Carbon Based Lifeforms - Derelicts (2017)

Na de 2 albums uit 2011, t.w. Twentythree en VLA, die beiden 'beatless' zijn, komt CBL nu met deze Derelicts. Daar hebben we wel 6 jaar op moeten wachten...

Deze ligt, naar het schijnt, weer meer in de stijl van hun eerste 3. Dat betekent de kenmerkende, hypnotiserende downtempo-ritmes, die de basis vormen voor/van de tracks. Daaroverheen dan hun bekende Acid Ambient/Psychill geluidscollages.

Track 1 en 8 zijn vrijgegeven. Die heb ik beluisterd, en dat belooft ! Als de rest net zo goed is, dan wordt dit 6e album van CBL binnenkort door mij aangeschaft.

Ik ben echt reuze benieuwd !

Prachtig nieuw album.
Hebben we best lang op moeten wachten.
Carbon Based Lifeforms is sowieso voor mij een grote inspiratiebron (ook mbt m'n eigen muziekproject Tivolica).

Het label heeft het hele album op youtube gezet.

Prachtig album inderdaad, goed geproduceerd, mooie geluiden, heerlijk rustgevend.

Na CBL enkele keren live te hebben gezien erg uitgekeken naar dit album. Zeker het wachten waard; sterke plaat!

Erg goed. Gelaagd, diep, troostend, mysterieus, weer onder de indruk. Ideaal om totaal op te ontspannen. Dit gaat naar verwachting een zekere 4 - 4,5* opleveren.

Doet in haar genre voor mij wat het moet doen; troostend, bevrijdend en zeer warm. Technisch zo te horen ook zeer sterk.

Sinds twee maanden geleden is dit de nieuwe nummer 1 in de toplijst Electronic (en dat met maar één keer vijf sterren), reden genoeg om dit eens te gaan beluisteren. Dat doe ik nu een paar dagen en ik moet zeggen dat de eerste helft van de nummers zoveel op de repeat staan dat ik nog niet eens serieus aan de tweede helft ben toegekomen. Er is een grote variëteit te horen (ik word ook aan veel artiesten en stijlen herinnerd) en toch blijft de balans en die warme rode draad door het album heen behouden. Een rijk, warm, dromerig klankenpalet dat talloze subtiele emoties triggert. De sprekers voor mij vatten het eigenlijk al prima samen. Je kunt, zoals ik nu doe, ook te veel woorden opschrijven.

Melodieus, ritmisch, sfeervol, detailrijk. Meer woorden maak ik niet vuil aan dit pareltje.

Liefhebbers van deze plaat raad ik zeker het volgende album aan Man of No Ego - Web of Life (2015) , welke ik zelfs nog een tikje hoger schat dan deze plaat, en dat wil veel zeggen.

Ik ken alleen Interloper van ze en dat is een goed album, komt deze wat in de buurt?

Vind ik ook een fijne van ze. Deze komt zeker in de buurt. Dit album vind ik nog iets mooier, omdat deze op mij iets minder repetitief overkomt en wat meer 'spanningsbogen' kent. Hij is ook iets 'luchtiger'. Het laatste nummer op dit album weerhoudt me van de volle mep.

Ik zal Interloper nog weer eens beluisteren om te horen of dit blijft staan.

Toch van 4,5 terug naar 4 gestemd..Na veel beluisteringen blijk ik het middenstuk (track 3 t/m 8 ) iets minder boeiend en pakkend te vinden na verloop van tijd. De eerste twee nummers en ook de laatste vier nummers blijven wel binnenkomen zeg.

~42° is wel het mooiste nummer, ik heb het gevoel dat ik die wel vaker hoor, maar kan nergens vinden dat het in een reclame of in een dj mix te vinden is. Weet iemand ook of het nog ergens anders voor gebruikt is?

Ik deel de mening dat ~42 hier het mooiste nummer is alhoewel de rest er niet veel voor moet onderdoen. De hele plaat is 1 geweldige trip doorheen de betere electronica/ambient. Alleen de afsluiter is er voor mij teveel aan en weet de spanningsboog niet aan te houden voor de volle 14 minuten. Al de rest mag gerust op endless repeat.

Dit is echt een bijzondere plaat! Zelden gehad dat electronic tracks me bijna tot tranen toe ontroeren, maar hier staan er wel enkele op die erg diep en gevoelig klinken, met name Dodecahedron en Loss Aversion zijn van een zeldzame schoonheid! Alléén vanwege die twee tracks krijgt deze plaat al een voldoende. Maar er staan gelukkig wel meer mooie tracks op, zoals de opener en ~42°. De rest is dan wel wat minder.. dat is eigenlijk ook het enige kritiekpunt, het is wat onevenwichtig met die paar uitschieters en daarna weer wat onopvallende tracks ertussen. En die laatste track is natuurlijk een beetje belachelijk qua zweverigheid. Maargoed, toch een erg fijne plaat die ik zeker nog vaker zal opzetten.

Opzich een prima plaat van CBL. Echter een nummer als 'Clouds' begint net, goede opbouw, het gaat ergens naartoe en ineens is het afgelopen.
Daarna 'Nattvasen', is weer erg goed door de zang (meer gepraat) in het nummer.
Voor mijn gevoel als totaal is de plaat een beetje zoekende. Geen slecht album dus maar kan iets beter.