Thunderstone - Evolution 4.0 (2007)

Voor de vijfde maal wordt een bende Finnen op ons losgelaten in het kader van het Metal Album van de Week, met een gitarist Nino Laurenne die geweldig uit de hoek kan komen met schitterende riffs en vette solo’s en met een ietwat rauwere zanger Pasi Rantanen, die me meer dan eens deed denken aan Andi Deris van onder andere Pink Cream 69 en Helloween. De zang vind ik dus uitstekend en het gitaarwerk vaneigens.
De muziek dan, wel stevige progressieve metal met veel double bass, veel tempoversnellingen en ruimte voor alles en iedereen, hoewel ik hier en daar een benepen gevoel krijg, het beruchte dichtplamuren van de muziek. Iets meer terughoudendheid had ik gewaardeerd bij het totaalgeluid, klein kniespuntje van kritiek op een voor de rest meer dan prima album, maar hier en daar voel ik een ietwat onaangename druk op mijn trommelvliezen (ik luister meestal met een hoofdtelefoon op). Een perfect geluid hoeft niet altijd, de nostalgiefactor, je weet wel.
De felst gesmaakte songs vind ik Forever More, Holding On To My Pain, Down With Me en Solid Ground. Goeie groep, goed album maar de laatste jaren kan het label “uit Finland” dienen als kwaliteitsmerk. En ik blijf erbij, drie kwartier is zoals hier ook ideaal voor een album .

Uitstekende finse powermetal met een licht progressief sausje. De beukende ritmesectie, het loodzware gitaarwerk en de hoofdzakelijk uptempo songs zorgen voor een unaniem sterk album. De zanger is tevens dik in orde. Dit is hoe men dergelijke metal moet brengen. Fans van bands als Symphony X kunnen hier vast wel iets mee.