menu

The Barr Brothers - Queens of the Breakers (2017)

mijn stem
4,03 (33)
33 stemmen

Canada
Rock
Label: Secret City

  1. Defibrillation (5:33)

    met Lucius

  2. Look Before It Changes (4:38)
  3. Song That I Heard (3:57)
  4. Maybe Someday (4:11)
  5. Kompromat (4:34)
  6. You Would Have to Lose Your Mind (6:22)
  7. Queens of the Breakers (5:28)
  8. It Came to Me (4:21)
  9. Hideous Glorious (4:14)
  10. Hideous Glorious, Pt. 2 (1:47)
  11. Ready for War (5:48)
totale tijdsduur: 50:53
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Een nieuw album van The Barr Brothers in aantocht, met in hun midden een harpiste die ook duidelijk te horen is op de eerste single You Would Have to Lose Your Mind.

Apart dat de single Widow's Lawn van 2016 niet op dit album staat, want het staat ook niet op het vorige album.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
The Barr Brothers staan sinds Sleeping Operator (2014) op mijn muzikale radar want zoveel bands/act zijn er niet die een harpist onder hun leden hebben.

Het openingsnummers Defibrillation is heerlijk ingetogen, iets tegendraadse percussie, hemelse koortjes. Een heel fijn begin dat doorgezet wordt met Look Before It Changes veel subtiele details en ook hier spaarzame percussie tegen een muur aan klanken die eerder Folk dan Rock is. Een soort Calexico meets Simon & Garfunkel. Wel hoor ik weinig harp, zit wel diep in de mix (op de achtergrond dus). Dat is dan wat jammer, maar ik mis de harp ook niet in de eerste nummers. In Song That I Heard komen herinneringen naar boven van de tokkelende Paul Simon en zijn zingende maatje Art Garfunkel, hier wel aangevuld met een trompet en een derde stem en dameskoor in de refreinen.

Het wordt iets steviger met de Indie Rock achtige Maybe Someday met een lichte 60s/70s vibe, maar doet ook wat aan Calexico denken. Kompromat gaat nog meer de (alternative) Rock kant op, nu wel een ruimere plek voor de harp.

De prachtige single You Would Have to Lose Your Mind is een goed voorbeeld van veel van de muzikale elementen die terugkomen in de overige nummers, dromerige Folk Rock met een prominente rol voor de harp en subtiele noten op de saxofoon(s), aanzwellende violen naar het opstuwende einde. Zo wordt het bombastisch maar explodeert het niet.

Het titelnummer, tevens derde single, Queens of the Breakers en dit klinkt als een Folk Rock versie van 'the late' Tom Petty, zowel in de zang als in de manier waarop het nummer is opgebouwd. De tweede stem die dieper in de mix zit klinkt ook iets nasaal, ik zou zweren dat Tom af en toe zachtjes meezingt. Ook de tweede single It Came to Me klinkt als een Folk Rocky versie van Tom maar dan van zijn werk zo eind 80s in de mix met de Latin Blues Rock van Los Lobos.

Hideous Glorious heeft wat Southern Rock invloeden en drijf wat dromerig voorbij, in deel twee van dit nummer klinkt het dan weer als de dromerige Folk Rock van Simon & Garfunkel t.t.v. Bridge. Dat duo klinkt ook door in de ingetogen intro van Ready for War maar na 2 minuten mogen de piano en orgel aanschuiven en halverwege wisselt het heel even tussen echo's van Pink Floyd naar Rootsy Americana via de zangeressen. Die overgang had wel iets langer mogen duren.

De eerste beluistering valt erg goed, veel variatie in instrumentatie. Vanwege de harp en de trompet neig ik het werk van The Barr Brothers als een soort Latin Folk Rock / Country Rock / Americana mix te benoemen. Op dit album is de harp subtieler aanwezig en schuift de Rock iets meer naar de voorgrond. Wel jammer dat de single Widow's Lawn uit 2016 niet op dit album staat.

Mijn favorieten: You Would Have to Lose Your Mind, It Came to Me en Defibrillation

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Pas de vierde keer beluisterd maar nu al duidelijk dat dit een kanshebber is voor mijn album Top 25 misschien zelfs Top 10 van 2017.

Erwin72
Prachtig vervolg op het eveneens indrukwekkende Sleeping Operator uit 2014. Diverse invloeden vloeien samen in wat ik wel durf te noemen een van de hoogtepunten van het toch al mooie muziekjaar 2017. Wellicht een tip voor erwinz en Lura.

avatar van Lura
Van deze release was ik op de hoogte, Erwin72, ik zou het toegestuurd krijgen van de platenmaatschappij, maar dat zijn ze waarschijnlijk vergeten. Maar toch bedankt voor het tippen.

avatar van erwinz
4,5
Erwin72 schreef:
Prachtig vervolg op het eveneens indrukwekkende Sleeping Operator uit 2014. Diverse invloeden vloeien samen in wat ik wel durf te noemen een van de hoogtepunten van het toch al mooie muziekjaar 2017. Wellicht een tip voor erwinz en Lura.


Bedankt voor de tip. Ik kende ze alleen van naam, maar deze plaat is een hele aangename verrassing!

Later in de week op de krenten uit de pop

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Barr Brothers - Queens Of The Breakers - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De muziek van The Barr Brothers heb ik tot dusver links laten liggen en ook de derde plaat van de band rond de broers Andrew en Brad Barr heeft relatief lang op de stapel gelegen. Toen Queens Of The Breakers eenmaal van deze stapel af was, was ik echter snel verkocht.

De band uit het Canadese Montreal maakt op haar derde plaat muziek die is voorzien van het stempel Americana, maar het is Americana die is verrijkt met de verrassing en de verbazing die je van een band uit Montreal mag verwachten.

Op Queens Of The Breakers domineren invloeden uit de folk en de rock, maar het is zeker geen alledaagse folkrock waar The Barr Brothers mee op de proppen komen. Het geluid van de band is aan de basis ingetogen, maar heeft een vol en wat mysterieus klinkende onderlaag, waarin onder andere de harp veelvuldig wordt gebruikt (harpiste Sarah Page woonde in hetzelfde huizenblok als de broers en had met haar spel door de muren heen zoveel invloed op de oefensessies van de broers dat ze haar vroegen voor de band).

Zeker wanneer de onderlaag de aandacht opeist, vult Queens Of The Breakers op fraaie wijze de ruimte en doet de muziek van de Canadese band wel wat denken aan die van uiteenlopende bands als Calexico, The Low Anthem, The Lone Bellow en The Lumineers, maar het is allemaal vergelijkingsmateriaal dat maar ten dele relevant is.

In de eerste twee tracks op de plaat maken The Barr Brothers flink wat indruk met mooie intieme folksongs die op fascinerende wijze zijn ingekleurd en een brug slaan naar de indie-pop die in Montreal zo prominent op de agenda staat.

De openingstrack op de plaat is voorzien van een bijzonder en soms tegendraads ritme, prachtige gitaarloopjes en uithalen, onderkoelde zang en een op bijzondere wijze bespeelde harp en krijgt vervolgens ook nog eens gezelschap van de expressieve zang van de meiden van Lucius. Het levert een track op die behoort tot de betere die ik dit jaar heb gehoord.

Op de rest van de plaat blijven The Barr Brothers dicht in de buurt van het niveau van de openingstrack en worden invloeden uit de Americana in het algemeen en de folk in het bijzonder vooral gecombineerd met atmosferische klankentapijten vol mysterie. Door de dromerige sfeer hebben veel tracks op Queens Of The Breakers ook iets psychedelisch (en zelfs een vleugje Pink Floyd), wat het bij mij altijd goed doet wanneer de blaadjes van de bomen vallen.

Door het volle geluid dwingt de muziek van The Barr Brothers tot luisteren, maar de band uit Montreal kan ook meerdere andere kanten op. In een uiterst ingetogen folksong doet de band wel wat denken aan Simon & Garfunkel, Cat Stevens of zelfs Fleetwood Mac, maar wanneer in de volgende track funky gitaren en een bluesy mondharmonica worden ingezet zijn de jaren 60 en 80 weer verruild voor de spannende indie-scene van Montreal, zeker als de band een track later opeens dicht tegen stadgenoten The Arcade Fire aan schuurt.

Persoonlijk vind ik de muziek van The Barr Brothers het mooist wanneer de band kiest voor dromerige klanken waarin allerlei genres aan elkaar worden gesmeed en gelukkig is dat in de meeste tracks op Queens Of The Breakers het geval.

Omdat er zoveel gebeurt op de derde plaat van de Canadese band hoor je steeds weer nieuwe dingen en groeit het niveau van de plaat. Een aantal luisterbeurten verder is de muziek van The Barr Brothers me zo dierbaar dat ik de plaat alvast heb opgeschreven voor mijn jaarlijstje, maar ik heb het idee dat de rek er nog lang niet uit is.

In een tijd waarin veel van de avontuurlijke rockbands van weleer zijn gekomen met een redelijk conventionele of zelfs gezapige plaat, kiezen The Barr Brothers nadrukkelijk voor het avontuurlijke pad. Het levert een fascinerende plaat op die je zomaar van je sokken kan blazen. Ik ben in ieder geval volledig overtuigd van de kwaliteiten van deze band. Erwin Zijleman

avatar van kennie
4,0
Wat een prachtig nummer is "You Would Have to Lose Your Mind" toch! Heerlijke strijker partijen aan het eind van dit nummer.
Met nog 2 maanden te gaan is dit album een mededinger voor beste plaat van het jaar aan het worden!

avatar van Woutout
Gezien als voorprogramma van The War On Drugs in Amsterdam. Behoorlijk indrukwekkend voorprogramma en "You Would Have To Lose Your Mind" was de absolute uitschieter. Kon zich live meten met het beste dat The War On Drugs die avond te bieden had. Het album zelf moet ik nog in zijn geheel horen, maar dit is sowieso een ijzersterke band.

Ook ik heb ze gezien in het voorprogramma van the War on Drugs. Ik voel me niet meteen geroepen het nieuwe album te kopen. Ik vond het optreden een beetje...lastig te omschrijven.....pedant.....je binnen korte tijd ff manifesteren. Dit stond in schril contrast met het fenomenale optreden van TWOD. Maar mss is dat het lot van een voorprogramma.

avatar van philtuper
4,5
Eindlijstjemateriaal... Echt een prachtplaat, fraaier als de laatste van The War On Drugs in ieder geval, waar iedereen zo lyrisch over is...

avatar van Dirruk
De meeste nummers die in dat voorprogramma gespeeld zijn staan volgensmij op het vorige album. Hier hoor ik helaas niet terug wat ik zo geweldig vond aan hun optreden. Maar ik ga het zeker nog een kans geven, want ik heb gelezen dat dit beter is dan de laatste van The War On Drugs.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Twee b-kantjes uit de periode van dit album zijn nu op 1 digitale single verschenen als: Red Moth Solar Companion
1. Red Moth Solar Companion
2. Cecilia

avatar van popstranger
4,0
geplaatst:
De beste songs zitten vooraan in de vorm van Defibrillation, Song That I Heard en Maybe Someday. Ook de titelsong doet het hier goed ten huize popstranger. Geen enkele slechte song en enkele uitschieters is het korte verdict.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:15 uur

geplaatst: vandaag om 15:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.