Steve Winwood - Arc of a Diver (1980)

Dit album werd door (het geh-)oor goed ontvangen en geranked in 1981 (officiële releasedatum 31-12-1980), wat duidelijk een minder platenjaar was dan 1980. Ik vind het gemiddelde songmateriaal nog altijd best behoorlijk, waarbij de 2 singles (While you see a chance & night train) er nog altijd bovenuit steken. Winwood was (t.o.v. Traffic) blijkbaar wel klaar met de folk (en waarschijnlijk ook met de teksten van Jim Capaldi) en neigde hier naar R&B en MOR. Dat eerste is geen ramp maar ik vind het wel jammer dat je duidelijk hoort dat hier geen band aan het werk is -'wonderkind' Winwood speelde alle partijen zelf in. Het maakt de plaat toch vlakker dan hij had kunnen zijn; het mist 'soul'. Zo kan je grootste kwaliteit (muzikaliteit/multi-instrumentaliteit) ook je grootste zwakte zijn.

Prachtig album nog steeds van Winwood. Begin 1981 had je echt wel even een dergelijk album nodig om je aan te warmen. Blijft een klassieker van formaat.

Een mijlpaal in zijn oeuvre maar niet in de muziekgeschiedenis en dat is niet als diskwalificatie bedoeld maar de plaat is er simpelweg niet groot genoeg voor geworden door de jaren heen.De plaat kent geen zwakke plekken en wanneer er nieuw materiaal wordt aangekondigd dan hoop je dat de man nog een keer piekt zoals op "Arc of a diver" het geval was. Tijdloze plaat.

Naast de CD heb ik hier ook de LP van, nieuwstaat, Duitse persing.
De eerste eigenaar heeft deze gekocht bij grammofoonplatenzaak H.v.d.Bergh in Hoensbroek , waarna deze bij Music Machine in Sittard terecht is gekomen voor 5 gulden. In de gouden LP-wegdoe jaren net voor de millenniumwisseling heb ik hem voor 1 gulden nog bemachtigd.

Laatste weken paar keer gedraaid en ik doe hier eens een halve ster bij.
Spanish dancer, Night Train, Slowdown Sundown en het hitje While You See A Chance klinken toch nog zeker wel erg lekker.
Van 3 naar 3,5 dus.

Ik ben het met je eens: dit is zeker een van Steve Winwoods beste soloplaten. En het scheelt niet zoveel, maar hij staat ook bij mij niet te boek als een 'all-time classic'. Dat komt naar mijn idee vooral door de muzikale invulling, want met het songmateriaal is 'an sich' weinig mis.
Maar Steve ontdekte rond deze tijd de mogelijkheden van de synthesizer en besloot dit album voornamelijk met elektronische begeleiding op te nemen. Dat pakt soms goed uit, zoals in het titelnummer, Spanish dancer en de hit While you see a chance. Maar soms ook niet: in een te lang uitgesponnen nummer als Night train krijgt de muziek iets neurotisch en verlang je naar het einde.

De opvolger Talking back to the night had hier nog meer last van, hoewel het songmateriaal van dat album ook prima in orde was. Jammer - als hij hier iets meer van een band-gevoel in had gestopt, had ik het album (nog) hoger aangeslagen.

Deze laatst op de kop getikt op vinyl vanwege het nummer While You See A Chance waar ik fijne herinneringen aan heb. Het blijft toch een prachtig nummer en Steve is behept met een prima stem. Ik las wat kritiek op de het gebruik van de synthesizer maar vind zelf de synthesizer hier een toegevoegde waarde hebben. Een leuk album, geen hoogvlieger maar smaakvol en muzikaal, er had echter wel meer in gezeten. Mijn grootste punt van kritiek is de productie, die is veel te braaf en had baat gehad bij wat meer ballen. Alles blijft muzikaal teveel op de achtergrond hangen, vooral de drums en bas hebben hier last van.

De synthesizer klinkt af en toe nog slechter dan een goedkoop Casiootje (Slowdown Sundown), maar verder een prima album.

Goede herinneringen aan het album. Ergens eind jaren tachtig. Op kamers en de wereld verkennend. Maar toch verder niet meer gevolgd. Maar vooral de muziek was verfrissend en behorende bij die tijd. Nu vooral een goede herinnering.

grandioos album. tijdloos .., staat zeker 4 of 5 keer per jaar bij mij op, in de auto of thuis

Al jaren op vinyl en ik draaide hem mondjesmaat. Tot dit weekend, toen ik blind en ietwat aangeschoten door de Gouden Carolussen voor mijn platenkast stond. In dit soort moods trek ik altijd “ blind “ 5 albums eruit. En ik lig mezelf dan ook op ze te luisteren. Ik moet zeggen dat hij stukken beter binnenkwam dan de jaren eerder. Gewoon een mooie plaat met een prima productie, degelijke composities en uitstekende muzikale invulling. Ik heb hem nog niet teruggezet op alfabet en hem vanmiddag tijdens het thuiswerken weer opgezet. 4 sterren ,mede ingegeven door de heerlijke biertjes.