Texas - White on Blonde (1997)

Fijn popalbum, waar ik eigenlijk nooit meer naar luister. Het beste zou Texas eens een goede best of uitbrengen, want zelfs voor schitterende popsongs als 'Black-eyed Boy' ben ik te lui dit bandje op te zoeken.

Volgens de All Music Guide is er een paar jaar geleden een 'best of' verschenen van Texas.

Dit is voor mij het perfecte pop-album. Op sommige dagen maakt ie wel 4 rondjes. De ene klassieker na de andere. Ja, en dan Sharleen... (diepe zucht)

Soort comeback van Texas, waarmee terug suc6 werd geboekt. Veel poppier dan voorgangers, maar daarom zeker niet slecht : enkele uitschieters : Halo, Black Eyed Boy en Ticket to Lie (in positieve zin), er zit ook wat minder werk bij : polo mint city bijvoorbeeld en breathless.
Toch al bij al een goeie CD, minder dan hun ijzersterk debut, maar na dit knap plaatje ging het terug langzaam naar af.

Licht verteerbare pop met een beetje soul, goed gezongen en het zijn doorgaans prima songs. "Black Eyed Boy" vind ik het beste nummer, misschien omdat dit mij doet denken aan Supremes. Ook "Halo" vind ik uitstekend.

Inderdaad de perfecte popplaat, Texas is zo'n band die de echte muziekliefhebber ook waardeert en ook het jonge grut zingt mee met de hits, ja Sharleen , goede zangeres ook

De beste nummers van deze plaat zijn niet de 3 bekende hits maar wel: Put You Arms Around Me, White on Blonde, Polo Mint City, Ticket To Lie, Good Advice, Drawing Crazy Patterns.

Texas op hun toppunt van hun roem, hun beste 4e plaat, op het hoogtepunt van de toen heersende triphop rage, met een flirt naar deze muziekstijl en een set sterke popnummers en een zeer zwoel kijkende Sharleen Spiteri op de achterkant.

Hun eerste 4 platen waren verschrikkelijk goed, daarna werd het allemaal veel minder. Met als enige uitschieter de single Inner Smile.

Lekker hap-slik-weg plaatje van Texas .Niks hoogstaands maar toch uiterst genietbaar en ik blijf op de 1 of andere manier toch een zwak houden voor Black Eyed Boy.Anno 2011 draai ik dit niet zo heel veel meer,maar mocht ie weer eens onder het stof vandaan komen dan geniet ik er toch wel stiekum van.

Deze plaat markeert de overgang van meer Rock georiënteerd naar mainstream pop+.

De + staat in dit geval voor een eigen geluid en een perfect gevoel voor sfeer en compositie,
Invloeden van Motown, ABBA en Blondie zijn onmiskenbaar.
Perfect in de blender gemixt tot een nieuwe, niet te versmaden cocktail.

Zwakste worp van Texas die ik in de kast heb staan.
Vind het moedig van de band een ommezwaai te maken in geluid t.o.v hun eerste 3 albums maar ben zelf een stuk minder enthousiast over deze lichtvoetige popsongs.
Say Wat You Want en Black Eyed Boy met een hoog Supremes gehalte zijn de moeite waard.
De rest is voldoende maar ook niet meer dan dat.
De stem van Sharleen zorgt voor een half punt extra.
Zet gauw hun debuutalbum weer op.