Magnum - On a Storyteller's Night (1985)

Fijn album. Ik kan niet zeggen dat ik dit een werkelijk meesterwerk vind of een must-have klassieker, maar voor iedere classic-rock fan is dit een erg leuk album. Erg constant ook, het zakt nergens in qua kwaliteit en dat maakt het erg leuk om naar te luisteren.

De tragiek van het perfecte AOR-album...

Ja, daar komt deze plaat aardig in de buurt. Fantastische zang, geweldig gitaar- en toetsenwerk, ijzersterke melodieën en nét niet te veel dramatiek (Les Morts Dansants...). Waar je bij vrijwel alle soortgenoten halverwege de indruk hebt wel weer genoeg gehoord te hebben, blijft deze plaat van voor tot achter boeien (hoewel, Steal Your Heart...). Hoewel ook hier de A-kant duidelijk sterker is dan de B-kant, weet ook die laatste telkens precies genoeg variatie te bieden om het leuk te houden.

Maar wat is nu de tragiek? Oh ja, het is AOR... de liefhebbers kennen hem al en de overige muziekliefhebbers halen hun schouders er toch wel over op.

Aangezien de gemiddeldes na dit album de weg naar beneden inzetten, vrees ik dat dit voorlopig de laatste Magnum is die ik ook echt goed ga vinden. Ik ben van huis uit al geen liefhebber van AOR, maar de manier waarop Magnum dit genre benaderd, kan ik verrassend goed hebben. Misschien omdat Magnum wat gevarieerder is dan zijn conculega's is en tot nu toe aardig nog met een voet in progrock is blijven staan.

natuurlijk is How Far Jerusalem een tamelijk epische track en absoluut een van de beste songs die de band tot dan toe uitgebracht heeft. De rest van On A Storyteller's Night mag er grotendeels ook wel wezen. het tempo na de opener gaat helaas wel naar beneden, maar ook in rustigere wateren maken de Britten indruk. De meeste songs zitten knap in elkaar, maar het meeste kruit is verschoten met de opener. Sommige tracks op de tweede helft doen me dan ook duidelijk minder, maar over de gehele linie is het een goed album.

Tussenstand:
1. Chase The Dragon
2. Kingdom Of Madness
3. On A Storyteller's Night
4. Magnum II
5. The Eleventh Hour

On A Storyteller's Night wordt wat mij niet onterecht gezien als een van de betere Magnum-albums. De progrocksound van de eerste albums is vanaf hier ook wel echt weg, maar het is toch moeilijk om niet in vervoering te raken van de meer bombastische (hard)rock op een track als How Far Jerusalem. De toetsen geven een fantastische jaren '80 sciencefiction-sfeer, terwijl songs als On A Storyteller's Night en Les Morts Dansant prachtige winternacht/openhaard-beelden oproepen (dit ondanks de vrij nare tekst van Les Morts Dansant dan).

De rockers zijn niet bijster hard of heel erg energiek, maar trekken me op de een of andere manier bijna allemaal wel. Before First Light is zelfs een van mijn favoriete tracks van het album, terwijl iets als Two Hearts me ook een beetje een Billy Idol vibe geeft. Steal Your Heart is me misschien net ietwat te frivool, slecht zou ik het zeker niet noemen. All England's Eyes blijft echter wel weer een van de mooiste tracks van het album, met zo'n zelfde mystieke sfeer als het geval is op de opener.

On A Storyteller's Night is niet zo spannend als enkele van de eerdere albums, maar bevat wel een flinke collectie mooie songs en een mooie balans tussen bombast en rock. Laten we tevens niet onderschatten hoe goed Catley hier ook zingt. Een album dat in de classic rock hoek wat mij betreft best nog wat meer aandacht mag krijgen!

Voorlopige tussenstand:
1. The Eleventh Hour
2. Chase The Dragon
3. On A Storyteller's Night
4. Magnum II
5. Kingdom Of Madness