Curtis Mayfield - Super Fly (1972)

Dat zal me een zorg zijn .

Toch opvallend dat de film eigenlijk drugs promoot, terwijl de soundrack van Mayfield een aanklacht is tegen drugs.

dat bedoelde ik ook LocoHermano!

Ik ben inmiddels zo stoned als een garnaal.

Om de een of andere reden heb ik aan zijn muziek echt moeten wennen.. Komt denk ik vooral door zn stem(metje).
Maar nu ben ik toch echt om wat n mooie muziek zeg !

Loop ik velvet binnen, zie ik opeens een stapel superfly dvd's. Gelijk 1 gekocht, wat een foute film zeg .

Tja, wat had je gedacht? Het is het prototype van de blaxploitation film, incl. al die foute jaren '70 kledij. Echte camp dus

Gave film juist!

Misschien lag het aan de paddestoelen .

Wauw! dit is werkelijk ontzettend relaxt, prachtig, funky etc.

Ik zit hem momenteel nogmaals te herbeluisteren, dit is inderdaad een meesterlijke soulplaat, relaxed, funky, nèt wat je zegt, nanneb!
Dit is één geheel, onmogelijk enkele hoogtepunten aan te duiden, dit is van voor naar achter één groot hoogtepunt in de geschiedenis van de soulmuziek!

Dit staat op hetzelfde hoge niveau van Let's Get it On of What's Going On van Marvin Gaye, echt!

Ik verhoog mijn stem van 4 naar de volle pot, want dat verdient deze plaat!

* * * * * enne :

Wijs besluit!!

Dit is wat mij betreft het geniaalste Soul/Funk-album, waar ik van Hot Buttered Soul en Songs In The Key of Life ook een erg grote liefhebber ben is dit toch mijn favoriet. Curtis Mayfield vind ik gewoon op productioneel vlak véél genialer dan de 2 eerder vernoemde, het concept is gewoon briljant uitgewerkt door de bijzonder leuke teksten en het gezang van Curtis stelt ook niet teleur.

Waarin deze plaat dan wel verschilt is dat deze naar mijn mening niet zo'n uitblinkend nummer heeft zoals Sir Duke of Walk On By, allebei nummers die zeker en vast in mijn Soul-top10 terug te vinden zijn, van Curtis is dat dan Move On Up. Superfly en Pusherman zijn dan wel nummers die in mijn Soul-top150 terug te vinden zouden moeten zijn, (titeltrack zelfs in top25).

All selections written and produced by Curtis Mayfield.

Volgens mij was dit samen met James Brown gewoon een van de meest invloedrijkste Soulartiesten aller tijden, natuurlijk mag ik ook niet teveel gaan zeggen, ik ken niet zoveel Soulmuziek e.d. maar hoeveel geflipte samples ben ik al niet op tv e.d. tegengekomen van deze man?

I'm your mamma, I'm your daddy
I'm that nigga in the alley
I'm your doctor, when in need
want some coke, have some weed
you know me, I'm your friend
your main boy, thick and thin
I'm your pusherman


#2 Soul-album aller tijden voor me .

Curtis Mayfield perfectioneerd op dit album de mix tussen soul en funk, en in combinatie met zn gevoelige vocals klinkt dat gewoon geweldig. Ik ken weinig zangers die met zoveel gevoel hun nummers brengen als Mayfield, ik voel als ik dit luister gewoon de passie waarmee hij dit album maakte. Met zn teksten geeft hij ook goed de problemen weer die in de Amerikaanse ghetto's heersen, en heeft hij daar kritiek op zonder echt te 'preachen' en in tegenstelling van sommige van zijn collega's(Gaye vooral) het geloof daarbij te halen. Alle nummers op deze plaat zijn top, alleen denk ik altijd bij Eddie you should know better dat die wel wat langer had mogen duren daar zat veel potentie in vind ik. 4 Sterren..

@stray -bullet Zlfs 4.5

Eigenlijk zou deze superplaat in mijn toptien moeten staan, het is enkel zo lastig om te kiezen welke ik er dan moet uitgooien...
Ik zit in ziekenverlof met een hardnekkige hoest, de ene hoestbui na de andere, maar ik herbeluister vele oude soul, en deze staat nu op, dit is puur hemels, ik doe er iets aan en deze belandt echt in mijn top tien, grandioze hemelse muziek is dit!

* * * * * en minder is haast een misdaad!

Raar genoeg leren kennen via Hans Teeuwen, die het titelnummer gebruikte in zijn zaalshow Met Een Breierdeck. Het was, naast alle Stevie Wonder die ik op de radio gehoord had, mijn eerste echte introductie tot de soulmuziek. (waarvoor dank, Hans!)

Algauw had ik deze cd in huis, en verdorie: wat een lekker plaatje! Een mens krijgt er haast zin van om de eerste de beste vlucht naar New York te nemen, om vervolgens met deze plaat op als een bad ass motherfucker door de straten van de Bronx te flaneren; al volstaat Leuven centrum op dit moment ook nog. Wat valt er nog te zeggen? Geniale arrangementen, extreem funky muziek die je tegelijk een geweten tracht te schoppen... Soul op zijn best. En als Innervisions er niet was, mijn absolute favoriet in die afdeling. Een 5.

Superfly is de bekendste plaat van Curtis Mayfield, de soundtrack van een verder weinig betekenende film. De singles Superfly en Freddie's Dead zijn klassiekers!

Van de week op Vinyl gekocht en o wat een lekker album dit. Ik moet nog maar eens meer soul gaan ontdekken want ik wordt hier zeer blij van

Zo zit er hier nog eentje

Ik vraag me af of Curtis wel helemaal SOul is op deze plaat. Er zit ook wat funk in, titelnummer Superfly is niet echt Soul volgens mij.
Maar ach, het is gewoon lekkere muziek!

dit album is gewoon de perfecte mix tussen Soul en Funk

ok superplaat , zeker voor die tijd en perfecte mix van soul en funk , de plaat heeft de tand des tijds meer dan weerstaan

Erg toffe plaat!

Kan iemand mij misschien nog wat meer politiek bewuste funk/soul uit de jaren 60, beginjaren 70 aanraden?

Bedankt! Dat is erg mooi spul!

superfly en freddies dead zijn zeker lekkere nummers maar vergeet no thing on me (cocaine song) niet. Jezus wat een lekkere plaat

Curtis zijn beste wat mij betreft..........

Dit is werkelijk waar een geweldig album dat bol staat van de Soul en Funk..... Het spat simpelweg uit je speakers....... Laat je mee voeren door Curtis zijn geweldige aragementen en zijn bijna fluisterende stem en je waant je back in the 70ties met afrokapsels, mooie auto's en een politiek onrustig klimaat...........

Dit hele album heeft een zeer typische jaren 70 funky sound, die ze een paar jaar geleden in Hollywood nog probereden terug te halen denk hier bij maar aan Ocean's 11 / 12 en 13 met die retro sound in die films duidelijk op deze blauwdruk van Curtis geënt........

In muziekaal opzicht zeer invloedrijk, maar ook politiek beladen en een aanklacht tegen drugs gebruik........

Het is aantebevelen om Shaft-Isaac Hayes, Trouble Man-Marvin Gaye en deze plaat eens met elkaar te vergelijken om te horen wat drie soul-grootheden deden met het concept 'muziek voor een blaxploitationmovie' .
Jammer dat die andere grootheid, Stevie Wonder, zich hieraan nooit gewaagd heeft....(misschien had hij niet zoveel met gansterfilms over 'bad asses', maar meer met documentaires over de natuur; zegt veel over hem [über-positivo] en de drie anderen, die er wèl voor te porren waren).

Het lijkt me eerder logisch dat Stevie Wonder geen soundtracks maakte...