DeVotchKa - How It Ends (2004)

Redelijk goed album van de mij voorheen onbekende amerikaanse alternative rockgroup Devotchka. "How it ends" en "You love me" zijn later gebruikt voor de soundtrack van de film Little Miss Sunshine (2006).

Nou ik luister het album nu voor de 2e keer, en hij heeft mij te pakken. Heerlijke cd. How it Ends vind ik 1 van de betere song.

Ja ik ben hier wel gelukkig mee. Ik mag dit genre wel. Arcade Fire is wel mee te vergelijken.


leuke band

Dit album van fredpits grote tiptoptiptopictiplijst gehaald, en ik moet zeggen: klinkt leuk. Wat te licht voor de echte top weliswaar, maar als wat gepolijstere versie van 16 Horsepower vanuit een wat traditioneler (in de zin van popmuziek dus hè ) bandidee is dit best genietbaar. How It Ends is inderdaad mooi, net als het daaropvolgende instrumentale Charlotte Mittnacht (hoezo 16HP light ). De echt topper hier is als je het mij vraagt toch Such a Lovely Thing. Nadeeltje is dat de plaat niet een klein uur lang volledig weet te boeien. 3.5* lijkt mij een terecht en verdienstelijk openingsbod.

Ik kan het wel met je eens zijn, ik moet zelf nog aan een cijfertje maar meer als 4 zal het zeker niet gaan worden.

Is het nu ineens het grote fredpit tipperdetopperhippetiplijst...

Wat is het toch lekker als je ouderwets een cd-zaak binnenstapt en je gewoon eens zin hebt in het beluisteren van de cd's die in de luisterpaal te horen zijn. Gewoon, zomaar, omdat internet het daar toch echt niet altijd bij haalt.
De omschrijving van dit album, dat overigens nu pas (3 jaar na dato) hier wordt uitgebracht, sprak me aan en de koptelefoon ging op. Weg van alle rondsnuffelende mensen in de winkel, weg uit de drukte van de stad.
En het eerste wat ik dacht was: zingt Ian McCulloch (Echo & the Bunnymen) soms in dit bandje? Dezelfde galmende manier van zingen en dezelfde emoties oproepend. Muzikaal gezien gaat die vergelijking mank. Het springt alle kanten op: mexicana, rock, gypsy, punk, folk, mariachi, slavisch, pop en Charlotte Mittnacht knipoogt zelfs wat naar Amélie (zou daar de ondertitel The Fabulous Destiny of... dan ook vandaan komen?).
Eén grote hoeveelheid muziek in een exotische blender die er gemixt uit komt als Devotchka. Het knappe vind ik dat ondanks alle stijlen het toch klinkt als eenheid en mij weet het i.t.t. Lukas dus wel een uur lang te boeien, iets wat b.v. Gogol Bordello (om maar eens een soortgelijk bandje te noemen) niet goed kan.
Dat de zomer het in Nederland dit jaar wat liet afweten is een feit. Dat de muziek van deze band met een vertraging van 3 jaar alsnog mijn cd-speler heeft weten te bereiken zorgt in elk geval nog voor een beetje zonneschijn in huis.

Liehebbers van dit album wijs ik overigens graag op Donkey Diesel.

Wel grappig inderdaad dat dit album ineens in ongeveer elke cd-zaak ligt nu. Dat had ik nog niet gezien toen ik hem van Fredpits grote tiptoplijst haalde

Dit was erg leuk op Pukkelpop, ik moet hier ook maar eens achteraan gaan...

Wist ik ook niet, mijn vriendin hoorde het in een muziekzaak.en ze vond het een betere optie voor onze vakantiereis (wij hebben aparte vakantie cd,s) dan de "obscure rommel" waar ik mee aan kwam zetten.

Dit ga ik dus (o.a.) de komende 2 weken veel horen..
Wat ik tot nu toe heb gehoord klinkt lekker toegankelijk, afwisselend en aanstekelijk. Prima muziek voor een lange autorit.

Dit zag ik inderdaad in elke betere-cd-winkel liggen. Ik dacht nl. een koopje te hebben met 11,95 euro maar dat was in alle zaken zo!
Toen pas besefte ik dat dit dus een redelijk succes-album moest zijn want ook op internet is er volop te lezen over dit bandje bleek later. Tot op zeer recent had ik er dus nog nooit van gehoord..... zo zie je maar weer en voor de prijs hoef je het niet te laten dacht ik zo.

O heerlijk, wat word ik hier blij van, hoewel t niet allemaal even 'blije' muziek is, want er zitten ook lekker treurige melodietjes bij. als eeder gezegd de variatie is groot.
Leuk leuk leuk!

wow....wat 'n heerlijk plaatje: ik begin bij 4*

Erg mooie CD die mij al weken boeit nu. Jammer dat ze voorlopig niet meer komen optreden in Europa (lees achteraf dat ze optraden de 25e augustus in amsterdam ).
Heb me op hun website http://www.devotchka.net aangemeld voor hun email service dus nu maar wachten.
Ik vind het zelf te vergelijken met Beirut...
Gewoon een 4,5!

Ik had Little Miss Sunshine herbekeken en besloot maar eens die soundtrack van dichtbij te bekijken. Zo kwam ik bij DeVotchKa terecht. Ik bleef een tijdje steken bij "How It Ends" (het lied) en luisterde er bijna onophoudelijk naar. Het is instrumentaal al zeer sterk, maar wordt subliem wanneer Nick Urata's stem aan het geheel toegevoegd wordt.

Uiteraard maakt één goed lied nog geen album, gelukkig maar, want er valt heel wat moois te rapen. "You Love Me" en "We're Leaving" weten me iedere keer te raken. "The Enemy Guns" is wat harder, donkerder maar moet niet inboeten aan emotie. Het instrumentale "Charlotte Mittnacht" sleept je mee met zijn accordeons en "Lunnaya Pogonka" werkt al even opzwepend.

Het Franstalige "Viens avec moi" had het meeste tijd nodig om me te overtuigen, maar dat is uiteindelijk toch gelukt.
"This place is haunted" doet het dan niet weer niet voor mij, maar dat zie ik nog wel veranderen.

DeVotchka heeft me aardig verrast met een album vol sfeer, emotie en muzikale diversiteit. Ik geef het dan ook 4,5 sterren.

Toevallig las ik net dat ze 20 april optreden in Doornroosje, geweldige band overigens, heerlijke muziek

groet thomas

Ik vind 'em nog steeds geweldig. Van begin tot eind. Met nummer 5 als hoogtepunt.

Dit is zo'n plaat die je heel langzaam bij de kladden grijpt, om je daarna nooit meer los te laten. Eerst kwam het mij voor dat er op deze plaat allerlei muziekstijlen door elkaar hee gespeeld werden. Wennen dus. Pas nu hoor ik dat het toch wel coherent geheel is. Een plaat vol meezingers en meeswingers waar bij je het ene moment in Mexico bent en het volgende moment in Roemenie (of zo). You love me, The Enemy guns, How it Ends en We"re leaving zijn hoogtepunten. Maar de topper is This place is haunted. Dat lachende kind is huiveringswekkend. Is nu 4,5 maar dit zou best een 5 kunnen worden

Redelijk goed album wat mij betreft. Niet alle nummers vind ik even geweldig, maar er een slecht nummer zit er ook niet tussen. Vooral "How it ends" springt er echt uit. Ik ben benieuwd naar hun optreden op Pukkelpop.

Erg fijne plaat dit. Had hem al een jaar of twee niet meer gedraaid, maar volledig ten onrechte... Ik ga DeVotchKa maar eens wat hoger op mijn 'draailijst' zetten en ook hun nieuwere albums eens in huis halen. Knap hoe ze zowel balkan- als latijnsamerikaanse invloeden weten te verenigingen. Enkel nadeel is dat de plaat wellicht net iets te lang duurt, maar voorlopig val ik daar niet over.

Altijd gedacht dat deze band uit Roemenie of een ander balkan land kwam, blijken ze uit de V.S te komen. Heerlijk om af en toe eens op te zetten, uniek geluid.

Lekker, die Balkansound, al blijft Charlotte Mittnacht, gebaseerd op dan wel gejat van Amelie van Yann Tiersen, toch wel het sterkste nummer. Kippenvel, die accordeon. Het instrument is hier in Nederland in een fout daglicht komen staan door onmogelijke types als John Woodhouse en de Kermisklanten, maar wat kan het toch een waanzinnig mooie klanken produceren, mits op de juiste wijze bespeeld. Vind je dit leuk, dan kan je ongetwijfeld ook Beirut waarderen.

Ja dat gevoel begint bij mij ook langzaam te groeien, al duurt deze plaat toch nog wel echt minimaal een kwartiertje te lang. Desondanks staan er een paar echte toppers op, en dan met name het prachtige You Love Me. Ik denk niet dat er qua nostalgische dweperij zich veel nummers hiermee kunnen meten. Zelf ook mooie herinneringen aan, dat scheelt altijd weer. Ook titelnummer How It Ends is heel fraai (overigens veelvuldig gebruikt in 'Hello, Goodbye', volgens mij zelfs in de generiek) en zo'n Dearly Departed is bijna te lief om waar te zijn. Schoon plaatje hoor!