B.B. King - My Kind of Blues (1961)

Vanwege de afwezigheid van die balsemende big-band-achtige blazers inderdaad een prima album. Volgens zijn biograaf Charles Sawyer was dit Kings eigen favoriete plaat, hetgeen misschien ook wel met de intieme ontstaansgeschiedenis te maken heeft, want dit album werd opgenomen op één dag (om precies te zijn op 16 maart 1960), met Lloyd Glenn op piano en vermoedelijk als ritmesectie Ralph Hamilton op bas en Jessie Sailes op drums. Bovendien is het songmateriaal door de bank genomen zeer sterk, met de lange opener ("Oh baby, you done lost your good thing now / The way I used to love you baby, baby that's the way I hate you now") meteen als hoogtepunt, maar ook met prachtige nummers als Mr. Pawn Broker (met de aardige invalshoek van een pandjesbaas die over de meer materiële aspecten van de liefde mijmert), Walking Dr. Bill (dat niet over een soort Doctor Robert gaat maar zoiets betekent als "ik heb zóveel pijn dat ik een wandelende doktersrekening ben") en het subtiele Catfish blues ("Well I wish I was a catfish swimming in the deep blue sea / I'd have all you women fishin' after me, fishin' after me, fishin' after me"). Ook al heet het dan in Lee Roy "Lasses" White's Nigger blues dat "The blues ain't nothing but a good man feeling bad", als ik B.B. King hier met de blues bezig hoor ga ik me vanzelf weer good feelen.