Nits - Angst (2017)

Luister hier nu met één oor na, de andere zit nog half dicht van het concert van Sparks...

Het klinkt allemaal heel erg ingetogen, mooi maar nergens dat het even ontvlamt.

Topplaat. Ik geloof ze gewoon!

Ik heb nu de eerste luisterbeurt erop zitten. Ik hoor hele mooie ingetogen liedjes met veel geluidseffecten en tierelantijntjes. Typisch Nits. Het zit zo verdomd goed allemaal in elkaar, toch wel trots op als Nederlander! Vorig jaar mocht ik deze heren interviewen in het Hedon, ze zijn zo lekker gewoon gebleven. Ze doen waar ze zin in hebben en daar is de plaat weer een mooi resultaat van. Laten we beginnen met vier sterren! Deze ga ik nog veel draaien tijdens de donkere herfstdagen.

Wellicht beter kunnen wachten met luisteren, nu heb je hem in mono gehoord.

Waar andere bands blijven teren op successen uit hun verleden, blijven de Nits altijd zoeken naar nieuwe invalshoeken; fris, inspirerend, fijnzinnig en oprecht. Stuk voor stuk ambachtelijke kunstwerkjes, die me anders naar muziek laten luisteren. Hoes in stijl. Klasse!

Lp staat in bestelling bij JPC. Pas leverbaar vanaf 20 oktober a.s. Gggrrrr. Moet het doen met spotify en dat belooft al veel goeds. Wat een fantastisch album maken de Nits weer. Eigenzinnig, creatief en met die kenmerkende stijl zonder in de groef te blijven hangen. Stuk voor stuk pareltjes. Al eerder gesproken over de prachtige opnamekwaliteit die de Nits al decennia hoog in het vaandel hebben. Zal zeker ook opgaan voor de vinyl versie. Spotify klinkt al fantastisch. Die gaat hoge eindigen in mijn top 10 voor 2017.

Ingetogen, rustig, zeer Nederlands album.
Werderom een pareltje.
En dat is niet vanzelfsprekend.
De Nits klinken op cd wederom geweldig:
Mooie brede soundstage met veel diepte en glashelder.
Soms een afgronddiepe synth bass.
Rob Kloet is minder prominent aanwezig op drums maar met veel andere percussie.
Robert- Jan geeft maar weer eens aan hoe belangrijk hij voor de Nits is met heerlijke melodieën en effecten.
4.0 na twee luisterbeurten.

ik was wat los van de Nits geraakt. Maar dit album spreekt me erg aan. De muziek is zoals altijd vindingrijk maar het is minder geforceerd gezocht dan sommige dingen die ze eerder deden. Wat me opvalt is dat Hofstede eigenlijk helemaal niet zo'n goede zanger is. Toch weet hij te boeien, ik denk door zijn persoonlijke voordracht. Wat me ook opvalt is dat ik, die zelden de neiging heb om teksten te volgen, dat nu wel doe. Misschien door de voordracht maar vooral door de herkenning, weten waar hij over zingt. Het is of ik even terug ga naar mijn jeugd.
Mooi is zijn opsomming over het leven in Flowershop Forget Me Not en die af te wisselen met regels als Then We Die of Then We Burn. Dit nummer doet me denken aan Deus.
Angst is minder arty dan eerder werk. ik denk dat Hofstede niet meer zonodig moet of dat hij nu hij ouder is, de betrekkelijk van dingen inziet. Dat je zelfs in het meest eenvoudige of alledaagse de essentie van dingen kunt zien. Mooi album, ik wacht nog met een beoordeling tot ik het vaker heb gehoord en de teksten te pakken heb gekregen.

Dat was ook mijn eerste gedachte..
Maar wat blijkt:
De drie zusjes zijn Henk's dochters die verdwaald waren in artis.
De twee zussen zijn Henk's moeder en tante op bevrijdingsdag 1945.

Henk Hofstede wil het geen conceptalbum noemen, maar 'angst' komt verdacht dicht in de buurt. Een album waarop Nederland in Tweede Wereldoorlog en de tijd daarna wordt beschreven. Drie thema's voeren de boventoon; geborgenheid, angst en relativering.
Geborgenheid klinkt door in bijna elk nummer; in Yellow Socks & Angst breidt oma een trui en sokken voor de kleinzoon die naar het hoge noorden gaat met z'n band. In het schitterende Two Sisters vraagt een zus zich af hoe ze haar zusje moet beschermen in de brandende wereld.
De angst (en ook geborgenheid) komt terug in Radio Orange. Het verhaal van de grootmoeder van Hofstede tijdens de oorlog. De angst van een koe in de hongerwinter die z'n dood ziet aankomen, wordt bezongen in Cow With Spleen - I'm all alone / And I can't explain/Why everybody/Is looking at me/I'm a cow with spleen
De relativering komt in Flowershop Forget-Me-Not, een lichtvoetig nummer over de vergankelijkheid. En Breitler on a Kreitler -We live in photgraphs/We live in memories/Until we fade away
Maar eigenlijk zijn de drie thema's in meer of mindere mate in elk nummer van 'angst' terug te vinden.

Hofstede is in z'n teksten beschouwend en nergens oordelend. Een goed voorbeeld hiervan is Lits-Jumeaux; een verhaal over twee jongens, de één joods, de ander lid van de Jeugdstorm, die in aangrenzende kamers slapen. Overigens, zo fraai als Henk Hofstede en Robert-Jans Stips hier samen zingen, heb ik niet vaak gehoord.
'Angst' eindigt met een soort 'back to the future' gevoel in Zündapp nach Oberheim waar de brommers worden ingeruild voor synthesizers - The river is a synthesizer

Op 'angst' gebeurt enorm veel, zonder dat het te veel wordt. Elke luisterbeurt hoor je weer iets nieuws; een onderliggende melodie, een geluid, een stuk slagwerk etc. Alles is schitterend gedoseerd. Na vijf luisterbeurten viel het kwartje bij mij: 'angst' is een meesterwerk.

Bijzonder fraaie muziek. Prachtige arrangementen en dito productie. Veel spanning, sfeer en een uitermate ruimtelijk geluid. Met heel veel oor voor detail. Zeer aangenaam over de koptelefoon. Minpunt vind ik wel, en vond ik ook altijd al, de matige Engelse dictie van Henk (idem op dit album voor het Duits). Er wordt "knullig Engels" gezongen (meteen goed te horen in het eerste nummer). Ik had hier liever de moerstaal gehoord, denk ik. Zou wellicht ook beter hebben gepast bij het thema van het album (NL in en kort na de oorlog). Teksten houden ook niet altijd over. Had imo hier en daar wel wat poëtischer gemogen. 'Cow with Spleen' bijvoorbeeld vind ik tekstueel te flauw om serieus te nemen - muziek/arrangement daarentegen is prachtig. En of ik de uitwerking van de thematiek van het album geslaagd vind, weet ik eerlijk gezegd nog niet....

...neemt niet weg dat de aandacht er van a tot z bij blijft en het album zo maar ineens voorbij is.

Zal artistiek allemaal best verantwoord zijn maar ik vind het voornamelijk een saai album.Wel erg mooie titels maar die beloven meer dan dat Angst uiteindelijk waar kan maken.
Pockets of Rain en Zündapp nach Oberheim bevallen me nog het best

Daar was ik al bang voor...

Aan grof geschut is schoonheid niet besteed.

Eindelijk het Vinyl binnen. Vanavond maar eens draaien. Volgens de gegevens zou deze plaat in een gatefold hoes zitten. De hoes is echter enkel, maar dat mag de pret niet drukken.

Ook hier is het vinyl exemplaar tijdens mijn vakantie gearriveerd. Lekker nog ‘n paar dagen vrij om alle binnengekomen geluidsdragers te luisteren Angst al diverse keren digitaal geluisterd en nu via vinyl. Al eerder geschreven dat Nits de kunst van het opnemen en produceren als geen ander verstaan. Ook angst klinkt weer perfect. Wat een dynamiek en detaillering. Audiofiele kwaliteit. Zo hoor ik het graag.

Helaas heb ik andere oren dan mijn medeluisteraars,
Vindt het persoonlijk een zeer slecht album tot op het irritante af.
Vooral storend is het josti-band achtige geneuzel in een paar nummers.
Heb het meerdere malen geprobeerd om te luisteren maar helaas.
Volgende keer beter.

Ook welkom op deze site Ben benieuwd naar je overige posts of ben ik getuige van het ‘kokmeeuw effect’? (alles onderschijten en weer wegwezen ) Tja.

Josti-band? Heb je de verkeerde plaat gehoord? Dat kan hoor! Iedereen met enige muzikale expertise kan horen hoe goed deze plaat in elkaar zit.

En er zijn er blijkbaar ook nog twee van

heel mooi

Sorry maar de plaat heeft echt genoeg luisterbeurten gekregen maar echt niet aan mij besteed.
En het is niet dat k de muziek geen kans geef..hier een paar dingen waar ik wel vrolijk van word.

Jimmy low Rain
Jack tempchin
Caleb stine
Dion dimucci
Israël nash gripka
Jason Isbell
Partner
Girls walk by
Jerry leger
Joe purdy
John moreland
Chris stapleton

En kan nog wel een uur verder typen maar helaas niet het nieuwe album van The Nits

Ik mis The Proclaimers in je lijstje.

Wie draait er nou een plaat met de titel 'Angst' om vrolijk van te worden Dan zoek je het ook op.

Goede onderbouwing! Misschien kun je ook aangeven WAT je er niet zo goed aan vindt. Zoals ik hierboven ook al had aangeven: ''Iedereen met enige muzikale expertise kan horen hoe goed deze plaat in elkaar zit.''

De meeste berichten zijn hier toch niet onderbouwd? Laast ons dat ook bespaard blijven tot enkelen die zich wel de moeite nemen iets zinnigs proberen te melden. Het is het vrije (en platte?) in muziekmeter, je mag uitdelen wat je wilt en ongefundeerd mag ook. De Nits is ook iets wat je mooi vindt of niet, omdat het uitgesproken muziek is met een geheel eigen geluid en aanpak, in die zin begrijp ik detweeling ook wel. Uiteindelijk zegt elke beoordeling meer iets van onszelf (van individu tot breder perspectief). Helaas wordt daar soms al te vaak veel teveel waarde (in objectieve zin) aan gehecht. Het zijn slechts illusies waar we ons in menen te kunnen spiegelen.

Ik denk dat hetgeen wat mij het meeste stoort is de manier van het zingen in sommige nummers.
Het geluid van de cd is iig super als je met je hoofdtelefoon met hoofdtelefoonversterker luistert en zit technisch goed in elkaar en straalt kwaliteit uit. En of ik dan wel of geen kwaliteitsoren heb en mijn bijdrage irritant word bevonden, het mooie is dat iedereen een eigen mening en een eigen smaak heeft zonder dat je daar iemand op hoeft aan te vallen.

Als de zang je stoort, waarom ga je dan luisteren?
Als een stem mij niet aanstaat, dan zet ik de muziek direct af, ook al spreekt de muziek mij aan.

Beste Lura,

Dat weet je toch niet voordat je de cd aanschaft, of weet jij dat soms wel??
Met de cd Malpenza heb ik dat dus niet en ga er dan ook vanuit dat ik dat er op ongeveer dezelfde manier gezongen wordt op de nieuwe cd.

Wat is dan precies het verschil? Want ik hoor het niet!