rock, maar dit mist overtuiging en creativiteit.

2,5*.

dat is zwaar vertekenend. hier mag je geen 1.0* ster voor geven als je een serieuze reviewer bent. ik heb de betreffende review er even bijgepakt en ik vind em heel mooi geschreven en de spijker op de kop slaan. vooral wat over iggy wordt gezegd: "he sounds not like a 60-year old punk, but something way less flattering: a 16-year-old one." sluit ik mij volledig bij aan. maar een 1.0 te geven is gestoeld op teleurstelling, met name in de frontman iggy, wat ik me goed kan voorstellen, maar niet zo zwaar mag wegen dat er niets goeds meer te ontdekken valt. heb geen hoge verwachtingen, trek je vooral niet teveel aan van iggy's adolescente gekraai, en er staat een prettig luisterbaar albumpje voor je klaar. geschikt voor een avondje pokeren met vrienden bijvoorbeeld. het zal heus niemand de kamer uitjagen (zoals 1.0 doet veronderstellen), behalve die-hard stooges-fans misschien, die ook de teleurstelling niet aan kunnen.

Tja, Pitchfork houdt er natuurlijk van om flink te shockeren. Maar toch hoef ik dit album niet te horen, ik heb het gevoel dat het mijn waardering voor Iggy Pop/The Stooges zal schaden.

Is inderdaad een teleurstelling als je het met het oudere werk vergelijkt. Maar wat wil je nou er zit wel en kleine 30 jaar evolutie tussen het oude en nieuwe werk.
Het gaat hier gewoon om nostalgie en laat die oude mannen maar lekker rocken.

Ik heb me er ook aan gewaagd om hem te kopen. Hoewel het ut me zo niet echt tegenvalt is het ook bepaald niet wat ik ooit eerder van Iggy Pop heb gehoord. Het is echt een punk achtig iets van tegenwoordig en niet meer het geluid van 30 jaar geleden. Misschien dat ze met hun tijd mee proberen te gaan?

Toen ik deze plaat voor het eerst op de draaitafel legde (de vinylversie bevat nl vier extra nummers) rockte ik lekker mee, maar tegelijkertijd vroeg ik me af:"zijn dit nou de Stooges?"
De plaat is helemaal niet slecht, degelijk uitgevoerde rock/punknummers, maar de originalteit en de vernieuwing is ver te zoeken. Doordat The weirdness onder de naam van de Stooges verschijnt verwacht je dit als luisteraar bewust of onderbewust wel. Is het nu eigenlijk wel terecht om ruim 30 jaar later een plaat in de lijn van Stooges, Funhouse en Raw power te verwachten?

Als je deze plaat beoordeelt met de voorgaande elpees in het achterhoofd is het een grote deceptie, maar als je probeert gewoon te luisteren ernaar ontdek je een lekkere punkplaat met enkele waanzinnig sterke nummers erop (neem het titelnummer bv).

Ben het nu aan het beluisteren. Klinkt okay, maar het mist het manische elan van de oude platen. Dit is een band dat teert op oude roem, niet op pure wilskracht. Ik ben dan ook bang dat ik dit niet vaak zal beluisteren.

Mijn voorlopige mening: 3.

Ja, ik heb precies hetzelfde. Dit is zo'n album waarbij ik het echt niet durf te beluisteren omdat ik 100% zeker weet dat het vast tegen zal vallen.

Is helemaal niet waar, gewoon een goed punk album met een lekkere groove. Het is echt niet schadelijk voor de Stooges gezondheid. Luister naar de songs The Weirdness en Free And Freaky.

Oh en ook Mexican Guy...I've got a crazy look in my eye, since my girl went of with a mexican guy...

ik was in het gegin ook een beetje teleur gestelt maar goede muziek verwacht meer aandacht Ik vind deze cd naar een aantal beluisteren stets beter. Ik heb ook cd's waar ik meteen naar het eerste luisteren WOW..dat is het zegte maar naar tien keer beluisteren deze bijn nooit meer in de cd speler gegroied heb

Ja, de beste cd's zijn vaak de groeiers.

op lowlands geweldig,maar op studio plaat bagger punt.iggy zingt behoorlijk kut

Zingt hij ook niet ergens ''My idea of fun, is killing everyone.''?

In liedjes als 'My Idea Of Fun' of 'The Weirdness' zie ik nog wel iets, maar waarom het dan volledig verknoeid moet worden door de ***zang en die ongeïnspireerde riffjes - mij een raadsel. Eén keer beluisterd en nu nóóit meer. Gadverdegadver, Iggy toch...

Helaas, dit deed me pijn in m'n hart. Zegt een veertien jarig meisje dat zijn hoogtij jaren niet meegemaakt heeft.

Ben ik de eerste die hier op reageert? Fantastisch gitarist natuurlijk. Blonk uit in energie en krachtige riffs, en gevaarlijke solo's (Dirt!!!). Zeker een van mijn favoriete gitaristen.

zie het r.i.p topic

Pardon. Ik kom daar nooit.

Muzikaal is dit album zeer goed te hebben, maar wat wordt het toch omlaag gehaald door Iggy. Niet alleen klinkt hij behoorlijk ongeïnspireerd, zijn teksten zijn bij vlagen (lachwekkend) slecht. Een typisch album dus om af te spelen terwijl je iets anders gaat doen, zodat je hoofd lekker schudt op de muziek maar je te druk bent om naar de teksten te luisteren.

[quote]lust_for_life schreef:
Het lijkt me ook redelijk normaal dat de kwaliteit minder is dan in de periode van de cd Raw Power[quote]

Toch had dit beter gekund en gemoeten.....

The Weirdness werd de wederopstanding of opgraving van Iggy Pop en zijn kornuiten. The Stooges die al punk waren terwijl de Sexs Pistols nog hun puistjes moesten krijgen. Met een zeer uitgesproken frontman als Iggy Pop is een nieuw album op zijn minst wel interessant te noemen. Het klinkt ruw, vuig en compromisloos. Pop is nooit een groot zanger geweest en dat stoort hier ook niet. De rijmelarij en teksten zijn wel van een heel puberaal niveau, wat het geheel toch wel enigszins komisch doet overkomen. Hoogstaand of virtuoos is het ook niet, maar dat pretendeert het ook niet te zijn. Wat overblijft zijn een aantal krasse knarren die er samen nog een keer plezier in hebben om muziek te maken en weer wat optredens te doen.

Ongeïnspireerd en zwak klinkend album waar weinig positiefs over valt te melden.Ja misschien het nog wel aardige gitaarwerk. Fikse tegenvaller.

Eigenlijk best verbazingwekkend laag gemiddelde. Blijf dit album toch wel met veel plezier beluisteren.