Annihilator - For the Demented (2017)

Er zijn ondertussen een aantal video's vrijgegeven. Twisted lobotomy staat hierboven in de tracklist,

Lyric video voor One to Kill Annihilator - One To Kill (Lyric Video) - YouTube

Ondanks dat Jeff weer zelf weer de zang op zich neemt ben ik toch wel benieuwd naar de rest

Een lugubere video voor Pieces of You is vrijgegeven:

ANNIHILATOR - Pieces Of You (this is not a love song) Official Video - YouTube

Klinkt leuk, dit weekend streamen.

Een aardig en leuke albumpje van Annihilator laat weten dat de mannen niet stil zitten en het nog steeds in hun hebben. Met heerlijke riffs, zang en solo's weet ook dit album van hun zich weer stevig neer te zetten met een mooie stempel. Wederom een heerlijke trashmetal band waarbij alles lekker verliep, en hoewel ik de band nog niet in zijn geheel ken (ik ken niet alle albums) klinkt dit nieuwe album weer heerlijk en waarschijnlijk ga ik ze live zien op het Dynamo Festival volgend jaar alleen dat is ook nog even afwachten, en dan ben ik benieuwd wat ze van dit nieuwe albumpje zullen spelen. Heerlijke zondag ochtend flik en dat was ook weer prima genieten.

Instrumentaal klinkt het allemaal weer top op dit album. Jammer dat het qua zang na Coburn Pharr nooit meer wat is geworden. En ook al klinkt Jeff Waters, die dit album weer zelf inzingt, als zanger beter dan hij geklonken heeft, ook op dit album is de zang de zwakke schakel. Erg jammer want met een andere zanger zou dit album zomaar een volle ster meer kunnen scoren.

Weinig opzienbarend qua songmateriaal, maar toch wel weer een oké album van deze altijd wel betrouwbare band. Beste song is de fraai opgebouwde en verrassend melodieuze semiballad Pieces Of You. De rest van de songs bestaat uit de gebruikelijke mix van oldschool thrashmetal en wat meer moderne vormen. Tegen het einde worden er wat dubieuze beslissingen genomen, maar overwegend is het album de moeite waard. Uiteraard vormt het spetterende gitaarwerk van boegbeeld Jeff Waters weer de voornaamste attractie, al moet ik zeggen dat zijn zangpartijen er dit keer ook zeker mogen zijn.

Zeker een vermakelijk album! Niet (meer) verwacht eerlijk gezegd. De eerste 2 albums zullen altijd het ijkpunt blijven wat deze band betreft. Voor mij persoonlijk in ieder geval wel. Daarna nog af en toe wat aardige dingen maar nooit meer hele albums die boeien. Deze doet dat ook niet van begin tot eind maar het laat op de één of andere manier wel een fijne indruk achter. De zang van Waters lijkt in veel gevallen heel erg op die van Dave Mustaine. Geeft hij zelf ook ronduit toe las ik in de meest recente Aardschok. In sommige nummers lijkt het warempel of Mustaine zelf staat te zingen! Het gitaarwerk is zoals we mogen verwachten weer dik voor mekaar. Het laatste nummer vind ik tot nu toe zeer verrassend en een klein hoogtepuntje.

Zeker niet slecht het probleem is, zo vaak gehoord die riffs, die power akkoorden die solo's jeff waters kan zeker in de schaduw staan van mustaine het probleem is nummers schrijven zoals bij zoveel bands geen nieuwe ideeën teksten enzovoorts that's the problem, top muzikanten !

Jeff Waters ploegt voort en voort en verwerft daarbij mijn sympathie. In tegenstelling voor veel liefhebbers van Annihilator reken in Set The World On Fire ook tot mijn persoonlijke favorieten, wellicht minder agressief dan de eerste 2 schijven maar STWOF was en is zo verdomd catchy, ik draai het plaatje nog regelmatig. Dan deze worp; de speed/trash metal van Waters zit redelijk in elkaar, maar is niet opzienbarend. Opener Twisted Lobotomy brengt je terug naar halverwege de jaren 80, de snelheid zit erin, One to Kill ligt daarvan in het verlengde maar bevat voor mijn gevoel net wat meer tempowisselingen om te blijven boeien. Het titelnummer is midtempo en vormt daarmee een welkome afwisseling. De onvermijdelijke power ballad Pieces of You is stiekem best lekker en voorwaar; Waters zingt nog best aangenaam, hoewel ik mij niet aan de indruk kan onttrekken dat er in de studio nog flink aan gesleuteld is, Waters is immers maar een matige zanger. The Demon You Know tovert een smile op mijn gezicht, Jeff's beste muzikale kwaliteiten komen terug in deze song; veel breaks, prima solo's, variërend qua tempo maar catchy. Een volledige 50 minuten kan de plaat echter niet boeien, daarvoor zijn enkele nummers wat te mager en inwisselbaar.

Het gitaarspel van Jeff Waters is altijd een genot om naar te luisteren. Deze CD vind ik wel een van de mindere van de band. Te veel matige nummers rond de riffs gebouwd.