Cowboy Junkies - The Trinity Session (1988)

Hoe saai kan saai zijn.

Uit de recensie van Serge Simonart (Humo 2/03/1989):

“The Trinity Session is een les in eenvoud en goede smaak. Een plaat als een streling van windkracht acht. Pure sex maar strikt functioneel naakt. Een briljant plaatje, meer diamant dan uw naald.”

En zoals u misschien weet, Serge heeft altijd gelijk.

Blijft een mooi album, met als hoogtepunten Sweet Jane en Blue Moon.

O, het is een studio-album...ik dacht vanwege Session dat t live was...

Live in de studio zoiets

Staat hier wel onder de live-albums in plaats van de reguliere. Beetje lastig dit, is inderdaad niet in een normale studio opgenomen maar in een kerk en zonder verdere mixing, mastering, overdubs, etc. uitgebracht. Maar dat lijkt me meer een artistieke keuze, als een band een soortgelijk opnameproces hanteert in een daadwerkelijke muziekstudio, is het dan ook opeens een live-album?

Het schijnt dat alle koorknaapjes hebben staan luisteren tijdens de opnames Live genoeg lijkt mij.

Van tijd tot tijd dreigt een mens hier van zijn bureaustoel te pleuren dankzij de discografische gekkigheid waarmee sommige releases worden gevaccineerd.

Als alles wat in een kerk is opgenomen en/of zonder edits etc etc op schijf is gezet als live-album geldt, moet er als de wiedeweerga nog wel een en ander rappoclappo worden gecorrectioneerd (ongeveer 30% van alle jazz-albums).

Musicmeter en discografische juistheid lijkt me de catch22 van deze week

Nog eens deze prachtplaat opgezet nav de release van Songs of the Recollection welke as vrijdag verschijnt.
De "The Trinity Session" komt 's avonds laat het best tot zijn recht. Als het stilletjes is in huis rustig met mijn koptelefoon en een drankje genieten van deze C J.

Ik vind Sweet Jane in de versie van Cowboy Junkies veel beter dan het origineel van Velvet Underground.

Margo Timmins is de zangeres met de meest saaie zangstem in de geschiedenis van de popmuziek. Ook de begeleidingsband doet me geeuwen. Gaaaap.

Ik heb een heel rijtje cd's van de 'cowboy junkies' , maar 'the trinity session' ontbrak nog. Overal las ik lovende recensies en ook hier op MM is het de meest beoordeelde plaat van de groep. De tweede plaat van 'cowboy junkies' en hij staat hier onder de live platen, daar valt nog wel iets over te zeggen natuurlijk. Wat is een 'live plaat' (?) , voor mij toch wel met publiek opgenomen.

Het bijzondere aan deze plaat is dat de opname in een kerk in Toronto op één dag is opgenomen. En dat dit een zeer mooie opname is, gekoesterd door de audiofielen.
Dat ben ik niet echt, hoewel ik wel redelijke apparatuur heb. De plaat moet toendertijd heel veel indruk hebben gemaakt , vooral bij de hipster scene.

Cowboy Junkies bestaat hier uit Margo, Peter en Michaël Timmins + Alan Anton. Op deze plaat komt nog een broer Timmins assisteren (John) en een aantal folk/country gastmuzikanten, waarvan ik Jeff Bird ken. De hele plaat heeft een wat lome sfeer, waar de unieke stem van Margo prachtig bij past. De muzikale begeleiding is heel subtiel, net of iedere noot met veel aandacht is gekozen.
De plaat bestaat ongeveer voor de helft uit covers, waaronder ook 2 traditionals en de rest is geschreven door Michaeĺ Timmins, vaak met zus Margo. Ondanks dat er ook veel covers zijn, is het toch wel een mooi geheel. Ik weet niet of toen de term alt-country al in zwang was, maar deze muziek heeft daar veel van weg.
Bij de covers vind ik er 2 wel boven uitsteken : 'I'm so lonely, I could cry" van Hank Williams en 'Sweet Jane' van Lou Reed/Velvet Underground. Prachtige originele uitvoeringen en zeker 'Sweet Jane' is toendertijd veel gedraaid op de Canadese/Amerikaanse radio. Voor veel hipsters was deze uitvoering de route naar Velvet Underground.
Deze plaat betekende toch wel een bepaalde doorbraak voor deze groep. Er volgden nog een heleboel andere platen, altijd van hoge kwaliteit. Ik kan niet echt zeggen dat deze plaat zoveel beter is dan andere uit het oeuvre van deze groep. Wel is het opname proces in de kerk heel bepalend voor de sound, het is een mooie ruimtelijke opname geworden.
Enkel het eerste a capella nummer 'mining for gold' is niet n de kerk opgenomen, maar wat later in de studio.
Mooie breekbare plaat !

Vast wel. Maar ik zou het niet uitproberen... Daar is deze muziek inderdaad veel te mooi voor.