Paul McCartney - Flaming Pie (1997)

mijn stem
4,05
203 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Capitol

  1. The Song We Were Singing (3:52)
  2. The World Tonight (4:03)
  3. If You Wanna (4:36)
  4. Somedays (4:11)
  5. Young Boy (3:54)
  6. Calico Skies (2:29)
  7. Flaming Pie (2:27)
  8. Heaven on a Sunday (4:26)
  9. Used to Be Bad (4:08)
  10. Souvenir (3:38)
  11. Little Willow (2:55)
  12. Really Love You (5:14)
  13. Beautiful Night (5:03)
  14. Great Day (2:06)
  15. Oobu Joobu Main Theme *
  16. Looking for Changes *
  17. Peace in the Neighbourhood *
  18. Wild Life *
  19. Mother Nature's Son *
  20. Off the Ground *
  21. How Many People *
  22. We All Stand Together *
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 53:02
121 BERICHTEN
zoeken in:
avatar van bikkel2
4,5
0
Ik zal zelf niet beweren dat Sir Paul heel constant is geweest in kwaliteit betreffende zijn soloplaten , maar Flaming Pie is een oprecht puur album die gehoord mag worden.
Hier doet hij namelijk waar hij het best in is; Mooie liedjes maken zonder al te veel opsmuk.
En geloof me, ik vind lang niet alles goed wat hij maakte na The Beatles.
Van sommige liedjes gaan mijn nekharen overeind staan. Gebrek aan tegengas van een gelijkwaardige heeft Paul namelijk nooit gehad of nooit geaccepteert na The Beatles.
Paul kon daar ook steeds minder goed mee omgaan ten tijde van de laatste periode van The Beatles.
Lennon was zijn grootste criticus , en toen die het liet afweten was het gauw gebeurt.
Het is niet voor niets dat Paul zo'n moeizame start maakte met Wings. Onzeker was ie geworden, kon ie het nog wel.

maar wat goed is is goed. En McCartney hoort wat bij betreft nog steeds tot de betere songwriters.
Wat ie op Flaming Pie brengt is eerlijk en kwalitatief zeer in orde.

avatar van devel-hunt
4,5
0
vanson schreef:
Het solowerk van McCartney raakt me niet zo heel erg. Ik vind het wel vaak bewonderenswaardig en ook stelt hij zich wel heel kwetsbaar op voor een artiest met zo'n groot verleden.

Het probleem van een artiest als McCartney is juist zijn verleden. Alles wat hij maakt wordt toch weer vergeleken met The Beatles. Een vergelijking die hij nooit zal winnen. Ik vind juist als je de Macca solo catalogus los ziet van zijn Beatles lidmaatschap dat er een schat van prachtige nummers te vinden zijn. En zeker ook op het eerlijke en organische Flaming pie. Voor de liefhebber van McCartney solo toch zijn beste sinds Tug of war.

avatar van Rogyros
4,5
0
De ironie die hierin zit is dat dit album van Macca mij juist deed denken aan The Beatles. En dat bedoel ik wel in de prettige zin des woords.

avatar van pdonidvie
 
0
Stijn_Slayer schreef:
Wel jammer van die afgrijselijke hoes, maar dat telt uiteraard niet mee.


Dat weet ik zo niet. Een hoes doet toch iets met een mens. Zeker als je het fysieke ding koopt.

avatar van Rogyros
4,5
0
Toch niet als je eenmaal het schijfje hebt gedraaid? Dan ga je toch voor de muziek? Het kan toch niet zo zijn dat een hoes dan een halve of zelfs een hele ster kan opleveren of verliezen?

avatar van pdonidvie
 
0
Rogyros schreef:
Toch niet als je eenmaal het schijfje hebt gedraaid? Dan ga je toch voor de muziek? Het kan toch niet zo zijn dat een hoes dan een halve of zelfs een hele ster kan opleveren of verliezen?


Da's waar. Ik stel het dan ook in vraag. Een album draait om muziek, maar heeft niet voor niets artwork. Het is nog net iets meer dan dat. De hoes hoort iets te representeren, vind ik. Kijk naar Pink Floyd, die hadden daar mensen voor in dienst.

Ze hadden ook een foto van de navelbuik van David Gilmour kunnen gebruiken om 'The Dark Side Of The Moon' te representeren, maar ik betwijfel of dat de betere beslissing zou geweest zijn.

Maar dan nog weet ik inderdaad ook niet of dat een halve ster verschil mag opleveren. Toch denk ik dat het een kantelpunt bij een twijfelgeval kan zijn. (En dat het stiekem ook onbewust meer doet dan je denkt.)

avatar van pdonidvie
 
0
En kijk eens aan, 'The Dark Side Of The Moon' is jouw favoriete album ! Mooie hoes, toch?

avatar van Tony
5,0
0
Toch niet als je eenmaal het schijfje hebt gedraaid? Dan ga je toch voor de muziek? Het kan toch niet zo zijn dat een hoes dan een halve of zelfs een hele ster kan opleveren of verliezen?


Niet als je de muziek goed kent, dan hoort de hoes van het album onlosmakelijk bij de muziek. Maar als je de muziek voor het eerst hoort en je twijfelt of je het wel goed vindt, dan speelt de hoes volgens mij wel degelijk een rol bij je beeldvorming. Ik denk dat ik in twijfelgevallen meerdere malen mijn gevoel bij de platenhoes heb laten meewegen bij het al dan niet aanschaffen van een album. Ik heb destijds overigens totaal geen negatieve associaties bij de hoes van Flaming Pie gehad. In tegendeel; Vond het een mooie hoes, die wat mij betreft het volwassen, kwalitatief hoogwaardige songmateriaal goed verbeeldde.

avatar van Fingertippie
4,5
0
Laten we een topic beginnen "Lelijke hoes, pracht muziek"of "Mooie hoes, walgelijk/vervelende oid muziek".
Natuurlijk heeft het invloed bij eerste beoordeling, maar ga je voor de muziek of hoes????

avatar van bawimeko
5,0
0
Fingertippie schreef:
Laten we een topic beginnen "Lelijke hoes, pracht muziek"of "Mooie hoes, walgelijk/vervelende oid muziek".
Natuurlijk heeft het invloed bij eerste beoordeling, maar ga je voor de muziek of hoes????


Huh?
Waar gaat dit heen?

avatar van Tony
5,0
0
Nergens, we zijn het eens namelijk.

avatar van Rogyros
4,5
0
pdonidvie schreef:
En kijk eens aan, 'The Dark Side Of The Moon' is jouw favoriete album ! Mooie hoes, toch?

Hahaha!!! Ja, zeker. Een stuk beter dan de navelbuik van Gilmour!!!

Maar ik begrijp je punt wel. Het hoort er wel bij. Het is een affiche voor het album. Maar ik kan me niet voorstellen dat ikzelf een hoes laat meewegen bij mijn beoordeling. Ik kijk eigenlijk nooit zo goed naar hoezen. Althans, ik ben niet bezig met de schoonheid. Is het niks, dan boeit het me ook niet. Het boekje zelf, de inhoud dus, vind ik interessanter.

Overigens vind ik deze hoes ook niet lelijk. De hoes zelf zegt me ook niet zoveel, ik sta er redelijk neutraal in. Maar nu ik het album ken, is de hoes onlosmakelijk verbonden met het album. Dus als ik de hoes zie, denk ik aan de muziek op het album en dat doet een glimlach op mijn gezicht toveren.

avatar van pdonidvie
 
0
Ach ja, jullie hebben gelijk. Het is tenslotte de muziek waar het om draait. Maar toch, onbelangrijk is een hoes toch niet. En deze vind ik nog zo lelijk niet.

 
0
Ik vind het een prachtig album. De hoes past ook bij de levensfase én de muziek van McCartney op dat moment vind ik. Genieten.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,5
0
In mijn ogen een van zijn betere zo niet zijn beste solo plaat.
Paul zat in een moeilijke fase in zijn leven met de ziekte van zijn vrouw Linda en het verlies van dierbaren en met zijn bekende "kleine" liedjes zoals Calico Skies en Little Willow weet hij dit verdriet zowel tekstueel als muzikaal te vangen,tenminste zo komt dat in ieder geval op mij over.
Een nummer zoals Heaven on A Sunday nestelt je in je brein op een manier zoals alleen Macca dat kan en tevens is het grappig om te lezen op wat voor een manier hij op een titel voor een nummer komt.
Ook de wat meer rockende nummers zoals Used To Be Bad & Really Love You klinken sterk, het spelplezier spat er van af.
Paul eindigt met een nummer waar hij een soort patent op heeft: het fraaie ingetogen Great Day.
Prachtalbum.

 
0
Deranged
geplaatst:
Je ziet mensen opmerkingen maken over het feit dat het een lelijke hoes zou zijn. Maar zo is ie ook bedoeld en dat maakt hem dan juist weer mooi.

Zelfde bij Driving Rain, dat ga je toch niet serieus nemen.

Ik vind het wel een goeie.

avatar van Blokkie
5,0
0
Wat een heerlijke zondagochtendplaat is dit toch. Het enige mindere nummer vind ik de jam Really Love Your. Volgens mij het enige liedje met als credits McCartney/Starkey. Toch ook wel uniek.

Samen met Band On The Run en Chaos and Creation is dit een van Sir Pauls beste soloplaten.

avatar van Tony
5,0
0
Tja, The Next Day van Bowie wordt de beste comeback ever genoemd. Denk dat deze over het hoofd gezien is... Klasbak album van een gelauwerd popicoon, die toch al wat jaren de weg behoorlijk kwijt was om verschillende redenen. En toen kwam Flaming Pie. Wat een plaat!! Niks anders dan de volle 5 sterren!!

avatar van bawimeko
5,0
0
Blog geschreven en al met al besloten de score te verhogen naar 5 sterren! Ziehier mijn recensie van het album.

avatar van HugovdBos
4,0
0
Een album zonder opsmuk die in al zijn eenvoud bijzonder sterk is. De vele luisterliedjes hebben misschien niet de diepgang die je zou verwachten maar de liefde overwint alles. Dit centrale thema (de liefde) wordt door een uitgebreide instrumentatie sterk ten gehore gebracht. Wat kan ik toch genieten van die korte liedjes die je weten vast te pakken en waar de melodieën je laten wegdromen om even later weer te ontwaken.

avatar van bikkel2
4,5
0
De kracht van dit Flaming Pie ligt 'm inderdaad vooral in het pure en de eenvoud.
Bewust wordt het klein gehouden en Paul zet gelijk de toon met het kampvuur sfeertje in The Songs We We're

Flaming Pie is vooral een album die een ongecompliceerde sfeer weergeeft. Er is wat minder gelet op perfectie, maar des te meer hebben de songs een livefeel.

Niet alles is misschien even sterk. Het met Steve Miller gespeelde Used To Be Bad is meer een jam en duurt wat te lang. Maar de plaat ademt een heerlijk relaxte sfeer uit en heeft genoeg songs die boeien.

avatar van devel-hunt
4,5
0
Schijn is heel bedriegelijk bikkel, zeker met McCartney, met zijn eeuwige ' niets aan de hand' attitude.
Flaming pie is een van zijn meest persoonlijke platen, het was in de tijd dat Linda ernstig ziek was. En dat hoor je terug in de teksten. Somedays, calico skies en souvernir zijn drie nummers waarin hij zijn hopeloosheid bezingt. Heimwee in The songs we were singing en hoop in beautiful night. Toevallig overleed in dezefde periode Mareen Cox, de ex vrouw van Ringo Starr, maar altijd een goede vriendin in The Beatles gelederen gebleven, voor haar schreef hij Little Willow.
Het laatste nummer, great day, lag al vanaf RAM op de planken, maar pas in 1997 opgenomen. Het is geen toeval het laatste nummer van Flaming pie een duet tussen Paul en Linda is. De laatste keer.
Dus Flaming pie is niet zo vrolijk als dat deze willekeurig klinkt. Het is een plaat vol smart, maar ook vol hoop en liefde. Die combinatie maakt Flaming pie voor mij weergaloos.

Paul McCartney - Calico Skies - YouTube

avatar van bikkel2
4,5
0
Zeker waar devel-hunt. Helemaal met je eens. Dat is ook wel een beetje wat ik bedoel met de losse, pure benadering op dit album.
Paul gaat echt voor de boodschap en laat de teugels wat vieren in een soberdere produktie dan dat we van hem gewend waren.
En ook op het gehoor minder zwaar op de hand klinkende liedjes, hebben veel emotie in zich.

avatar van Tony
5,0
0
Mooie voetnoten bij dit album devel-hunt. Dit soort posts vind ik altijd waardevolle toevoegingen bij een album en doen me vaak beseffen dat ik het net als bikkel2 zo nog nooit gehoord heb. Ik zal het album de eerstvolgende keer eens proberen te beluisteren met het door jouw geschetste sombere referentiekader.

avatar van janneman
4,5
0
Zit dit album weer eens te luisteren en het kleine wat het toch in zich heeft weet me serieus te raken. Daarom een half sterretje er bij op gedaan omdat het kan.

 
0
Ik heb als grote Beatles fan - hoe gek het ook mag klinken - Paul McCartney zijn solo en Wings oeuvre nooit echt aan luisterbeurten onderworpen. De afgelopen periode ben ik 'de schade' aan het inhalen. Het jaren 80 werk spreekt mij in de regel niet zo aan en eigenlijk was 'Venus And Mars' (uit 1975) geruime tijd zijn laatste echte top plaat. Geruime tijd, want plots kwam Sir Paul op de proppen met een prachtige persoonlijke plaat.

Ik vraag mij wel eens wat er door je heen gaat wanneer de liefde van je leven ziek is/komt te overlijden. Uit verdriet komt soms veel moois voort, in de vorm van kunst. Ik kan mij echter ook voorstellen dat je in een dergelijke situatie helemaal lamgeslagen bent. Het verdriet komt op 'Flaming Pie' duidelijk naar voren, evenals in 'Chaos And Creation In The Backyard'. 'NEW' (één van mijn favoriete McCartney platen) kenmerkt zich door juist weer een uitbundige blijdschap.

Hopelijk brengt Paul McCartney ook van 'Flaming Pie' een mooie archives box uit. Dit hoogtepunt uit zijn discografie verdient namelijk een hele mooie uitgave.

(lijstje van Wings/McCartney top platen: RAM, Red Rose Speedway, Flaming Pie, Band On The Run, Venus And Mars, NEW)

avatar van lennon
4,5
0
Marjet schreef:

Ik vraag mij wel eens wat er door je heen gaat wanneer de liefde van je leven ziek is/komt te overlijden. Uit verdriet komt soms veel moois voort, in de vorm van kunst. Ik kan mij echter ook voorstellen dat je in een dergelijke situatie helemaal lamgeslagen bent. Het verdriet komt op 'Flaming Pie' duidelijk naar voren


Maar... Linda was alive and kicking tijdens de opnames van het album, en ze maakte hèt artwork zelfs.

Er dateren wat nummers uit 1992 en 1995 en maar 2 uit 1997. Dit album heeft veel meer een link met the beatles anthology die hij in die periode maakte. Dat gaf m blijkbaar veel inspiratie

Dus de link die je legt met de dood van Linda is op dit album echt niet te vinden denk ik. Wel op de opvolger.

Overigens eens met je opmerking over de heruitgave. Dan komt ie namelijk ook eens voor een fatsoenlijke prijs op vinyl uit.

avatar van devel-hunt
4,5
0
lennon schreef:


Maar... Linda was alive and kicking tijdens de opnames van het album, en ze maakte hèt artwork zelfs.

Er dateren wat nummers uit 1992 en 1995 en maar 2 uit 1997. Dit album heeft veel meer een link met the beatles anthology die hij in die periode maakte. Dat gaf m blijkbaar veel inspiratie

Dus de link die je legt met de dood van Linda is op dit album echt niet te vinden denk ik. Wel op de opvolger.



Linda was tijdens de opnames van Flaming pie nog niet dood, maar wel ernstig ziek, wat de sfeer op de plaat en de betekenis van veel teksten extra diepte geeft. Het zijn overigens zijn eigen woorden uit een interview rond de release. In datzelfde interview vertelde hij ook extra inspiratie te hebben gekregen door de hernieuwde samenwerking met Harrison en Starr tijdens de 2 voorafgaande jaren dat hij intensief met beide had samengewerkt aan The anthology projecten.
Na Flaming pie is er nooit echt een tribute aan Linda verschenen. Na haar dood verscheen Run Devil Run, pure rock and roll en het tegenvallende driving rain, toen was zijn nieuwe liefde Heather Mills in zijn leven verschenen.

 
1
devel-hunt
Linda was tijdens de opnames van Flaming pie nog niet dood, maar wel ernstig ziek, wat de sfeer op de plaat en de betekenis van veel teksten extra diepte geeft


Daar doelde ik ook op. Ik nam inderdaad al aan dat ze ernstig ziek was, aangezien ze in april 1998 is komen te overlijden.

avatar van Funky Bookie
4,0
0
Sterke plaat van de meester.
Pure aandacht voor mooie liedjes zonder opsmuk. Het wordt nergens saai en Macca laat horen dat hij nog steeds een erg goede componist.
Ik vind vooral Great Day schitterend.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,5
0
Vanavond weer eens een luisterbeurt gegeven, heerlijk album van Macca, wat een songsmid is hij toch. Onvergetelijke liedjes met een kop en een staart, diepe buiging voor sir Paul!

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.