David Gilmour - Live at Pompeii (2017)

En al geluisterd Bikkel?

Nee, nog niet gedaan. Komt nog.

Heeft vast geen superhoge prioriteit bij jou. Toch, Michel?

Geen noodzaak idd.

Groot gelijk zet Delicate Sound of Thunder er naast en het is en herhaling van zetten. Hij spoeelt te weinig van zijn soloalbums.

De keuze van de Floydsongs vind ik weinig verrassend en van zijn laatste soloalbums ben ik niet kapot.
Ik sta er dus sowieso sceptisch in.
Het is vertouwde kwaliteit en het zal ongetwijfeld geweldig klinken, maar er zijn momenteel andere albums van acts/ artiesten, die mij meer interesseren.
Dat is geen verwijt naar Gilmour, maar misschien weet ik het zo zachtjes aan wel.
Maar nogmaals, ik laat 'm de revue nog wel eens passeren.

Misschien als die vulkaan uitbarst dat t dan nog wat aan is

Juist gesproken, maestro!

Muzikaal is dit album dik in orde , Comfortably Numb is wel zowat mijn favoriete nummer van Pink Floyd en ik moet eerlijk zeggen dat het lijkt alsof Gilmour de laatste jaren wat moeite heeft met die solo , ( misschien leeftijd) het is niet zo heel overtuigend meer , maar bij dit concert is die solo weer absoluut top , hij kan het dus nog steeds

Als Pink Floyd fan vind ik het natuurlijk prachtig dat ik de oude vertrouwde nummers te horen krijg. Klinkt niet minder dan de concerten die ik destijds in Nederland heb bezocht.
Kijken of Roger mij in de Ziggo ook weet te bekoren binnenkort.

Mooie dag om deze mooie dvd eens op te zetten ?

Live at Pompeii is een prachtig opgenomen concertregistratie op een historische plek. Ik heb het concert van Pink Floyd uit '71 ook nog ergens liggen. Toch moet mij van het hart dat ik eigenlijk alleen opveerde bij de overbekende PF nummers, die weliswaar niet echt verrassend, maar wel als vanouds geweldig klinken. Prima show, goede muzikanten, mooi geluid. De stem van David kraakt her en der al wel een beetje, maar mag het? Petje af voor deze krasse gitaarheld, want spelen kan hij nog als de beste! Het enige waar ik op een bepaald moment echt moeite mee had waren de achtergrondzangeressen. Ik heb The Great Gig in the Sky altijd al min of meer een vervelend nummer gevonden, maar nu klinkt het zelfs rampzalig.

The Great Gig in the Sky vind ik na al die jaren nog steeds fantastisch. Maar deze versie is in mijn ogen ook waardeloos, dus wat dat betreft heb je gelijk, Alicia

Mooi concert, goed…bijna te goed, waardoor het echte live gevoel uitblijft. Maar toch met veel bezieling gemusiceerd en gesoleerd. Het is nergens vervelend of saai. Maar echt heel spannend wordt het ook niet meer. Maar misschien hoeft dat ook juist niet meer en moet je gewoon genieten van deze muzikanten die gezamenlijk een prachtige show neerzetten. Mooi licht, prachtige ambiance… In any tongue is voor mij de verrassing.

Misschien wel zijn allerbeste gitaarsolo ooit...alhoewel ik mij realiseer daarmee keihard te vloeken in de Kerk der Comfortabel Gevoellozen

Vooral mooi hoe het even stil valt en dan keihard en frontaal in knalt. Dat zet het nog meer emotioneler aan. Prachtig mooi afgemixed op DTS HD op BR ook. En met het beeld erbij. Het gemak waarmee hij het eruit tovert. Ongelofelijk.

Mooier dan CN. Hij heeft zoveel mooi solo's Een van beste beste solo's die hij ooit heeft ingespeeld zonder meer. So typisch Gilmour ook en bewijst dat hij naar al die jaren nog steeds kan.

Wat ik ook mooi vind is het zichtbare plezier waarmee Gilmour hier staat te spelen.
Niet zoals zijn oud PF Collega RW die chagrijnig het zoveelste verplichte rondje afraffelt. Hier staat iemand die doet wat hij leuk vind en alleen wat hij wil.

Deze moet ik ook eigenlijk nog een keer op cd en dvd aanschaffen, al is het alleen maar vanwege de werkelijk fantastische en bijna 10 minuten kippevel hebbende versie van Comfortably numb!!!

Mooi en onverslijtbaar is hier wel van toepassing. DG speelt een degelijke set van nieuwe en Floyd klassiekers al mis ik wel nummers van zijn eerste twee solo albums. Niet verrassend allemaal, de fan zal in zijn nopjes zijn. Ik vind het in ieder geval een mooie cd waarbij David Gilmour laat horen nog steeds tot de meest aansprekende gitaristen te horen. De solo van Comfortably Numb is weergaloos. Nog steeds.