Mastodon - Cold Dark Place (2017)

Aardige EP met materiaal dat is overgebleven van de laatste twee albums. Het afsluitende titelnummer doet het niet voor mij, maar de overige drie tracks zijn prima. Vrij ingetogen en retro qua geluid, maar de songs bevatten een aantal aangename (stevige) verrassingen. Leuke aanvulling op het inmiddels imposante oeuvre van Mastodon.

Muzikale uitstapjes weg van de comfortzone, vind ik vaak wel leuk of op z'n minst de moeite waard om eens gehoord te hebben. Zo ook Cold Dark Place dat restjes bevat van Once More 'Round the Sun en Emperor of Sand. Het is alleen jammer dat Hinds de meeste zangpartijen voor zijn rekening neemt. Instrumentaal schippert het ergens tussen prog, donkere psychedelics en folk/country, maar Hinds doet mij vooral aan stervende koe denken. Het is echt heel jammer. Er zijn best wel wat goede ideeën te horen. Ook mindere hoor, want de stijlwisseling in North Side Star slaat nergens op. De zang is het grootste struikelblok en zorgt echt voor een ster aftrek.



Tussenstand:
1. The Hunter
2. Once More 'Round the Sun
3. Blood Mountain
4. Leviathan
5. Cold Dark Place
6. Emperor of Sand
7. Crack The Skye
8. Remission
9. Lifesblood

Voelt een beetje vreemd om deze marathon zo voort te zetten na de dood van Hinds, maar het einde was ook voor mij al in zicht. Cold Dark Place is weer iets interessanter dan Emperor Of Sand, maar echt een compleet schot in de roos kan ik het nog steeds niet noemen, daarvoor is het materiaal nog steeds niet beklijvend genoeg. Wel tof om tegen het einde weer wat echte (death) metal te horen en over het algemeen is het musiceren zeker sterk.

Tussenstand:
1. The Hunter
2. Once More 'Round The Sun
3. Leviathan
4. Blood Mountain
5. Crack The Skye
6. Cold Dark Place
7. Emperor Of Sand
8. Remission
9. Lifesblood