MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Hazel O'Connor - Sons and Lovers (1980)

mijn stem
3,50 (4)
4 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Albion

  1. D-Days (3:12)
  2. Waiting (2:36)
  3. Who Will Care? (3:23)
  4. Zoo (4:36)
  5. Gigolo (2:46)
  6. Do What You Do (4:39)
  7. Sons and Lovers (4:41)
  8. Glass Houses (3:23)
  9. Ain't It Funny (4:01)
  10. Danny Boy (2:34)
  11. Bye Bye (3:22)
  12. Time (Ain't on Our Side) (3:19)
  13. Ain't It Funny [Live] * (3:54)
  14. Suffragette City [Live] * (3:41)
  15. Days [7" Visconti Version] * (2:50)
  16. Time Is Free [79' Version] * (2:53)
  17. D-Days [Alternate '81 'New' Version] * (3:34)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 42:32 (59:24)
zoeken in:
avatar van RonaldjK
4,5
Op mijn reis door new wave ben ik in november 1980, komend vanaf de vijfde van The Jam. Op deze systematische zoektocht kom je soms verweesde albums tegen, zoals de tweede van Hazel O' Connor.

Na haar succesvolle debuut uit augustus 1980 verscheen deze opvolger Sons and Lovers (de titel een hint naar het gelijknamige boek van D.H. Lawrence uit 1913) slechts een kleine vier maanden later. Het succes was minder en Nederland miste het compleet. Zelfs 45 jaar later nog: hier op MuMe tref ik nul berichten en twee stemmen aan. Terecht? Neen.

Absoluut NIET zelfs: wat klinkt zijn frisse liedjes. Met haar stem doet O'Connor enigszins aan Lene Lovich denken, zij het zonder de "gekte" van die collega. De muziek is opgewekt en vol energie, de melodieën zijn pakkend en worden vol overtuiging vertolkt, dit alles kristalhelder geproduceerd door Nigel Gray.

Opener D-Days was tevens single (een Britse #10 in april '81), maar de uitgebreide uitgave uit 2018 laat horen dat de singlemix van producer Tony Visconti afwijkt: vooral opvallend qua intro, toetsen en galmend refrein.
Prominente rollen op Sons and Lovers zijn er voor toetsenist Andy Qunta die de muziek van lekkere synthextraatjes voorziet en saxofonist Wesley Magoogan. Verder klinkt een strakke band in strakke productie.
Ook opvallend: de militaire reveilcitaten in Ain't It Funny en de vertolking van traditional Danny Boy. De overige eigen nummers zijn eveneens sprankelend en gevarieerd.

Waarom was het succes van deze elpee beperkt met zelfs in het VK slechts een notering in de Indie Chart? Toch niet omdat ze zo kort na het debuut alweer een nieuw kapsel had?
Wel ging O'Connor op nationale tournee met een nieuw bandje genaamd Duran Duran in het voorprogramma. Daardoor doet Simon LeBon mee op bonus- en livetrack, tevens Bowiecover Sufragette City. De 2018-editie staat ook op streaming en aangezien ik met 4,5 sterren waardeer, kan ik voluit melden dat Sons and Lovers veel meer aandacht verdient.

Mijn reis door wave vervolgt bij een ander onbekend pareltje: het debuut van Elli & Jacno, hiervoor bij de Franse groep Stinky Toys.

avatar van Roxy6
Wat leuk om hierover te lezen RonaldJK!

Ik Ken Hazel aanvankelijk van het nummer Will You, de single die van haar debuut werd getrokken en naar ik meen onderdeel was van een soundtrack ook.

Dit album, alsmede de opvolger Cover Plus heb ik beide op vinyl gehad en lang met veel plezier gedraaid.
Echt bij de verkoop van de grote bulp LP's zijn deze niet vervangen, simpelweg omdat ik deze nooit tegen kwam in de cd rekken, jammer maar helaas, ik zou er eens naar moeten googelen.

Maar beide LP's zijn aan te raden!

avatar van WoNa
3,5
Trek een plaat blind uit de kast. Mijn inschatting is dat ik de plaat meer dan 40 jaar niet heb gespeeld. Kant B kwam als eerste uit de hoes. Ik had geen idee wat ik hoorde. New wave, dat was evident. Het geluid klonk enorm gedateerd, maar die stem. Zou het Hazel O'Connor zijn?

Haar hitsingle 'Will You?' is een van de mooiste nummers uit de jaren 80. Dat was zo en is nog steeds zo. Op basis daarvan zal ik deze plaat gekocht hebben. Hij beviel totaal niet weet ik nog. Hij verdween in de kast en is meeverhuisd door de decennia om daar vandaag uit te komen. Als je mij gevraagd had, heb jij 'Sons And Lovers'?, dan had ik nee gezegd.

Er staan een aantal zeer krachtige nummers op Sons And Lovers. Ondanks het gedateerde klinkende geluid, beviel de plaat mij steeds meer en dan vooral kant A. Die is gewoon heel erg goed. Verrassende citaten uit andere nummers inderdaad, maar ook een nogal getroebleerde tekst "I want to be an animal. I want to be a lover. I want to be a little girl. I want to be a mother", uit het titelnummer. 'Danny Boy' herken ik nu wel als traditional, door het John Lennon citaat op 'Let It Be'. Destijds nog niet.

Zoals op 'Will You?' is ook op deze plaat een grote rol voor de saxofoon, toch een belangrijk kenmerk in O'Connors muziek. Dat blind een plaat uit de kast trekken, is nog niet zo'n raar idee als ik eerste dacht.

avatar
WoNa schreef:

Dat blind een plaat uit de kast trekken, is nog niet zo'n raar idee als ik eerste dacht.


Ik heb deze plaat ook nog in mijn platenkast staan, geen idee meer wat het is. Toch maar eens opzetten !

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 14:29 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 14:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.