Moonspell - 1755 (2017)

Dit gaat een concept plaat worden over de grote aardbeving van Lissabon in 1755, leuk detail de plaat komt bijna op de dag nauwkeurig 262 jaar na de aardbeving uit.
Ik was Moonspell een hele poos uit het oog verloren maar na het geweldige ´Extinct´ zijn ze in huize Eddie weer helemaal terug van weg geweest. Ik kijk hier rijk halzend naar uit!

Ik vind Extinct een van hun mindere albums. Veel te hard, te agressief. Maar ben wederom erg benieuwd naar dit volledig in het Portugees gezongen album. Hoe subtiel zal het zijn?

De hoes die ik trouwens gezien heb van dit album ziet er heel anders uit, een stuk mooier. Dat is geloof ik de hoes van de lp. Extinct had ook voor elke drager een andere cover.

1755 (LP, Blue) - Vinil | Moonspell+Rastilho - moonspell.rastilho.com

MOONSPELL - Todos Os Santos (Official Lyric Video) | Napalm Records - YouTube - m.youtube.com

Belooft veel goeds.

Zo, dat is een leuk verjaardagskado! Staat net de postbode met de lp op lichtblauw vinyl voor de deur. Ben erg benieuwd.

In Tremor Dei heeft als gastvocalist Paulo Bragança, kan iemand dat toevoegen?

Verder een erg lekker album, met genoeg koortjes om de vocalen meer aan te dikken. Mooie ontwikkeling. Ook handig dat niet alleen de Portugese songteksten op het inlegvel staan, maar ook de Engelse vertaling.

En nogmaals, de lp-hoes is vele malen mooier dan de hierboven afgebeelde cd-hoes.

Done

Dank.

Ja, deze nieuwe Moonspell bewandeld muzikaal ook weer nieuwe wegen. Strijkers, koren, het houdt niet op. Elke fan kan dit album blind aanschaffen.

Voor wie niet zo goed is in Portugees, zijn dit de vertalingen van de songtitels in het Engels:

1. In The Name Of Fear
3. In Fear Of God
4. Disaster
5. Quake
6. Event
7. November 1st (logisch toch?)
8. Ruins
9. All Saints
10. Drowned Men's Lantern

Misschien moet ik er wel aan wennen, maar na de eerste luisterbeurt valt hij mij een beetje tegen. Veel bombast, veel geschreeuw, veel hoekige (bijna 'disturbed-achtige') gitaar riffs.
Misschien is het een groeiplaat, en moet ik hem nog een paar luisterbeurten geven, maar de eerste indruk is die van een beetje dertien in en dozijn. Ik ken vrij veel platen (lang niet alles overigens) van Moonspell, maar deze wijkt in mijn ogen wel aardig af van het werk wat ik van ze ken.

Veel geschreeuw? Is dat niet iets dat je van mensen kan verwachten wanneer hun stad getroffen wordt door een zware aardbeving (of ander natuurgeweld)?

Qua instrumentarium wijkt het album inderdaad af, maar sowieso lijken weinig albums van de band qua sound op elkaar.
En dit keer is hij volledig in het Portugees gezongen, op wat Latijnse kreten na.

Eerste luisterbeurt bezig. Het Portugees zit niet in de weg. Het niveau (of is het de toegankelijkheid?) van Extinct haalt dit album voorlopig niet, maar het is wel beter dan Alpha Noir (imo). Het is een meer rock/prog-album geworden en dat kan ik wel waarderen.

Eerste indruk: wederom een uitstekend album van de mannen. De muziek is iets rechtlijniger dan ik gewend ben, de rijke contrasten op oudere albums heeft de band grotendeels achterwege gelaten. Wat overblijft is wel typisch Moonspell, hoe kan het anders met Fernando Ribeiro op zang. Draagt hij het telefoonboek van Lissabon voor, dan zou het nóg als Moonspell klinken Ik sluit me aan bij de eerdere opmerking dat fans dit album blind kunnen aanschaffen. Heerlijke, stuwende metal vol diepgang en melodie, altijd donker en dreigend. Vernieuwend is het allemaal niet, maar dat hoeft natuurlijk ook helemaal niet. De sound van Moonspell is uniek genoeg en bewijst hier wederom zijn klasse.

Bombastisch, loodzwaar en bereheavy conceptalbum van deze altijd interessante portugese metalband. Het songmateriaal is ditmaal zo typerend portugees (het onderwerp is de grote aardbeving in Lissabon in 1755) dat de zangpartijen ook in het portugees zijn. Dit pakt op zich prima uit, maar doet wat mij betreft toch wel wat afbreuk aan de beleving en het gevoel. Ik heb er gewoonweg niet zoveel mee. Jammer, want de band klinkt bevlogen en energiek en levert met 1755 één van hun stevigste albums af.

Jammer James dat het jou niet zoveel doet. Mij des te meer. Ik versta er ook geen bal van, maar de geweldige melodieën, de heerlijke zware sound en de agressieve emotionel zang vind ik echt fantastisch. Echt lang geleden dat ik zo'n heerlijk heavy album heb gehoord.

Ik hoop voor de band dat de aandacht voor dit album op MuMe niet indicatief is voor het succes van het album. Dit werkt verdient het om door een groter publiek gehoord te worden. Moonspell levert met 1755 een van hun beste werken af naar mijn mening. Knap voor een band die al zolang meegaat en al zoveel goeds heeft uitgebracht.

De eerste keer dat ik deze plaat luisterde was in de auto, ik denk dat dat geen goed idee was. Misschien verwachtte ik ook wat anders, en viel hij daarom wat tegen. Nu ik er eens lekker voor ben gaan zitten en deze op de hoofdtelefoon luister, kom ik erachter dat het best een leuke plaat is. Ik vind hem lang zo goed niet als zijn voorganger of als het oudere werk (waar ik bekender mee ben). Nu ik hier aandachtig naar luister kan ik er wel meer van genieten.

Ik zit nu voor het eerst naar dit album te luisteren.

Eerste punt van ergernis: Die snare klinkt als een klap op een zak knikkers
Ik heb met veel Moonspell albums een probleem met de té cleane produktie die alle ziel uit het album haalt, zo ook hier.

Muzikaal is het wel allemaal dik in orde. Niet dat ik nu een aardbeving voor mij zie, maar het is wel allemaal lekker dreigend. De zang van Fernando moet je liggen maar ik ben wel fan van zijn schreeuw.

Ik weet niet of ik de plaat nog eens zal luisteren. Ik kan slecht tegen kapotgeproduceerde muziek helaas.

Na veel gave albums een stuk minder. Kan ook niet wennen aan dat Portugees trouwens.

Ik was jaren geleden niet heel enthousiast toen deze uitkwam, maar ik dacht ik geef het album nog een kans. Het is geen slecht album, maar ik vind het orkest vaak weinig toevoegen en de boel vooral geluidstechnisch helemaal dicht smeren, zoals wel vaker het geval is bij samenwerkingen tussen klassieke orkesten en metal bands.
Daarnaast zijn de nummers zelf ook weinig memorabel, er zit geen Alma Mater, Opium of Extinct op deze plaat. Ook mis ik zowel wat agressie van de eerdere platen als ook de gotische elementen van het nog oudere werk. Al met al blijft dit voor mij de meest teleurstellende Moonspell release.