Age of Nemesis - Terra Incognita (2007)
mijn stem
8 stemmen
Hongarije
Metal
Label: Magna Carta
-
Tree of Life (6:43)
-
Meeting with the Unbelievable (8:07)
-
The Land of Light (6:24)
-
The Secret (1:26)
-
Another Existence (5:24)
-
Inner Fire (7:57)
-
Inferno (4:08)
-
Someone Must Take the Blame (6:06)
-
Forgive Me My Foolish Crime (5:25)
-
Why? (1:51)
-
Bleeding Moon (5:16)
-
Plummeting into Eternity (8:55)
0
geplaatst: 23 april 2010, 12:58 uur
Zeer drukke plaat van deze hoog-technische Hongaarse proggroep. Ze hebben qua sound vrij veel weg van Dream Theater, maar voegen daar toch wel een eigen draai aan toe. Nummers zijn zeer progressief van aard en verwisselen maten, thema's en toonsoorten alsof het roddels zijn.
Er zit een concept in dat toch wel geinig is. Een meid mag de hemel betreden, op voorwaarde dat ze het niet zou doorvertellen, wat ze toch doet. De wereld wordt helemaal gek en overal zijn misdaden. Iemand moet daarvoor boeten, en dat is dan zij. Ze pleegt zelfmoord.
De muziek geeft dit verhaal prachtig weer. De latere trieste nummers zijn episch en meeslepend, terwijl de chaotische nummers in het midden ook echt heel agressief klinken met wanhopige riffs. IJzersterk album van de veelbelovende Hongaarse band.
Er zit een concept in dat toch wel geinig is. Een meid mag de hemel betreden, op voorwaarde dat ze het niet zou doorvertellen, wat ze toch doet. De wereld wordt helemaal gek en overal zijn misdaden. Iemand moet daarvoor boeten, en dat is dan zij. Ze pleegt zelfmoord.
De muziek geeft dit verhaal prachtig weer. De latere trieste nummers zijn episch en meeslepend, terwijl de chaotische nummers in het midden ook echt heel agressief klinken met wanhopige riffs. IJzersterk album van de veelbelovende Hongaarse band.
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 8 oktober 2012, 19:35 uur
Dik vijfentwintig jaren geleden ben ik nog in Hongarije geweest met Ma en Pa Spamalot, hoewel ons bezoek beperkt bleef tot de hoofdstad Budapest. Het was nog de tijd van het IJzeren Gordijn en topgroepen uit het Westen staken met mondjesmaat die grens over, de groepen uit het Oostblok geraakten die grens niet over. De tijden zijn veranderd.
Progressieve metal hoor ik wel graag zolang men de song, het lied, het belangrijkste niet uit het oog verliest. Met bepaalde groepen ervaar ik dat euvel, zeker met hun lichtend voorbeeld Dream Theater. Hier ervaar ik dat niet, ik ontwaar een album dat prettig is om naar te luisteren. Enkel die zang was voor mij wennen maar die zanger doet het wel goed. Zie je wel dat je niet altijd die superhoge uithalen nodig hebt en hij is toonvast. Er hangt een concept aan vast en wie leest niet graag een goed verhaal.
Ik vind het een goede degelijke plaat, spijts die tamelijk lange speelduur (hier gaan we weer) maar dat is eigen aan een conceptplaat. Tofste nummers vind ik The Land of Light, Another Existence, Someone Must Take the Blame en natuurlijk die prachtige afsluiter. Bij het instrumentale Inferno heb ik het gevoel dat bepaalde toetsenpartijen niet op hun plaats vallen. Vier sterrekes.
Progressieve metal hoor ik wel graag zolang men de song, het lied, het belangrijkste niet uit het oog verliest. Met bepaalde groepen ervaar ik dat euvel, zeker met hun lichtend voorbeeld Dream Theater. Hier ervaar ik dat niet, ik ontwaar een album dat prettig is om naar te luisteren. Enkel die zang was voor mij wennen maar die zanger doet het wel goed. Zie je wel dat je niet altijd die superhoge uithalen nodig hebt en hij is toonvast. Er hangt een concept aan vast en wie leest niet graag een goed verhaal.
Ik vind het een goede degelijke plaat, spijts die tamelijk lange speelduur (hier gaan we weer) maar dat is eigen aan een conceptplaat. Tofste nummers vind ik The Land of Light, Another Existence, Someone Must Take the Blame en natuurlijk die prachtige afsluiter. Bij het instrumentale Inferno heb ik het gevoel dat bepaalde toetsenpartijen niet op hun plaats vallen. Vier sterrekes.
* denotes required fields.
* denotes required fields.