menu

B.B. King - Completely Well (1969)

mijn stem
3,60 (26)
26 stemmen

Verenigde Staten
Blues
Label: Bluesway

  1. So Excited (5:34)
  2. No Good (4:35)
  3. You're Losin' Me (4:54)
  4. What Happened (4:41)
  5. Confessin' the Blues (4:56)
  6. Key to My Kingdom (3:18)
  7. Crying Won't Help You (6:30)
  8. You're Mean (9:59)
  9. The Thrill Is Gone (5:30)
totale tijdsduur: 49:57
zoeken in:
avatar van Devoo
3,0
Een stuk minder overtuigend dan het album Lucille, maar hier staan ook best goede nummers op. The Thrill is Gone, is trouwens één van zijn bekendste nummers.

avatar van Lee Malone
3,0
Erg ondergewaardeerd wat mij betreft.
"No Good", "Confessin' The Blues" en "The Thrill Is Gone" is gewoon van het beste wat B.B. King te bieden heeft. Daarnaast nog een lekker lang uitgesponnen nummer als You're Mean, neen, een gemiddelde van 3 sterren is alleen daarvoor al veel te laag!

Naast een B.B. King die alles uit de kast haalt, vind ik dat ook zowel de bassist als de 2de gitarist schitterend werk leveren op dit album!

4*, en dat lijkt er al wat meer op!

avatar van Stijn_Slayer
3,5
B.B. King ging hier aan de haal met een geluid dat beter aansloot bij de blanke jeugd, maar gelukkig behield B.B. z'n eigen sound ook.

Vreemd genoeg is Hugh McCracken hier ook aanwezig op gitaar. Wie zit er bij een B.B. King album nou te wachten op solo's van een andere (niet eens zo heel goede) gitarist? 'You're Mean' gaat nog wel, maar op 'So Excited' maakt hij het met z'n wah-wah wel heel erg bont...

Aardig album, maar B.B. is toch vooral een live artiest.

avatar van Ronald5150
4,0
"Completely Well" van B.B. King bevat in ieder geval een bluesklassieker in de vorm van "The Thrill is Gone". Het afsluitende nummer van dit album is een prachtig verhaal over hoe uiteindelijk de sleet kan ontstaan in een relatie. Mooi warm gitaarspel (zo kenmerkend voor B.B. King) en een mooie tekst, zo intens gezongen dat je het onmiddellijk gelooft. Deze kwalificatie geldt eigenlijk voor het hele album. King zingt uit het diepste van zijn ziel en laat zich helemaal gaan in bijvoorbeeld "You're Mean". B.B. King weet hoe hij de blues moet verkondigen, dit doet hij op al zijn albums. De ene keer wat overtuigender dan de andere keer, maar altijd vanuit zijn hart en ziel. "Completely Well" overtuigt wat mij betreft van begin tot eind.

avatar van Metalhead99
3,5
The Thrill is Gone is natuurlijk een klassieker. Ik vind vooral de bass in dat nummer fantastisch. De rest van het album is ook zeker niet slecht. Wederom een lekker album voor de liefhebbers van het genre.

avatar van spinout
4,0
The thrill is gone is adembenemend mooi. Ook de opener mag er zijn.

avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
Ik las ergens dat veel B.B. King-fans van het eerste uur deze plaat liever links laten liggen vanwege "die ene hit", maar feit is dat dit album los daarvan gewoon een degelijke bluesplaat is met geen missers, een paar hoogtepunten en een lekkere sound van een stevige band. De opener knalt er al meteen goed in, met z'n aardige afwisseling tussen de 4/4-instrumentale stukjes en de coupletten met "gebroken" ritme, hoewel vier coupletten en een speelduur van 5½ minuut wat mij betreft wel wat veel van het goede zijn (sowieso is dit een erg lange plaat, met acht nummers van gemiddeld 5 minuten en één van 10 – het zal de tijdgeest wel zijn geweest). Even daarna heeft het derde nummer You're losin' me een erg grappig intro, met een gitaarloopje met losse nootjes staccato gespeeld alsof iemand met z'n eerste gitaarles bezig is, maar dan komen de funky bas, de bubbelende piano en een paar blazers erbij en zit je opeens midden in een heerlijk arrangement. En een ander hoogtepunt is Confessin' the blues met z'n loodzware openingsriff (is dat een partij van tweede gitarist Hugh McCracken?); jammer dat het een volle drie minuten duurt voordat we daar een herhaling van krijgen, maar King komt de tijd wel door met enorme lappen tekst.
        Uiteindelijk zal de meeste aandacht toch uitgaan naar de laatste drie nummers, met eerst een aardige "ge-update" versie van Kings oude hit Crying won't help you now uit 1956, naadloos overgaand in het tien minuten lange You're mean waarop King en McCracken solo's uitwisselen (ook weer een beetje veel van het goede naar mijn smaak, vooral omdat de solo's niet per definitie steeds interessant zijn) terwijl King afwisselend de andere bandleden aanvuurt ("Go ahead Jerry! Whatcha doin' over there Herbie?!"), en eindigend met The thrill is gone, Kings "grote" hit (#15 in de Amerikaanse charts, niet bijzonder spectaculair maar schijnbaar toch succesvol genoeg om de deuren van aanzienlijk grotere concertzalen voor B.B. geopend te krijgen). En ja, dat slotnummer – sinds ik het heb ontdekt heb ik het al tientallen malen gedraaid, en ik ben het nog steeds niet zat. Prachtig soulful gezongen met een mooie sobere gitaarpartij en door de band subtiel ingetogen begeleid, ergens tussen blues en soul in, prachtig. (De strijkerspartij doet me steeds denken aan die van Dark eyed cajun woman van de Doobie Brothers, ook zo'n arrangement dat het nummer op knappe wijze voortstuwt.)
        Zoals gezegd een degelijke bluesplaat die nergens door een ondergrens gaat en constant blijft boeien, mede dankzij de lekkere sound en de prima band. De door mij recent gekochte versie van dit album zit in de "Blues & Co. – The Chess Collection"-reeks, uitstekend geremasterd door Eric Labson in 1997 met als resultaat een heerlijk fel en gedetailleerd geluid, en met in het boekje keurig alle credits, maar zonder de "liner notes" die Ralph J. Gleason blijkbaar voor het album had geschreven, en met deze hoes (geen schoonheid, maar dat is de oorspronkelijke hoes ook amper).

Bradlinho
Geweldig album van één van de beste Blues artiesten aller tijden.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:29 uur

geplaatst: vandaag om 10:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.